Μετά τη «Φιλουμένα Μαρτουράνο», ο Σταμάτης Φασουλής σκηνοθετεί και πάλι την Ελένη Ράντου κι έναν δυνατό θίασο σε ένα ψυχολογικό θρίλερ που έκανε μεγάλη αίσθηση πέρυσι στο Λονδίνο.

 

Από την πρώτη στιγμή ο σκηνοθέτης σε βάζει στο κλίμα του έργου με μια βίντεο προβολή. Ο εφιάλτης της Άνα (Ελένη Ράντου) ζωντανεύει μπροστά στα μάτια μας και η αίσθηση είναι ασφυξία μέχρι τη στιγμή που ξυπνά. Ένα απλό, αθώο εκ πρώτης one night stand με τον Φέλις (Αντώνης Καρυστινός), που δηλώνει δαίμονας, τους οδηγεί σε ένα διαπληκτισμό για τις ανθρώπινες σχέσεις και το κατά πόσο αυτές είναι συναλλαγή. Ο άγνωστος άντρας λοιπόν, αφού επιμένει να δώσει το χρηματικό πόσο των σαράντα πέντε ευρώ για τις «υπηρεσίες» της προηγούμενης νύχτας, αφήνει στο σὠμα της Άννας ένα σημάδι που φαγουρίζει κι ενοχλεί αφόρητα, μέχρι που γίνεται εσωτερική πληγή και μολύνει ολόκληρη τη βιοθεωρία και τα μέχρι τότε παγιωμένα ανθρωπιστικά πιστεύω της. Παράλληλα, η ακαδημαϊκή καριέρα της Άνα προβλέπεται σπουδαία, αφού καταφέρνει την πολυπόθητη συνεργασία με ένα πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Έτσι, η Άνα μαζί με την αδελφή της, Σόφι (Ελένη Ουζουνίδου) ξεκινά ένα ταξίδι από το Βερολίνο όπου ζει, ως την Αλεξάνδρεια. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού αυτού, η Ευρώπη και το οικονομικό σύστημα καταρρέουν με συγκλονιστικές συνέπειες.


Ένα κείμενο σύγχρονο, από την βραβευμένη Zinnie Harris σε εξαιρετική απόδοση της Ελένης Ράντου στα ελληνικά. Με φυσικούς διαλόγους και σαφείς αναφορές στην παγκόσμια λογοτεχνία (Οδύσσεια, Φάουστ) και με βαθιά κριτική αντιμετώπιση του σύγχρονου οικονομικού μοντέλου, η συγγραφέας χτίζει έναν κόσμο και τους ήρωες του, που θα μπορούσαν να είναι πραγματικοί.


Η Βρετανίδα συγγραφέας τοποθετεί δύο γυναίκες στο επίκεντρο αυτού του απρόβλεπτου ταξιδιού. Σίγουρα χωρίς το έξυπνο και συχνά πικρό χιούμορ, η δυσοίωνη διαπίστωση για το μέλλον της ανθρωπότητας θα ήταν πολύ βαριά. Όσο η πλοκή προχωρά, τα μηνύματα έρχονται πιο συμπυκνωμένα, πιο ωμά και πιο κοντά στο σήμερα. Σε μια Ευρώπη που διαλύει τους τραπεζικούς κανόνες, ερημώνει τους δρόμους, μπερδεύει και κρατά μάτια και σύνορα κλειστά, ο καθένας από εμάς θα μπορούσε να γίνει ο ανώνυμος μετανάστης μέσα στη βάρκα που πασχίζει να φτάσει στη στεριά.


«Η Άννα, ένας σύγχρονος Φάουστ ή ένας Οδυσσέας, παλεύει με θεούς και δαίμονες σε ένα υπαρξιακό ταξίδι επιβίωσης, ένα ταξίδι στους φόβους του σύγχρονου δυτικού, τους δαίμονες, τις αξίες, τους εφιάλτες και τα όνειρά του, μια βαθιά κριτική στα αδιέξοδα και ταυτόχρονα ένα γοητευτικό παραμύθι με αφόρητες αλήθειες»: έτσι περιγράφουν ο σκηνοθέτης Σταμάτης Φασουλής και η πρωταγωνίστρια Ελένη Ράντου αυτό το βρετανικό έργο
Η Ελένη Ράντου είναι απόλυτα αφοσιωμένη στον σωματικά και ψυχικά εξαντλητικό πρωταγωνιστικό ρόλο. Όταν ο αυτοαποκαλούμενος δαίμονας τρυπώνει στη σκέψη της, οι έννοιες εμπιστοσύνη - καλοσύνη - αγάπη αποδομούνται μία μία μέσα στο μυαλό της. Έτσι, περνά σταδιακά από τη φαινομενικά άφθαρτη αρχική σιγουριά της στην ψυχολογική κατάρρευση και τον ολοένα αυξανόμενο πανικό με αποκορύφωμα την οδυνηρή διαπίστωση: «δέκα ευρώ, τόσο κοστολογεί η αγορά την ύπαρξή μου».


Η Ελένη Ουζουνίδου είναι η ψύχραιμη, χαμηλών τόνων, ρεαλίστρια, αισιόδοξη και υποστηρικτική αδερφή της Άννας, όλα αυτά όμως μέχρι που χάνει το έμβρυο που κυοφορεί. Από την ήρεμη δύναμη και την κωμική νότα του πρώτου μέρους, ανεβάζει ερμηνευτικές στροφές στον συγκινητικό μονόλογο με τον πόνο και τη σύγχυση να την κυριεύουν από τη μη αποδοχή της απώλειας. Εν τέλει κι εκείνη αποδεικνύεται ένα από τα μεγαλύτερα θύματα του συστήματος στο οποίο πιστεύει ακράδαντα: στο πρόσωπό της διαψεύδονται βιαία η κατ’ επίφαση ασφάλεια, υποστήριξη και οι ανέσεις που προσφέρουν οι σύγχρονες, πολιτισμένες κι ευνομούμενες ευρωπαϊκές χώρες.
Επιβλητικός ο Αντώνης Καρυστινός, στην εσωτερική πάλη του Φέλις με τη σκληρή φύση του και την τρυφερότητα που του γεννά η Άννα.


Ο Μελέτης Ηλίας είναι απολαυστικός ως ο πανταχού παρών βιβλιοθηκονόμος που εμφανίζεται με ένα εγχειρίδιο οδηγιών σε όλες τις δύσκολες στιγμές της πρωταγωνίστριας. Εμμονικός με την ακρίβεια του χρόνου, τους τύπους και τους κανόνες που πρέπει ακολουθούνται μέχρι κεραίας αποτελεί από τις πιο πετυχημένες κωμικές στιγμές.


Η σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή διατηρεί γρήγορο κι έντονο ρυθμό ιδιαιτέρως στο δεύτερο μισό της παράστασης, ενώ αποδίδει την ουσία του κειμένου και καθοδηγεί σωστά τους ηθοποιούς του από τους οποίους απαιτεί συγκέντρωση και απίστευτη ενέργεια.


Ο σκηνικός χώρος από την Μάγιου Τρικεριώτη, λειτουργικός και ιδιαίτερα ευρηματικός, χωρίς να κουράζει οπτικά, με τη διακριτική πινελιά του εικαστικού από τους Νεκτάριο Θεοδώνη, Νικολέτα Παπακωνσταντίνου, Στρατή Σταματάκο. Στο ίδιο μοτίβο και τα κουστούμια από την Ιωάννα Τσάμη, λειτουργικά, σύγχρονα και καθημερινά. Οι φωτισμοί του Σάκη Μπιρμπίλη σε συνδυασμό με τη μουσική της Nalyssa Green, συνεισφέρουν στην αλλαγή της ατμόσφαιρας του έργου σε έναν αρμονικό συνδυασμό.


Το τέλος αυτής της παράστασης ενέχει έναν τόνο αισιοδοξίας: όσο έχουμε ανάσα, έχουμε και φωνή. Όσο αναπνέουμε, είμαστε εμείς η απειλή σε οτιδήποτε προσπαθεί να μας αλλοιώσει και να μας υποτάξει.
Μια παράσταση που σε κρατά ως την τελευταία στιγμή και σίγουρα είναι τροφή για σκέψη.


Συντελεστές


Απόδοση Κειμένου: Ελένη Ράντου

Σκηνοθεσία: Σταμάτης Φασουλής

Σκηνικά: Μαγιού Τρικεριώτη

Βοηθός Σκηνογράφου: Δήμητρα Χίου
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Κίνηση: Χρήστος Παπαδόπουλος
Μουσική: Ναλίσσα Γκρήν

Βοηθός Σκηνοθέτη: Γιώργος Ματζιάρης

Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Ελένη Ράντου, Ελένη Ουζουνίδου, Αντώνης Καρυστινός, Μελέτης Ηλίας, Κρίς Ραντάνοφ, Γιώργος Ματζιάρης

 

Θέατρο Διάνα
Ιπποκράτους 7, Αθήνα

Μέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη: 20:00, Πέμπτη: 20:00, Παρασκευή: 21:00, Σάββατο: 21:00, Κυριακή: 19:30.

Τιμές εισιτηρίων: Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή Πλατεία: 19 ευρώ. Εξώστης: 17 ευρώ. Φοιτητικό: 15 ευρώ. Ανέργων: 12 ευρώ. Πέμπτη Γενική είσοδος: 17 ευρώ. Φοιτητικό: 15 ευρώ. Ανέργων – συνταξιούχων: 12 ευρώ.

Διάρκεια παράστασης: 2 ώρες χωρίς διάλειμμα.

 

 

Από την Ευδοξία Υψηλάντη

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

Μια από τις ακριβότερες παραγωγές των τελευταίων χρόνων, μπορείτε να παρακολουθήσετε στο «Θέατρο Πάνθεον» τις γιορτές. Ο λόγος για το έργο του Μπέρναρ Σω «Πυγμαλίων-Ωραία μου κυρία», μια τρυφερή κομεντί εποχής που ξεχειλίζει από χιούμορ, συναίσθημα, τρυφερότητα αλλά και καυστικά σχόλια του συγγραφέα για την αστική τάξη της εποχής του....

Πρόκειται για ένα ρομάντζο με χιούμορ και συναίσθημα που εστιάζει στην προσπάθεια ενός διανοούμενου καθηγητή Γλωσσολογίας στο Λονδίνο του 1912 να μεταμορφώσει μια άξεστη ανθοπώλισσα από το Κόβεντ Γκάρντεν σε μια κυρία της υψηλής κοινωνίας… Ο καθηγητής Ουίλιαμ Χίγγινς βάζει στοίχημα ότι μπορεί να μετατρέψει ένα λαικό αμόρφωτο κορίτσι, την Ελίζα Ντούλιτλ, σε πραγματική αριστοκράτισσα έτσι που κανείς να μην καταλάβει την καταγωγή της… Η εκπαίδευση της Ελίζας αρχίζει φυσικά με πολλά προβλήματα και αναποδιές μιας και δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο να φτιάξεις έναν καινούργιο άνθρωπο μέσα σε έξι μήνες… Σε αυτήν την “κωμική” διαδικασία της μεταμόρφωσης επιστρατεύονται και άλλοι, όπως ο φίλος του καθηγητή Χίγγινς , η μητέρα του και πολλοί ακόμα…. Κάποια στιγμή η Ελίζα είναι έτοιμη να κάνει την πρώτη της δημόσια εμφάνιση στη μεγάλη δεξίωση της Πρεσβείας…. Θα καταφέρει αυτό το “χαμίνι” του Κόβεντ Γκάρντεν να πείσει για νεαρή αριστοκράτισσα εκ Παρισίων, όπως την παρουσιάζουν; Και πώς περιπλέκονται ακόμα περισσότερο τα πράγματα όταν ο αλαζονικός και σνομπ καθηγητής Χίγγινς αρχίζει να ερωτεύεται το δημιούργημά του;

Το έργο έγινε γνωστό στην Ελλάδα με τον τίτλο «Ωραία Μου Κυρία» το 1959, με την παράσταση της Αλίκης Βουγιουκλάκη στον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στο θέατρο, αλλά και από το ομότιτλο μιούζικαλ του Τζωρτζ Κιούκορ το 1964 με την Ώντρευ Χέμπορν και τον Ρεξ Χάρισον. Αποτελεί το πιο δημοφιλές έργο του μεγάλου Άγγλου δραματουργού και έχει παρουσιαστεί με τεράστια πάντα επιτυχία σε όλες τις σκηνές του κόσμου….

Άψογη η μετάφραση και η σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ρήγα, ο οποίος υπογράφει μαζί με τον Ησαία Ματιάμπα και την μουσική επιμέλεια της παράστασης. Ο Αλέξανδρος Ρήγας κατάφερε να δώσει όλες τις συγκινητικές διαστάσεις, το χιούμορ αλλά και τις καυστικές αιχμές του συγγραφέα για την ανώτερη οικονομικά τάξη.

Ατού της παράστασης είναι τα μεγαλοπρεπή σκηνικά του καταξιωμένου Μανώλη Παντελιδάκη καθώς πιστά στην ατμόσφαιρα της εποχής είναι τα υπέροχα κουστούμια του Απόλλωνα Παπαθεοχάρη. Ταιριαστοί οι φωτισμοί του Χρήστου Τζιόγκα.

Έκπληξη προκαλεί η ερμηνεία της Δήμητρας Ματσούκα, ως Ελίζα Ντούλιτλ. Η ηθοποιός δούλεψε σε βάθος το ρόλο της και έκτισε μια "Ωραία μου κυρία", όπως ακριβώς την οραματίστηκε ο συγγραφέας. Κρατά μια απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στις κωμικές στιγμές αλλά και ιδιαίτερα φορτισμένες συγκινησιακά στιγμές της ηρωίδας. Από ένα πάμφτωχο κορίτσι που πουλάει λουλούδια στο δρόμο, μεταμορφώνεται σιγά σιγά σε μια αληθινή πριγκίπισσα.

O έμπειρος ηθοποίος Κώστας Κόκλας ερμηνεύει τον διανοούμενο καθηγητή και τζέντλεμαν Ουίλιαμ Χίγκινς, ενώ η Μπέτυ Λιβανού, με αρκετά χρόνια υποκριτικής θητείας στην πλάτη της, υποδύεται εξαιρετικά την κυρία Χίγκινς.

Ο Παύλος Χαικάλης είναι αναμφισβήτητα ειδικός στην κωμωδία, ερμηνεύοντας την κατάλληλη ατάκα στον σωστό χρόνο. Στο ρόλο του συνταγματάρχη Πρίτσαρντ έβγαλε άφθονο γέλιο, χωρίς καμία προσπάθεια.

Ο Περικλής Αλμπάνης έχοντας στην θεατρική του θητεία παίξει ουκ ολίγες φορές τον υπηρέτη, έπλασε για άλλη μια φορά έναν απολαυστικό ρόλο. Και απέσπασε γέλιο αλλά και πολλά χειροκροτήματα από το κοινό. Υποδύεται ανεπανάληπτα τον πιστό υπηρέτη Ζόρζ, έναν σνόμπ χαρακτήρα, ενώ έβγαλε με απόλυτο μέτρο τις γκέι αποχρώσεις του ήρωα, χωρίς καμία επιθεωρησιακή διάσταση.

Κωμικές αποχρώσεις έχει και ο ρόλος της Χριστίνας Θεοδωροπούλου ως κυρία Εισφορντ Χίλ ξεδιπλώνοντας μέσα από αυτό το έργο και ένα αστείρευτο κωμικό ταλέντο που εκπλήσσει τους θεατές ως αριστοκράτισσα Μαίρη Ντέξτερ, η οποία όμως αποφασίζει να μιλήσει …. σε αργκό λεξιλόγιο.Ουσιαστικός ήταν ο Ορέστης Τζιόβας που παίζει τον κάπως δειλό Φρέντι Ντέξτερ με την γοητεία του ζεν πρεμιέ και απόλυτα πειστική η Γαλήνη Τσεβά ως κυρία της καλής κοινωνίας.

Ο Αντώνης Καφετζόπουλος δεν νομίζω να δυσκολεύτηκε με τον ρόλο του μπαγαμπόντη και λίγο μάγκα πατέρα της Ελίζας , αφού στο παρελθόν έχει παίζει αντίστοιχους ρόλους.Τον ρόλο της εύσωμης αλλά και τόσο ερωτικής Μαίρης Λού, ενσαρκώνει η Γιούλη Αγγελή, η οποία καταφέρνει να κλέβει την παράσταση με τα νάζια της και το χιούμορ της.

Πάντα απολαυστικός ο Θωμάς Παλιούρας στο ρόλο του Τζίμυ, ενώ ιδανική στο ρόλο της Κλάρα Ντεξτερ η Έλενα ΜεντζελουΓιώργος Μπανταδάκης, από τους πιο ελπιδοφόρους ηθοποιούς της νέας γενιάς, υποδύεται τον Τόμ. Γνώστης όχι μόνο της υποκριτικής τέχνης, αλλά και του χορού και του τραγουδιού αλωνίζει στην τεράστια σκηνή του θεάτρου «Πάνθεον», με την δυναμική ενός φτασμένου στάρ.


Συγγραφέας: Μπέρναρντ Σω
Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Ρήγας
Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης
Κοστούμια: Απόλλων Παπαθεοχάρης
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Μουσική Επιμέλεια: Αλέξανδρος Ρήγας, Ησαΐας Ματιάμπα
Κίνηση: Θοδωρής Πανάς
Φωτογραφίες Παράστασης: Βαγγελής Κυρής, Μιχάλης Τερζάκης
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Σταμάτης Πατρώνης, Μαρία Οικονομίδη


Πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί:

Κώστας Κόκλας, Δήμητρα Ματσούκα, Παύλος Χαϊκάλης, Χριστίνα Θεοδωροπούλου, Ορέστης Τζιόβας, Ησαϊας Ματιάμπα, Περικλής Αλμπάνης, Γαλήνη Τσεβά, Θωμάς Παλιούρας, Ιάσων Παπαματθαίου και ο…Αντώνης Καφετζόπουλος

Στον Ρόλο Της Κυρίας Χίγγινς: Μπέτυ Λιβανού

Συμμετέχουν ακόμα οι:

Γιούλη Αγγελή, Δημήτρης Γαλάνης, Γιώργος Γκολφινόπουλος, Κωνσταντίνα Λουλούδη, Έλενα Μετζέλου, Γιώργος Μπανταδάκης, Ελευθερία Παρασκευά, Δημήτρης Τσιώκος, Κωνσταντίνος Φασίλης

Ημέρες και Ώρες παραστάσεων: Τετάρτη, Πέμπτη στις 8:00μ.μ. – Παρασκευή, Σάββατο στις 9:00μ.μ. – Κυριακή στις 7:00μ.μ.

Τιμές εισιτηρίων:

Πλατεία: 25€, 30€ & 40€, Θεωρείο Α΄: 15€, 25€ & 30€, Θεωρείο Β΄: 15€ & 25€
Μειωμένο (Φοιτητικό, ΑΜΕΑ, Πολύτεκνοι, άνω των 65) και Ανέργων: 15€ σε συγκεκριμένες ζώνες

 

Από την Ευδοξία Υψηλάντη

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

Μια όμορφη πρόταση για να περάσετε ένα ψυχαγωγικό δίωρο είναι η παράσταση “Ομερτά - Η σιωπή των αντρών” σε σκηνοθεσία του Κώστα Σπυρόπουλου στο θέατρο Ήβη.

Το σκηνικό: το σαλόνι ενός σπιτιού στην Άρτα. Λίγο κιτς, άλλωστε είναι το σαλόνι ενός πρώην πετυχημένου ποδοσφαιριστή,του Μάξιμου Μαντά ( Κώστας Σπυρόπουλος), στην επαρχία. Μαζί με τον δεύτερο της παρέας, Παύλο Μπατσαφλιά (Θανάσης Ευθυμιάδης), γιατρό, περιμένουν τον τρίτο, Σίμο Σίμου (Γιώργο Γαλίτη), για να περάσουν μια ανδρική βραδιά, ως συνήθως. Όταν όμως αυτός εμφανίζεται τους φορτώνει ένα τεράστιο πρόβλημα, για το οποίο ζητά την βοήθεια των φίλων του και επικαλείται τον όρκο σιωπής μεταξύ τους.

Το έργο είναι βασισμένο στο “Nos femmes” του πολυβραβευμένου Γάλλου συγγραφέα Ερίκ Ασούς. Το διασκεύασαν ο Κώστας Σπυρόπουλος και η Κατερίνα Μπέη.

Ο Κ. Σπυρόπουλος είναι εξαιρετικός στην σκηνή, γιατί πέρα από την βλάχικη προφορά του σε όλη την παράσταση που χαρίζει άφθονο γέλιο, δημιουργεί έναν εξαιρετικό χαρακτήρα. Θα πρέπει να του δώσουμε τα εύσημα και για την πετυχημένη σκηνοθεσία.

Ο Ευθυμιάδης πολύ καλός ειδικά στο δεύτερο μέρος με έναν καθηλωτικό μονόλογο. Κινείται άνετα στη σκηνή, με απόλυτη φυσικότητα και καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του κοινού πάνω του σε όλο το έργο.

Ο Γαλίτης με κάπως μικρότερο ρόλο από τους άλλους αλλά με κωμικές και απολαυστικές στιγμές.

Και οι τρεις διαμορφώνουν μια πολύ δεμένη ομάδα επί σκηνής που δεν αφήνει χώρο για άλλον ηθοποιό. Πραγματικά δεν σου λείπει ούτε η παρουσία γυναίκας ηθοποιού, ούτε τέταρτου άνδρα. Αυτοί οι τρεις ΕΙΝΑΙ το έργο και κυριολεκτικά τα δίνουν όλα στη σκηνή.

Αξίζει να σημειωθεί το τραγούδι που γράφτηκε για την συγκεκριμένη παράσταση σε μουσική του Γιώργου Σαμπάνη, στίχους της Ελένης Γιανατσούλια και ερμηνευτή τον Πάνο Κιάμο.

Ο φωτισμός υποστηρίζει τους ηθοποιούς πολύ καλά και δίνει την απαραίτητη έμφαση στην υπόθεση εκεί που χρειάζεται.

Παρότι, λοιπόν, το έργο είναι γεμάτο πετυχημένες ατάκες και έξυπνα λογοπαίγνια, δεν είναι καθόλου ανούσιο και απλώς διασκεδαστικό. Θίγει σύγχρονα και διαχρονικά θέματα, προβληματίζει για την ανδρική φιλία του σήμερα και τα όρια της, τον συζυγικό βίο, τις σχέσεις γονέων με παιδιά, τον επαγγελματικό βίο, το κοινωνικό φαίνεσθαι και την ματαιοδοξία του μέσου ανθρώπου, την συμμόρφωση στο νόμο αλλά πάνω από όλα για αυτά τα πράγματα που δίνουν νόημα στη ζωή του μέσου ανθρώπου και τα ανεκπλήρωτα όνειρα του.

Το πώς όλο αυτό ντύνεται με άφθονο γέλιο είναι το αποτέλεσμα της μαεστρίας του συγγραφέα και του σκηνοθέτη. Και στους δυο αξίζει ένα μεγάλο μπράβο. Θαύμασα την απόδοση στα ελληνικά ενός ξενόγλωσσου έργου. Σίγουρα χρειάστηκε αρκετή έμπνευση.

Ταυτότητα παράστασης
Απόδοση-Διασκευή: Κώστας Σπυρόπουλος, Κατερίνα Μπέη
Σκηνοθεσία: Κώστας Σπυρόπουλος
Σκηνικά: Γιάννης Μουρίκης
Κοστούμια: Νικόλ Παναγιώτου
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης
Στίχοι: Ελένη Γιανατσούλια
Το τραγούδι ερμηνεύει ο Πάνος Κιάμος
Παραγωγή: ΚΣ Productions


Πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί:

Κώστας Σπυρόπουλος, Θανάσης Ευθυμιάδης και Γιώργος Γαλίτης.
Θέατρο: Ήβη, Σαρρή 27 Ψυρρή
Τιμές: 15€ και 10€
Διάρκεια: 120' με διάλειμμα
Τετάρτη 20:00
Πέμπτη 21:00
Παρασκευή 21:15
Σάββατο 21:15
Κυριακή 20:00

 

Από την Ευδοξία Υψηλάντη

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

Η σημερινή πρόταση είναι για μια απολαυστική παράσταση, ένα "συμπόσιο κωμωδίας", όπου οι συντελεστές σερβίρουν ζεστά πιάτα πηγαίου γέλιου στους θεατές.
Το «Δείπνο ηλιθίων» (Le diner de cons, 1998), του αρμενικής καταγωγής Γάλλου θεατρικού συγγραφέα, δημοσιογράφου, σεναριογράφου, σκηνοθέτη και παραγωγού του σινεμά Francis Veber (1937), είναι μετά το πασίγνωστο «Κλουβί με τις τρελές» του (1978), το πιο πολυπαιγμένο διεθνώς. Την είδαν περισσότεροι από 9 εκατομμύρια Γάλλοι θεατές και κατέφερε να αποσπάσει τρεις τιμητικές διακρίσεις στις κατηγορίες: Α' Ανδρικού Ρόλου για τον Ζακ Βιλερέ, Β' Ανδρικού Ρόλου για τον Daniel Prévost και Καλύτερου σεναρίου για τον Φρανσίς Βεμπέρ.


Στην Ελλάδα η παράσταση έχει ανέβει από αρκετούς θιάσους, αλλά φέτος την βρίσκουμε στο θέατρο Κάππα της Κυψέλης.


Ο Πιερ Μπροσάν (Πυγμαλίων Δαδακαρίδης), πλούσιος και υπερόπτης μεγαλοεκδότης στο Παρίσι, οργανώνει κάθε εβδομάδα με τους πλούσιους φίλους του ένα… ιδιότυπο δείπνο: καθένας βρίσκει έναν «ηλίθιο», τον καλεί στο δείπνο, τρώνε, πίνουν, διασκεδάζουν, γελούν εις βάρος των ανυποψίαστων καλεσμένων τους και στο τέλος, αυτός που έχει φέρει τον πιο αστείο «ηλίθιο», στέφεται νικητής!


Ο Φρανσουά Πινιόν (Σπύρος Παπαδόπουλος), ένας αθώος, αφελής, καλοπροαίρετος άνθρωπος, είναι ο πολλά υποσχόμενος «ηλίθιος» του Πιερ γι’ αυτήν την εβδομάδα. Τον καλεί στον σπίτι του για να γνωριστούν και εν συνεχεία να πάνε στο δείπνο. Κι εδώ αρχίζει μία σειρά από ανατροπές, όπου διαλύονται τα πάντα. Ο Φρανσουά θα προκαλέσει μία σειρά από «συμφορές», αποδομώντας άθελά του τον «πολύ» Πιερ κι επιβεβαιώνοντας το γνωστό ρητό «γελάει καλύτερα, όποιος γελάει τελευταίος».


Ο Σπύρος Παπαδόπουλος γνωρίζει το είδος της κωμωδίας. Έχει το ικανό χάρισμα που καταφέρνει να σκηνοθετεί γόνιμα τόσο τους άλλους, όσο και τον ίδιο του τον εαυτό. Στα όρια της μανιέρας του, αλλά δίχως να επαναλαμβάνεται και δίχως να παύει να ανανεώνεται. Διαθέτει μια ματιά αληθινή, ευφυή και εύστοχη για τις ανθρώπινες αντιδράσεις, κατέχει εντάσεις, γυρίσματα της διάθεσης, αιφνιδιασμούς, ανατροπές και γεμάτες σιωπές. Εστησε και κίνησε το έργο με επίγνωση της κάθε στιγμής αναδεικνύοντας τα λεκτικά αστεία (μετάφραση: Νικολέτα Κοτσαηλίδου), τις χειρονομίες, τις κωμικές κινήσεις και συμπλέγματα (κίνηση: Σοφία Σπυράτου), τους σβέλτους διαλόγους, τις διαρκείς εναλλαγές καταστάσεων, τα φαρσικά στοιχεία, μα και τις παρενθέσεις του στοχασμού και της μελαγχολίας. Ως Φρανσουά ήταν ένας αφοπλιστικά λοξός, αγαθός, συναισθηματικός γκαφατζής, προσηλωμένος στο πάθος με τις σπιρτοκατασκευές και στα στενά του ενδιαφέροντα, ανίκανος να προσηλωθεί στην καρδιά ενός προβλήματος. Απέραντα κωμικός, προκαλεί το γέλιο του κοινού, τη συμπάθεια μα όχι τον οίκτο. Στον επίλογο του έργου, όταν ο Φρανσουά πληροφορείται τον εξευτελιστικό ρόλο που θα έπαιζε στο δείπνο, αναδύεται το πρόβλημα, ποιος τελικά είναι στη ζωή τρελός, θύμα, υποχείριο, «ηλίθιος» και πώς τα καψόνια και οι αυθαίρετες διακρίσεις δεν γεννιούνται μόνον από αμάθεια αλλά πιο συχνά από κακοήθεια και υπεροψία.


Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης με τη χαρακτηριστική κωμική του στόφα ήταν αστείος, καλομαθημένος, διόλου αντιπαθής παρά τον κυνισμό και τις πληροφορίες για τον βίο και την πολιτεία του με γυναίκες των φίλων του.
Ο Τάκης Παπαματθαίου, ως γιατρός, είχε ένα υπερβολικό και καρικατουρίστικο παίξιμο. Αντίθετα, ως εφοριακός με άγρυπνο μάτι, άγριες διαθέσεις για κάθε πιθανό φοροφυγά, σκωπτική στάση απέναντι σε ανθρώπινα παθήματα και ρηχή βεβαιότητα για την εξαίρεση του ίδιου από αυτά, ήταν απόλαυση.


Στους υπόλοιπους ρόλους, καλός ο Βασίλης Ρίσβας ως μεγαλόψυχος φίλος, θυελλώδης η Αννα Μενενάκου ως «τρελή γκόμενα», αιφνιδιαστικά αποφασιστική η Ξανθή Γεωργίου ως σύζυγος του Πιερ.
Τα κοστούμια ήταν του Νίκου Παναγιώτου, το πλούσιο και όμορφο σκηνικό ήταν της Αθανασίας Σμαραγδή με εύστοχους φωτισμούς από τον Χρήστο Τζιόγκα.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Σπύρος Παπαδόπουλος
Μετάφραση: Νικολέτα Κοτσαηλίδου
Σκηνικά: Αθανασία Σμαραγδή
Κοστούμια: Νικόλ Παναγιώτου
Φωτισμοί: Χρήστος Τζιόγκας
Χορογραφίες: Σοφία Σπυράτου

ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ

Σπύρος Παπαδόπουλος, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Βασίλης Ρίσβας, Αννα Μενενάκου, Ξανθή Γεωργίου και ο Τάκης Παπαματθαίου

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Τετάρτη: 19.00 (λαϊκή απογευματινή)
Πέμπτη: 21.00
Παρασκευή: 21.00
Σάββατο: 8.00 (λαϊκή απογευματινή) και 21.00
Κυριακή: 20.00
Διαρκεια : 100 ' (χωρίς διάλειμμα)


Τιμές:
Τετάρτη: 15 ευρώ
Πέμπτη: 17 ευρώ
Παρασκευή: 18 ευρώ
Σάββατο (λαϊκή): 15 ευρώ
Σάββατο βραδινή: 20 ευρώ
Κυριακή: 18 ευρώ
Φοιτητικό – Παιδικό: 10 ευρώ

Θέατρο Κάππα: Κυψέλης 2 - Κυψέλη,
Trailer: https://youtu.be/bLWxE8KNyys

 

Από την Ευδοξία Υψηλάντη

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

1000 Characters left


Online περιοδικό ποικίλης ύλης. Ευχαριστούμε που επισκεφτήκατε την ιστοσελίδα μας.

 

Photo Gallery