Suntown Magazine | Γυναικείο Περιοδικό - Πέμπτη, 08 Δεκεμβρίου 2016
Παρασκευή, 09 Δεκεμβρίου 2016 01:06

Ο Καλύτερός μου Φίλος

Πάντα αναρωτιόμουν για πολλά. Αλλά η κεντρική μου απορία, από 15 χρονών, ήταν πότε μπορείς να θεωρήσεις τον εαυτό σου έτοιμο να γίνεις πατέρας. Νοιώθεις ποτέ; Γνώριζα οτι το νεαρό της ηλικίας μου, δεν μπορούσε να μου παρέχει την απάντηση και  αποφάσισα να την εκμαιεύσω παρατηρώντας άλλους πατεράδες και προπάντων το δικό μου. Ήταν ποτέ κάνεις έτοιμος να γίνει μπαμπάς; Έγινε μπαμπάς γιατί πραγματικά το ήθελε ή ...παραδοσιακό έθιμο; Αναγνώρισε την ευλογία ή ένα βάσανο; Η απορία μου συνέχισε να βγάζει πλοκάμια μέχρι τη στιγμή που έγινα εγώ πατέρας. Και απαντήθηκε. Κόντρα σε ότι θεωρούσα σωστό στο πότε να γίνω. Στο πως θα ένοιωθα και την ετοιμότητα που θα είχα σε ότι και αν γινόταν. Πόσο γρήγορα θα μάθαινα την απαιτούμενη ψυχραιμία του αγνώστου και καινούργιου που σου προσφέρει ένα παιδί. Ανεξαρτήτως τα 37 μου χρόνια ακόμα με θεωρούσα μισό για αυτό. Ευθυνοφοβία ή γνώθι σ`ευατόν; Είχα αρκετά καλή δουλειά; Είχα αρκετά καλή συνοχή σαν άνθρωπος; Ήμουν ώριμος να σεβαστώ τον χαρακτήρα του; Και αν ήμουν...πως θα το αναγνώριζα αυτό; Και ήρθε η στιγμή! Το νέο που δεν πίστευα ουσιαστικά ποτέ πως θα ακούσω. 
 
Παρότι είχα 9 μήνες ακόμα να προετοιμαστώ, απείχα από την συνειδητοποίηση του γεγονότος. Θεώρησα όμως πως έχω την εμπειρία άρα και ψυχραιμία να ανταπεξέλθω στο καινούργιο. Μέρα γέννας και πιάνω τον εαυτό μου να έχω το αυτί μου στον αρμό της πόρτας του διαδρόμου που μας χώριζε με την γυναίκα μου, να περιμένω, άπνοος σχεδόν, να σπάσει η σιωπή ακούγοντας το γυιό μου να φωνάζει απο το βάθος του διαδρόμου “Ήρθα είμαστε καλά” παρά την αυτουπόσχεσή μου να είμαι χαλαρός. Αλλά δεν ήξερα πως εκτός της γέννας του ….ήταν και η δική μου. Όσο λογικά και αν είχα κατακτήσει αυτή τη στιγμή, πριν έρθει...απείχα έτη φωτός από την συναισθηματική πραγματικότητα. Ότι εμπειρία και αν είχα αποκομίσει από την ζωή μου μέχρι τώρα, που θεωρούσα μετά από χιλιάδες, λόγω δουλειάς, ανθρώπους και καταστάσεις τους που γνώρισα, όπως και προσωπικές μου, πως ήξερα να ελίσσομαι, να αντιδρώ...έσφαλα. Φοβάσαι...και πιάνεις μέσα σου μια σπίθα χαράς  με συμπλήρωμα ερωτηματικού...χαίρεσαι που φοβάσαι; Ναι, γιατί ζεις...και αυτό το πλασματάκι στο χάρισε αυτό...νοιώθεις! Η πρώτη του ματιά απλά με άδειασε και μηδένισα. Δεν ήμουν τίποτα και ναι...δεν ήμουν έτοιμος. Πότε δεν ήμουν ...θα γινόμουν;
 
Κοινωνικά πρότυπα και αντρικοί/γυναικείοι ρόλοι, ταμπέλες, καταρρίπτονται και αυτά. Οι άντρες δεν κλαίνε. Ώπα της μανίτσα. Ε...πλάνταξα με τους κολικούς του. Μαζί του έκλαιγα και μέσα μου ήμουν λάστιχο να πάψω μπροστά στη γυναίκα μου και εμένα και να σταθώ. Αμέσως πάλι αυτό το μικρούλι, με έμαθε να βάζω προτεραιότητες...τον κοινωνικά τοποθετημένο άντρα ή τον άνθρωπο-πατέρα; Λογική ή απόλαυση της χωρίς ενοχής στιγμής; Θα του έδινα όπλο να παίξει;  Θρησκεία; Πατρίδα; Αξίες; Νωρίς. Μεγάλη σκέψη για μια μικρή στιγμή που πολλά παιδάκια περνάνε. Αλλά έπιασε. Τώρα το ζώ. Καλό ή κακό και η λογική όταν χρειαστεί. Περνάει η μπόρα και αναθεωρείς ό,τι παραπάνω προσπάθεια έκανες ή λόγο είπες αφού ένας κυριούλης 50 πόντους, σου κάνει μια κίνηση ή ένα βλέμμα και σου λέει ευχαριστώ...στα λέει όλα, χωρίς να πει κουβέντα. Και σκέφτεσαι πιο γενικά...τι κάνουμε λάθος οι ομιλώντες και δεν συνεννοούμαστε; Απλά χαμογέλασε και σου είπε ευχαριστώ. Μήπως πρέπει να μάθουμε από αυτά τα πλάσματα που θεωρούμε μωρά, (χαζά στην αρχαία;) Περνάνε οι μήνες και παρακολουθώ από το νυχάκι του μέχρι το πόσα μαλλάκια βγαίνουν. Τα πάω καλά...ή καλύτερα και αρχίζω να αποκτώ την αυτοπεποίθηση μου και λες και σε ακούει….πυρετός!!! Έχεις ντυθεί και έχεις ετοιμάσει τα πάντα φωνάζοντας στη γυναίκα σου που σε κοιτάει καλά καλά μέσα στη νύχτα να τα μαζεύεις… “τι με κοιτάς πάμε”. Και απλά σου θυμίζει πως είναι δέκατα! Και πάλι το κάστρο του ψύχραιμου σκόνη. 
Κοιμήθηκε. Ησυχία, όσο και αν τον αγαπάς, την ζητάς. Αναπολείς στιγμές...παλιές και σου λείπει να γελάσεις δυνατά, πραγματικά, όχι ευγενικά...να σε κοιτάνε καλά καλά σαν τρελό αλλά μόνο με κανα δύο φιλαράκια σου έχεις την χημεία να το κάνεις και αυτά… φύγαν εξωτερικό ο ένας...σε νησί ο άλλος...πφφφ.  Και η Μαρία… δεν είναι απλά ή γυναίκα μου αλλα φιλαράκι μου, πολύ τυχερός, πόσο με στηρίζει αλλά... σου λείπουν και μερικές φορές λίγο να σου χτυπήσουν τον ώμο οτι όλα θα πάνε καλά και οι φίλοι… και νοιώθεις χτύπημα στον ώμο… και είναι ο μικρούλης σου και σε πιάνει απο το χέρι να παίξεις...το ίδιο δεν είναι; Πάλι δεν σε κάλυψε και ξεχάστηκες; Πάλι δεν σου έδωσε κουράγιο; Γελάς με την ψυχή σου και όχι εσκεμμένα αλλά μέσα βαθειά απο την καρδιά και ψυχή σου, γιατί είναι ο εαυτός του.  Αλλά και την ίδια στιγμή δηλώνει πόσο σε χρειάζεται εσένα όχι επειδή πονάει ή πεινάει ή φοβάται...αλλά σε διάλεξε μεταξύ πόσων δεκάδων παιχνιδιών και ανθρώπων να παίξει...το καλύτερό του παιχνίδι! Και παραδόξως την έννοια της ιδέας, νοιώθεις τιμή και ικανοποίηση πως τα καταφέρνεις. Και δεν σε αφήνει να απαντήσεις, κάτι χρειάζεται, πεινάει… κλάματα, φωνές, τρέξιμο  να καθαρίσεις, λοχίας μέσα στο σπίτι… πέφτει χτυπάει, φωνάζει να τρέξεις κοντά του, γελάει και φεύγει. Πουθενά ο λογικός. Λίγο πίσω ίσως. Και εκεί κάτσε για τώρα, σαν να του λες. Σε ό,τι και αν έρθει η ομορφιά είναι σε ό,τι δεν περιμένεις πως θα είσαι και να βλέπεις να γίνεσαι, με άλλο τρόπο, διαφορετικό, βαθύ τρόπο, αυτόν που νοιώθεις. Έχεις να επιλέξεις μεταξύ του να κρατήσεις αποστάσεις, κρατώντας ένα κενό που πάντα είχες μέσα σου, παραδεχόσουν ή όχι, ή να αποφύγεις λεπτομέρειες που σε πελεκούν με τον άνθρωπο αυτό, όπως το άλλαγμα της πάνας, να τον βάλεις για ύπνο, να τον αλλάξεις, ταΐσεις, ηρεμήσεις....σεβαστείς και αγαπήσεις και να δείς πως έτσι δένεσαι μαζί του, με το να δοθείς ολοκληρωτικά στην ανιδιοτελή αγάπη του..όχι τόσο την δική σου σε αυτόν, την δική του... και να μάθεις. 
 
Ο καλύτερός μου φίλος, είναι κοντός, κυκλοθυμικός, απαιτητικός, βρωμιάρης, κλαίει όταν δεν του δίνεις κάτι...άσε που τρώει όλη την ώρα, δε μιλάει καλά Ελληνικά, σχεδόν καθόλου και απ` όλους όσους μιλάω όμως είναι πάντα εκεί γελώντας όταν γελάω και αγκαλιάζοντας με, φιλώντας με όταν είμαι σκεφτικός, τραβώντας με να παίξουμε μπόινγκ μπόινγκ στο καναπέ. Έστω και αν δεν μιλάει ακόμα, απο όλους τους ομιλώντες γύρω μου...με έμαθε να ακούω, μέσα μου προπάντων. Να νοιώθω και όχι να σκέφτομαι πάντα. Μα πιο πολύ, μου απάντησε στην απορία μου. Ποτέ δεν νοιώθεις έτοιμος να γίνεις πατέρας ...γίνεσαι!
 
 
Από τον Πάνο Καδδά
 
 
Προσθέστε το σχόλιό σας
 
Κατηγορία Παιδί
Παρασκευή, 09 Δεκεμβρίου 2016 00:27

Δείπνο Ηλιθίων

Η σημερινή πρόταση είναι για μια απολαυστική παράσταση, ένα "συμπόσιο κωμωδίας", όπου οι συντελεστές σερβίρουν ζεστά πιάτα πηγαίου γέλιου στους θεατές.
Το «Δείπνο ηλιθίων» (Le diner de cons, 1998), του αρμενικής καταγωγής Γάλλου θεατρικού συγγραφέα, δημοσιογράφου, σεναριογράφου, σκηνοθέτη και παραγωγού του σινεμά Francis Veber (1937), είναι μετά το πασίγνωστο «Κλουβί με τις τρελές» του (1978), το πιο πολυπαιγμένο διεθνώς. Την είδαν περισσότεροι από 9 εκατομμύρια Γάλλοι θεατές και κατέφερε να αποσπάσει τρεις τιμητικές διακρίσεις στις κατηγορίες: Α' Ανδρικού Ρόλου για τον Ζακ Βιλερέ, Β' Ανδρικού Ρόλου για τον Daniel Prévost και Καλύτερου σεναρίου για τον Φρανσίς Βεμπέρ.


Στην Ελλάδα η παράσταση έχει ανέβει από αρκετούς θιάσους, αλλά φέτος την βρίσκουμε στο θέατρο Κάππα της Κυψέλης.


Ο Πιερ Μπροσάν (Πυγμαλίων Δαδακαρίδης), πλούσιος και υπερόπτης μεγαλοεκδότης στο Παρίσι, οργανώνει κάθε εβδομάδα με τους πλούσιους φίλους του ένα… ιδιότυπο δείπνο: καθένας βρίσκει έναν «ηλίθιο», τον καλεί στο δείπνο, τρώνε, πίνουν, διασκεδάζουν, γελούν εις βάρος των ανυποψίαστων καλεσμένων τους και στο τέλος, αυτός που έχει φέρει τον πιο αστείο «ηλίθιο», στέφεται νικητής!


Ο Φρανσουά Πινιόν (Σπύρος Παπαδόπουλος), ένας αθώος, αφελής, καλοπροαίρετος άνθρωπος, είναι ο πολλά υποσχόμενος «ηλίθιος» του Πιερ γι’ αυτήν την εβδομάδα. Τον καλεί στον σπίτι του για να γνωριστούν και εν συνεχεία να πάνε στο δείπνο. Κι εδώ αρχίζει μία σειρά από ανατροπές, όπου διαλύονται τα πάντα. Ο Φρανσουά θα προκαλέσει μία σειρά από «συμφορές», αποδομώντας άθελά του τον «πολύ» Πιερ κι επιβεβαιώνοντας το γνωστό ρητό «γελάει καλύτερα, όποιος γελάει τελευταίος».


Ο Σπύρος Παπαδόπουλος γνωρίζει το είδος της κωμωδίας. Έχει το ικανό χάρισμα που καταφέρνει να σκηνοθετεί γόνιμα τόσο τους άλλους, όσο και τον ίδιο του τον εαυτό. Στα όρια της μανιέρας του, αλλά δίχως να επαναλαμβάνεται και δίχως να παύει να ανανεώνεται. Διαθέτει μια ματιά αληθινή, ευφυή και εύστοχη για τις ανθρώπινες αντιδράσεις, κατέχει εντάσεις, γυρίσματα της διάθεσης, αιφνιδιασμούς, ανατροπές και γεμάτες σιωπές. Εστησε και κίνησε το έργο με επίγνωση της κάθε στιγμής αναδεικνύοντας τα λεκτικά αστεία (μετάφραση: Νικολέτα Κοτσαηλίδου), τις χειρονομίες, τις κωμικές κινήσεις και συμπλέγματα (κίνηση: Σοφία Σπυράτου), τους σβέλτους διαλόγους, τις διαρκείς εναλλαγές καταστάσεων, τα φαρσικά στοιχεία, μα και τις παρενθέσεις του στοχασμού και της μελαγχολίας. Ως Φρανσουά ήταν ένας αφοπλιστικά λοξός, αγαθός, συναισθηματικός γκαφατζής, προσηλωμένος στο πάθος με τις σπιρτοκατασκευές και στα στενά του ενδιαφέροντα, ανίκανος να προσηλωθεί στην καρδιά ενός προβλήματος. Απέραντα κωμικός, προκαλεί το γέλιο του κοινού, τη συμπάθεια μα όχι τον οίκτο. Στον επίλογο του έργου, όταν ο Φρανσουά πληροφορείται τον εξευτελιστικό ρόλο που θα έπαιζε στο δείπνο, αναδύεται το πρόβλημα, ποιος τελικά είναι στη ζωή τρελός, θύμα, υποχείριο, «ηλίθιος» και πώς τα καψόνια και οι αυθαίρετες διακρίσεις δεν γεννιούνται μόνον από αμάθεια αλλά πιο συχνά από κακοήθεια και υπεροψία.


Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης με τη χαρακτηριστική κωμική του στόφα ήταν αστείος, καλομαθημένος, διόλου αντιπαθής παρά τον κυνισμό και τις πληροφορίες για τον βίο και την πολιτεία του με γυναίκες των φίλων του.
Ο Τάκης Παπαματθαίου, ως γιατρός, είχε ένα υπερβολικό και καρικατουρίστικο παίξιμο. Αντίθετα, ως εφοριακός με άγρυπνο μάτι, άγριες διαθέσεις για κάθε πιθανό φοροφυγά, σκωπτική στάση απέναντι σε ανθρώπινα παθήματα και ρηχή βεβαιότητα για την εξαίρεση του ίδιου από αυτά, ήταν απόλαυση.


Στους υπόλοιπους ρόλους, καλός ο Βασίλης Ρίσβας ως μεγαλόψυχος φίλος, θυελλώδης η Αννα Μενενάκου ως «τρελή γκόμενα», αιφνιδιαστικά αποφασιστική η Ξανθή Γεωργίου ως σύζυγος του Πιερ.
Τα κοστούμια ήταν του Νίκου Παναγιώτου, το πλούσιο και όμορφο σκηνικό ήταν της Αθανασίας Σμαραγδή με εύστοχους φωτισμούς από τον Χρήστο Τζιόγκα.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Σπύρος Παπαδόπουλος
Μετάφραση: Νικολέτα Κοτσαηλίδου
Σκηνικά: Αθανασία Σμαραγδή
Κοστούμια: Νικόλ Παναγιώτου
Φωτισμοί: Χρήστος Τζιόγκας
Χορογραφίες: Σοφία Σπυράτου

ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ

Σπύρος Παπαδόπουλος, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Βασίλης Ρίσβας, Αννα Μενενάκου, Ξανθή Γεωργίου και ο Τάκης Παπαματθαίου

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Τετάρτη: 19.00 (λαϊκή απογευματινή)
Πέμπτη: 21.00
Παρασκευή: 21.00
Σάββατο: 8.00 (λαϊκή απογευματινή) και 21.00
Κυριακή: 20.00
Διαρκεια : 100 ' (χωρίς διάλειμμα)


Τιμές:
Τετάρτη: 15 ευρώ
Πέμπτη: 17 ευρώ
Παρασκευή: 18 ευρώ
Σάββατο (λαϊκή): 15 ευρώ
Σάββατο βραδινή: 20 ευρώ
Κυριακή: 18 ευρώ
Φοιτητικό – Παιδικό: 10 ευρώ

Θέατρο Κάππα: Κυψέλης 2 - Κυψέλη,
Trailer: https://youtu.be/bLWxE8KNyys

 

Από την Ευδοξία Υψηλάντη

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

Κατηγορία Θέατρο
Παρασκευή, 09 Δεκεμβρίου 2016 00:17

Ο Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας

Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας είναι ίσως το πιο ρομαντικό μυθιστόρημα που διάβασα ως σήμερα, ένα έργο που βεβαίως έκανε αίσθηση όταν κυκλοφόρησε το 1985 και σήμερα θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα του εικοστού αιώνα, ενώ μαζί με το ‘’εκατό χρόνια μοναξιάς’’ αποτελεί τα δύο πιο ολοκληρωμένα και δημοφιλή έργα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.
 
Ο Φλορεντίνο Αρίσα, ένας φτωχός νέος σε κάποια χώρα της Καραϊβικής, εργάζεται ως υπάλληλος στο ταχυδρομείο. Τυχαία, σε κάποια από τις παραδόσεις ερωτεύεται  κεραυνοβόλα την Φερμίνα Δάσα. Ο έρωτας αυτός θα είναι τόσο απόλυτος που θα γίνει η καταλυτική στιγμή, το ορόσημο που θα μεταβάλλει όλη του τη ζωή, αφού κάθε απόφαση που θα πάρει και κάθε πράξη που θα κάνει στο εξής θα σχετίζεται με αυτόν. Οι δύο νέοι αρχίζουν να αλληλογραφούν και μετά από κάποιο διάστημα αποφασίζουν να παντρευτούν. Ο πατέρας της κοπέλας όμως έχει διαφορετική άποψη. Παίρνει την κόρη του και εξαφανίζονται για ενάμιση χρόνο κάπου στην ύπαιθρο, αφήνοντας το νέο μόνο και απεγνωσμένο μέσα σε μια κοινωνία που υποφέρει από την ένδεια και την χολέρα.
 
Όταν η Φερμίνα Δάσα θα γυρίσει πίσω, θα αρνηθεί τον έρωτα της για το νέο και όχι μόνο αυτό. Θα παντρευτεί ένα γνωστό γιατρό της πόλης, θα δημιουργήσει οικογένεια μαζί του και θα ζήσει μια αρκετά ικανοποιητική ζωή δίπλα του, γεμάτη ανέσεις, στερούμενη όμως το πάθος και την ένταση του πρώτου της έρωτα. Αυτός θα βάλει σαν στόχο της ζωής του να την κατακτήσει, με οποιοδήποτε κόστος και ο μόνος τρόπος για να το πετύχει αυτό είναι να ανεβεί στην ίδια κοινωνική τάξη με αυτήν. Επιστρέφει στο θείο του, ο οποίος κατέχει μια εταιρεία ποταμόπλοιων και ρίχνεται με όρεξη και μανία στη δουλειά. Τα χρόνια περνούν, αυτός σκοτώνει τη μελαγχολία του σε εφήμερους έρωτες, καταφέρνει να γίνει αρκετά ευκατάστατος παίρνοντας στα χέρια του το τιμόνι της εταιρείας και γίνεται πλέον αυτό που τόσα χρόνια ποθούσε, ένα αξιοσέβαστο μέλος της τοπικής κοινωνίας.
 
 Παρ’ όλα αυτά καμιά γυναίκα δεν καταφέρνει να κερδίσει τόσο ξεχωριστή θέση στην καρδιά του όσο αυτή και με την πρώτη ευκαιρία, τον θάνατο του άντρα της, προσπαθεί να την προσεγγίσει ξανά, ύστερα από μισό αιώνα. Αυτή καταλαβαίνει το λάθος της και προσπαθεί να ζήσει αυτό το μεγάλο έρωτα, έστω και τώρα, στα τελευταία χρόνια της ζωής της. Το τελευταίο μέρος του βιβλίου είναι ένα λυρικό, αισθαντικό διαμάντι. Ο Μάρκες περιγράφει πως ο αμείλικτος χρόνος άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια του πάνω στα κορμιά των πρωταγωνιστών. Χαρακτηριστικό απόσπασμα είναι αυτό στο οποίο ο συγγραφέας γνωμοδοτεί πως ένας άνθρωπος καταλαβαίνει ότι γερνάει όταν καταβάλλει προσπάθεια για να μην σέρνει τα πόδια του περπατώντας. Το κωμικοτραγικό συμβάν με την ανικανότητα του Αρίσα είναι εκφραστικότερο. Οι δύο ηλικιωμένοι αποφασίζουν να πάνε ένα ταξίδι με ποταμόπλοιο για να ζήσουν ότι στερήθηκαν μια ολόκληρη ζωή. Ο Μάρκες, μεγάλος συγγραφέας, δεν πέφτει στην παγίδα του μελοδραματισμού, τα πρόσωπα του έργου, ακόμα κι αυτήν την ύστατη ώρα, δεν μετανιώνουν για τις αποφάσεις της ζωής τους και αποφασίζουν να μην αφήσουν τις τύψεις ή τη λύπη, για ότι δεν βιώθηκε στην ώρα του, να πάρουν τα ηνία. Ο Φλορεντίνο Αρίσα μάλιστα στην αρχή , όταν η πολυπόθητη συνάντηση πραγματοποιείται, μένει εκστατικός, μετά όμως, όταν συνέρχεται πια είναι ανίκανος να λειτουργήσει. ‘’Είναι γιατί έμεινα παρθένος μια ζωή για σένα’’ της απαντάει με σταθερή φωνή.
 
Το βιβλίο, εκτός από ένα συναισθηματικό εγκώμιο για τον απόλυτο, ασυμβίβαστο έρωτα, μια συγκινητική ρεαλιστική ελεγεία για το λίγο του έρωτα ή για τον ανεκπλήρωτο έρωτα, αποτελεί και ένα στοχαστικό δοκίμιο για την αγάπη γενικά, από την συζυγική έως την παράνομη, γραμμένο με βαθιά αίσθηση γνώσης του αμφιλεγόμενου αντικειμένου απ’ το συγγραφέα. Ο Μάρκες αποφαίνεται ότι πιστεύει στον παθιασμένο έρωτα, πως η αγάπη εξευγενίζεται μέσα από τα βάσανα και έτσι αγιοποιείται. Πάνω απ’ όλα κατανοεί πως έρωτας σημαίνει δόσιμο, σημαίνει αυταπάρνηση, καθημερινός αγώνας, συμβιβασμός και κατανόηση των επιθυμιών του άλλου.
 
Ένα μυθιστόρημα που συνιστώ σε όλους τους ευαίσθητους αναγνώστες που ψάχνουν μέσα σε ένα βιβλίο μα και στην ίδια τη ζωή έναν έρωτα δυνατό, αντισυμβατικό, απόλυτο και εν τέλει καθαρτήριο. 
 
 
Από τον Θωμά Χατζηθωμά
 
 
 
Προσθέστε το σχόλιό σας
Κατηγορία Βιβλίο
Πέμπτη, 08 Δεκεμβρίου 2016 23:40

During interviews, strange things might happen…

Υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί λόγοι για να αναζητήσεις μία νέα δουλειά. Πήρες όμως τη μεγάλη απόφαση (ή την πήραν άλλοι για εσένα) και τώρα είσαι σε “search mode”. Η αναζήτηση μιας νέας εργασίας συνήθως προκαλεί άγχος, ειδικά εάν η προσφορά είναι μεγάλη και η ζήτηση μικρή, όπως συχνά συμβαίνει στις μέρες μας. 
Από την αίτηση για μία δουλειά μέχρι την πρόσληψη υπάρχουν αρκετά βήματα που θα πρέπει να στεφθούν με επιτυχία. Ένα από τα πιο σημαντικά είναι και η διαδικασία της συνέντευξης. Και ενώ συνήθως ξέρεις πώς  να συμπεριφερθείς και τι να περιμένεις πάνω-κάτω, αυτό δεν είναι πάντα ακριβές:
 
Dress to impress (just not too much…): Υποψήφια που πήγαινε σε συνέντευξη για PA σε έναν μεγάλο οίκο ραπτικής, θεώρησε ότι θα ήταν καλό να φορέσει κάποιο ρούχο της συγκεκριμένης μάρκας. Καθώς όμως το μόνο ρούχο που είχε ήταν ένα σατέν cocktail dress, εμφανίστηκε με αυτό σε συνέντευξη στις 10:00 το πρωί... Πήρε τη δουλειά; Εννοείται πως όχι.
Ηθικό δίδαγμα: Το να ντυθείς για να εντυπωσιάσεις, δε σημαίνει φυσικά ότι πρέπει να βάλεις βραδυνή τουαλέτα και να πας στο interview, ακόμη και αν η θέση είναι για εταιρεία με haute couture fashion. Το ντύσιμό σου πρέπει να είναι πάντα προσεγμένο, αλλά όχι υπερβολικό. Για θέσεις γραφείου, ένα ταγιέρ ή γυναικείο κοστούμι (πάντα καθαρό & όχι τσαλακωμένο), συνοδευόμενο με μερικά προσεκτικά επιλεγμένα αξεσουάρ είναι το ιδανικό. Ή με δύο λέξεις: Chic shock.
 
 During interviews2
 
 
 Hope for the best, prepare for the worst: Υποψήφια για executive θέση σε τράπεζα, φοράει το ταγιέρ της, ετοιμάζεται και φεύγει για το interview. Στη διαδρομή πιάνεται σε ένα σημείο το καλσόν. Πόσο τράβηγμα να αντέξουν τα 20den;! Μην έχοντας χρόνο να γυρίσει σπίτι για να αλλάξει, πηγαίνει στη συνέντευξη με μία τρύπα στο γόνατο σε μέγεθος δίφραγκου. Μπαίνει η HR Manager, κοιτάζει την υποψήφια, ενστικτωδώς το μάτι της πηγαίνει στην άσπρη τρύπα που ξεπροβάλει από το μαύρο γόνατο. Η υποψήφια κοιτάζει την HR Manager, μετά τα γόνατό της και βάζουν και οι δύο τα γέλια. Είχε και εκείνη μία τρύπα, ακριβώς στο ίδιο σημείο. Πήρε  τη δουλειά; Ναι, η τρύπα στο καλσόν είναι μια καλή αφορμή για να σπάσει ο πάγος – αρκεί να εχει και ο άλλος μία ίδια με ‘σένα...
Ηθικό δίδαγμα: Φεύγοντας για μία συνέντευξη, συνήθως βάζεις μέσα στην τσάντα σου όλα τα απαραίτητα (πορτοφόλι, κλειδιά κτλ.) και μερικά πράγματα επιπλέον, ειδικά για την περίσταση: Το βιογραφικού σου, στυλό, αντίγραφα πτυχίων. Πόσες φορές  σκέφτηκες να ρίξεις μέσα στην τσάντα και ένα καλσόν; Οι γυναικείες τσάντες είναι μεγάλες – και είμαστε ευγνώμονες για αυτό. Πάρε μαζί σου τα απαραίτητα και κάτι παραπάνω. Καλσόν, κραγιόν, ένα δεύτερο ζευγάρι φλατ παπούτσια, ένα μπουκαλάκι νερό, ό,τι θεωρείς ότι χωράει στην τσάντα και μπορεί να σου χρειαστεί. 
 
 
If anything can go wrong, it will. Or maybe not: Υποψήφια για Sales Manager σε μεγάλη εταιρεία, έχει προετοιμαστεί εβδομάδες πριν για τη συνέντευξη. Αισθάνεται αυτοπεποίθηση, ξέρει πως έχει τα προσόντα, γνωρίζει τα πάντα για την εταιρεία, έχει ετοιμάσει ακόμη και λίστα με πιθανές ερωταπαντήσεις. Μπαίνει στο meeting room και περιμένει το Διευθυντή Πωλήσεων. Εκείνος μπαίνει και...είναι ο τύπος που γνώρισε δύο βδομάδες πριν σε εκείνο το μπαρ, όταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας εξηγούσε σε έναν «άγνωστο» πόσο άθλια είναι η τωρινή της δουλειά και πόσο μισογύνης το αφεντικό της. Αυτή τον θυμόταν - ένα προσόν των πωλητών ειναι οτι πάντα θυμούνται πρόσωπα και ονόματα, εκείνος όμως; Φυσικά και την θυμόταν κι αυτός. Πήρε τη δουλειά; Ναι, επειδή κατάφερε να τον κερδίσει με τα προσόντα της (τα οποία, κακά τα ψέμματα, αναδυκνύονται περισσότερο χωρίς αλκοόλ), αλλά κυρίως επειδή διατήρησε την ψυχραιμία της και στην ερώτηση «Γιατί θέλετε να φύγετε από την τωρινή σας δουλειά» επέλεξε μία διπλωματική απάντηση και όχι μία επανάληψη του προ δύο εβδομάδων ντελιρίου.
Ηθικό δίδαγμα: Προσπάθησε να διαχειριστείς τις όποιες αναποδιές κατά τη διάρκεια μίας συνέντευξης με επαγγελματισμό και αυτοπεποίθηση. Ακόμη και αν δεν πάρεις τελικά τη δουλειά, τουλάχιστον θα είσαι ικανοποιημένη με τον εαυτό σου.
 
 
 
Από την Μαίρη Δημητροπούλου
 
 
Προσθέστε το σχόλιό σας
Κατηγορία Εργασία
Πέμπτη, 08 Δεκεμβρίου 2016 22:47

Χριστουγεννιάτικα Χωριά σαν Παραμύθι

Λίγες μόνο μέρες πριν τα Χριστούγεννα και τα Χριστουγεννιάτικα χωριά ανά την Ελλάδα έχουν ανοίξει τις πύλες τους περιμένοντας τα παιδιά κάθε ηλικίας να τα επισκεφτούν, να τα εξερευνήσουν, να χαθούν ανάμεσα σε Χριστουγεννιάτικες μυρωδιές και εικόνες και να πάρουν λίγη απ’ τη μαγεία των ημερών μαζί τους φεύγοντας.
Από τη μια άκρη της χώρας ως την άλλη κάθε χρόνο, περίπου στις αρχές του Δεκέμβρη, χιλιάδες λαμπιόνια, στολισμένα δέντρα, Καρουζέλ, Άγιο-Βασίληδες, ξωτικά και καλικαντζαράκια, εορταστικές μουσικές και μυρωδιές δίνουν ζωή στα χωριά των Χριστουγέννων συνθέτοντας μια ονειρική ατμόσφαιρα που μας μεταφέρει σ’ έναν παραμυθένιο κόσμο.

Επισκεφτήκαμε και σας παρουσιάζουμε τα μεγαλύτερα και πιο οργανωμένα απ’ αυτά!!

 
 
«The Christmas Factory» στην Τεχνόπολη στο Γκάζι

(Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2016, έως Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2017)
 
christmas factory
 
   Βρίσκεται στην καρδιά της Αθήνας και για άλλη μία χρονιά περιμένει μικρούς και μεγάλους με νέες εκπλήξεις, καινούρια παιχνίδια, πολλά δώρα και ανεβασμένη διάθεση. 

   Το «Christmas Factory» αποτελεί πλέον θεσμό της πόλης προσελκύοντας κάθε χρόνο όλο και περισσότερους επισκέπτες από κάθε γωνιά της Ελλάδας.
   Ανανεωμένο, λαμπερό και ζεστό, με καθημερινές εορταστικές εκδηλώσεις, δεκάδες δημιουργικά εργαστήρια, διασκεδαστικά παιχνίδια, Χριστουγεννιάτικες λιχουδιές, και το κυριότερο... περισσότερα δωρεάν παιχνίδια που περιλαμβάνονται στο εισιτήριο εισόδου. Προσφέρει ποιοτική ψυχαγωγία και αληθινή διασκέδαση με πρωταρχικό στόχο η μοναδική αυτή εμπειρία να είναι προσιτή σε όλους και μας καλεί να το επισκεφτούμε υποσχόμενο κι αυτή τη φορά να ανατρέψει κάθε αρνητική διάθεση γεμίζοντας μας με θετική ψυχολογία και χαμόγελα!

 
 

Ο «Αστερόκοσμος» στη Θεσσαλονίκη


Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2016, έως Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017)

asterokosmos

      

Στο χώρο της Δ.Ε.Θ ανοίγει και φέτος τις πόρτες του ο Αστερόκοσμος για να μας χαρίσει για άλλη μια χρονιά στιγμές χριστουγεννιάτικης ευτυχίας και ξενοιασιάς!
Εδώ η φαντασία ζωηρεύει, η ατμόσφαιρα πλημμυρίζει από χαμόγελα και νότες, και τα όνειρα μικρών και μεγάλων γίνονται πραγματικότητα!
Όλα τα έχει ο φετινός Αστερόκοσμος… Παιχνίδια για κάθε ηλικία, παγοδρόμια, θεματικά διαδραστικά σπιτάκια και εργαστήρια, το χωριό των «Σκανδαλιάρικων Ξωτικών», παιδικές παραστάσεις, ακροβατικά show , μουσικές εκδηλώσεις, πολύ κέφι και χαμόγελα πολλών… «αστέρων». Δεν έχουμε παρά να φορέσουμε την παιδική μας διάθεση και να αφήσουμε τη μαγεία των Χριστουγέννων να μας παρασύρει!!!

Ταυτόχρονα με τον «Αστερόκοσμο» ο εμπορικός σύλλογος Θεσσαλονίκης διοργανώνει ένα Χριστουγεννιάτικο πάρκο στην Τούμπα και πιο συγκεκριμένα στην Πλατεία Μικρασιατικού και Θρακικού Πολιτισμού και τους εξωτερικούς χώρους του Πολιτιστικού Κέντρου Τούμπας.
Εκεί τα δεκάδες Χριστουγεννιάτικα δέντρα, τα χιλιάδες λαμπιόνια και τα στολισμένα σπιτάκια, σου μεταφέρουν επάξια το εορταστικό κλίμα των ημερών και σε ωθούν να αποδράσεις για λίγο απ’ την καθημερινότητα.

 
 

«Αστρογειτονιές»


astrogeitonies

 

Και ο Δήμος Θερμαϊκού όμως μη μένοντας αμέτοχος στα όσα προστάζει το πνεύμα των ημερών επαναφέρει και φέτος για 3η συνεχή χρονιά τις «Αστρογειτονιές» στο πλαίσιο των οποίων θα λειτουργήσουν Χριστουγεννιάτικα Χωριά στη Ν. Μηχανιώνα, στην Περαία, και Στην Επανομή. Τυμπανιστές και χιονάνθρωποι, ξωτικά, τάρανδοι, και ταχυδακτυλουργοί θα υποδέχονται μικρούς και μεγάλους, ενώ την τιμητική τους θα έχουν και τα φιλανθρωπικά μπαζάρ. Επίσης στις «Αστρογειτονιές» θα πραγματοποιηθούν, μεταξύ άλλων, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, αναβίωση παραδοσιακών εθίμων και πλήθος άλλων εορταστικών εκδηλώσεων.

 
 
  
 Η «Ονειρούπολη» στη Δράμα

(Σάββατο  3 Δεκεμβρίου 2016, έως Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017)
  
 oneiroupoli
 
  

   Κάθε χρόνο και για έναν ολόκληρο μήνα η πόλη της Δράμας ντύνεται με χαμόγελα και γιορτινή διάθεση και μας προσκαλεί σ’ ένα ταξίδι στη μαγεία των Χριστουγέννων.

   Στον χώρο της Ονειρούπολης θα βρείτε ξύλινα σπιτάκια που φιλοξενούν πληθώρα δωρεάν δράσεων για τα παιδιά, θα ταξιδέψετε με τα τρενάκια στο παραμυθένιο χωριό, θα διασκεδάσετε με το πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα και θα απολαύσετε ποικιλία από ροφήματα και εδέσματα. Οι μικροί μας φίλοι μπορούν να περιπλανηθούν στο «Δάσος των ξωτικών» και να ακούσουν μια ιστορία στο «σπιτάκι του παραμυθιού», να επισκεφτούν το «Εργαστήρι του Αη Βασίλη», να δοκιμάσουν τις γλυκές λιχουδιές στο «Σπιτάκι της Ζαχαροπλαστικής», να μεταμορφωθούν σε καλικαντζαράκια, ξωτικά και νεράιδες στο «Σπιτάκι του Face Painting», αλλά και να συναντήσουν τον Αγαπημένο τους Άγιο Βασίλη από κοντά και να του δώσουν αυτοπροσώπως το γράμμα τους μαζί με μια αγκαλιά!!!
   Εξέχουσα θέση στη φετινή διοργάνωση κατέχει το «πλανητάριο” που στήθηκε στην πλατεία της πόλης. Από εκεί, μέσα από τα τηλεσκόπια, θα μπορείτε να ταξιδέψετε στον άγνωστο ουράνιο κόσμο παρατηρώντας τα αστέρια, τους πλανήτες και τους γαλαξίες…!!!

 
 
Ο «Μύλος των Ξωτικών» στα Τρίκαλα

(Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2016, έως Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2017)
 
 
mylos ton xotikon
  
 

   Ένα από τα μεγαλύτερα χριστουγεννιάτικα πάρκα στη χώρα, ο περίφημος "Μύλος των Ξωτικών" υποδέχεται για 6η συνεχόμενη χρονιά μικρούς και μεγάλους στον παραμυθένιο κόσμο των Χριστουγέννων. Για άλλη μία χρονιά ο Άγιος Βασίλης με τους τάρανδους και τα ξωτικά του, οι νεράιδες, τα καλικαντζαράκια και οι μάγοι των Χριστουγέννων συνθέτουν ένα ονειρεμένο σκηνικό στην πανέμορφη πόλη των Τρικάλων. 

   Οι πόρτες του Μύλου άνοιξαν και οι δωρεάν δράσεις πολλές: Ο Αλευρόµυλος των Ξωτικών, το Σπίτι του ΆηΒασίλη, το Εργαστήρι Σοκολάτας, το Μουσείο Μανιταριών, το Εργαστήρι Αναρίχησης, οι Μέρες Παραμυθιού και το Εργαστήρι FacePainting περιμένουν τους μικρούς τους φίλους να γεμίσουν τους χώρους τους με γέλια και χαρά. Όσο για τα μεγάλα «παιδια»… Περισσότερες από 150 καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και ζωντανές συναυλίες και οι δραστηριότητες στον Μύλο των Ξωτικών δεν τελειώνουν ποτέ. Από το απίθανο FunPark µέχρι το λαµπερό παγοδρόµιο το παιχνίδι δε σταµατά όσο χρονών κι αν είσαι!!!
   Οι διοργανωτές για φέτος μας καλούν να απολαύσουμε μια νέα ιστορία που θα ταξιδέψει μικρούς και μεγάλους σε μια άλλη εποχή. «Πώς να είναι άραγε οι πειρατές… Είναι όλοι άγριοι και τρομακτικοί, ή µήπως κάποιοι είναι φιλικοί και ευχάριστοι;» Για να το μάθετε ντυθείτε ζεστά, φορέστε την καλύτερη σας διάθεση και το πιο ζεστό σας χαμόγελο, πηδήξτε στο κατάστρωµα και το ταξίδι αρχίζει!

 
 
Η «Αστερούπολη» στα Ιωάννινα

 (Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2016, έως Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017)
 
 
 
asteroupoli
   
 
 

   Στην πόλη των Ιωαννίνων για 3η συνεχόμενη χρονιά άνοιξε αυλαία η φαντασμαγορική Αστερούπολη. «Η παγωμένη πριγκίπισσα» ενσαρκώνεται με ένα μοναδικό show καλλιτεχνικού πατινάζ στον πάγο και οι πτήσεις με το φωτιζόμενο αερόστατο χαρίζουν στους επιβάτες του εικόνες μοναδικής ομορφιάς.
   Η μεγάλη έκπληξη για φέτος, το «Εργαστήρι και μουσείο Σοκολάτας», παρασύρει μικρούς και μεγάλους σ’ ένα μοναδικά γλυκό κόσμο. Εκεί η ξενάγηση ανάμεσα σε γιγαντιαία σοκολατάκια και μπισκότα, φανερώνει και τον μεγαλύτερο καταρράκτη σοκολάτας της Ευρώπης με 1.200 λίτρα πραγματικής, λιωμένης σοκολάτας να ρέουν μπροστά στα μάτια μας.
   Το χωριό του Άη Βασίλη, το Νεραϊδόσπιτο, το μεγάλο Λούνα πάρκ, το παγοδρόμιο καθώς και πλήθος άλλων δραστηριοτήτων με πολλές εκπλήξεις και δωρεάν δράσεις, σε συνδυασμό με διάφορες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και τα εργαστήρια δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά, είναι μια γεύση μόνο απ’ αυτά που περιλαμβάνει η φετινή Αστερούπολη.

 
 
 Το «Χωριό του Κόσμου» στην Κατερίνη

 (Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2016, έως Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2016)

 

xorio tou kosmou
 

   Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά φέτος η Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας, σε συνεργασία με τους «Γιατρούς Του Κόσμου» και με τη βοήθεια εκατοντάδων εθελοντών, οργανώνει, το γνωστό πλέον Χριστουγεννιάτικο «Χωριό του Κόσμου». Μέσα απ’ τις πύλες του λαμβάνουν χώρα διάφορες φιλανθρωπικές δράσεις με αποδέκτες για φέτος τα παιδιά των προσφύγων. Παράλληλα μπορείτε να πιείτε τον καφέ σας, ένα ποτήρι κρασί ή μια κούπα ζεστό τσάι παρέα με ξωτικά και καλικαντζαράκια, να δοκιμάσετε λαχταριστές πεντανόστιμες λιχουδιές, να παρακολουθήσετε εκπαιδευτικά προγράμματα και να συμμετέχετε σε παραδοσιακά παιχνίδια και καλλιτεχνικές δραστηριότητες.

   Ένα χωριό το οποίο αγκάλιασε ολοκληρωτικά η τοπική κοινωνία, ένα χωριό για όλον τον κόσμο με στόχο την προσφορά και την αλληλεγγύη, ένα χωριό το οποίο, συνειδητά, δεν έχει εμπορικό χαρακτήρα και βασίζεται στην αχρήματη συναλλαγή. Μπορείτε να το επισκεφτείτε και να απολαύσετε τις παροχές του χωρίς να πληρώσετε είσοδο παρά μόνο προσφέροντας 1 κουτί γάλα και ένα μεταχειρισμένο παιδικό βιβλίο ή παιχνίδι, κατ' άτομο, για το Κοινωνικό Παντοπωλείο της περιοχής.

 

Αυτά κι άλλα πολλά χωριά, μικρότερα, πιο απομακρυσμένα, πιο γραφικά, λιγότερο δημοφιλή και διαφημισμένα που όμως φτιάχνονται και οργανώνονται από ανθρώπους με το ίδιο μεράκι και την ίδια αγάπη και χαρίζουν ίδιας αξίας χαμόγελα στα παιδικά, και όχι μόνο προσωπάκια, έχουν ήδη στηθεί και περιμένουν όλους εμάς να τα δώσουμε ζωή και νόημα μεταφέροντας μέσα απ’ αυτά τη Μαγεία των Χριστουγέννων σ’ ένα λαό που το ‘χει τόσο πολύ ανάγκη!

Καλά Χριστούγεννα!!

 
Από την Κερασία Αθανασιάδου
 
 
Προσθέστε το σχόλιό σας

1000 Characters left


Κατηγορία Ελλάδα

Online περιοδικό ποικίλης ύλης. Ευχαριστούμε που επισκεφτήκατε την ιστοσελίδα μας.

 

Photo Gallery