Απλοποιήστε τη ζωή τους. Στην εποχή των ΜΜΕ και της τεχνολογίας όλα τρέχουν με απίστευτους ρυθμούς. Πλουραρισμός ιδεών, πολλά ερεθίσματα από παντού, πολλά παιχνίδια, εικονική πραγματικότητα! Όλος αυτός ο καταιγισμός πληροφοριών αγχώνει και συγχύζει τα παιδιά από πολύ μικρά και δεν τα αφήνει να χαρούν την αθωότητα της παιδικής τους ηλικίας! Ο εγκέφαλος δυσκολεύεται να ανταποκριθεί γιατί δεν έχει δημιουργήσει τις απαραίτητες συνάψεις που με την πάροδο του χρόνου θα ωριμάσουν και το παιδί θα αισθάνεται όλο και πιο έτοιμο να ανταποκριθεί! Το χειρότερο είναι ότι παρακάμπτουμε τις ιδιαιτερότητες και τους ρυθμούς τους με αποτέλεσμα τα παιδιά να γίνονται νευρικά, γεμάτα άγχος και με προβλήματα συμπεριφοράς ή διαταραχές!

Αν προσπαθήσουμε να το αποφορτίσουμε όλο αυτό έχουμε πάρα πολλά οφέλη. Ο δεσμός παιδιού-γονιού θα γίνει ισχυρότερος καθώς τα παιδιά θα νιώθουν μεγαλύτερη άνεση κι ασφάλεια στην «πουπουλένια φωλιά» τους κι όχι σαν άλογα σε γρήγορες κούρσες όπως πριν! Όταν λιγοστεύει η πίεση λιγοστεύουν κι οι άμυνες κι οι αντιδράσεις. Mε αγάπη και προστασία το παιδί λειτουργεί καλύτερα!

Απλοποιώντας την καθημερινότητά του δημιουργούμε ένα αίσθημα ασφάλειας στο παίδι. Για παράδειγμα τρώμε κάθε μέρα την ίδια ώρα όλη η οικογένεια γύρω απ'το τραπέζι χωρίς να σηκωνόμαστε! Τα προσωπικά του αντικείμενα να βρίσκονται πάντα στο ίδιο σημείο σε όλα τα δωμάτια του σπιτιού!

Επίσης η μόδα των άπειρων εξωσχολικών δραστηριοτήτων πρέπει κάποτε να τελειώσει διότι δεν διανοούμαστε το πόσο κουράζει και βασανίζει τα παιδιά! Το παιδί πρέπει σίγουρα να παίρνει τα βασικά εφόδια για τη ζωή που θα του φανούν απαραίτητα. Περαιτέρω δραστηριότητες ας διαλέξει ανάλογα με τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντά του. Τα παιδιά έχουν ανάγκη από φίλους (επικοινωνία και κοινωνικοποίηση) καθώς κι από χώρο και χρόνο να παίξουν! Το παιχνίδι είναι η καλύτερη μορφή μάθησης, δημιουργικότητας, προσαρμοστικότητας και το καταλληλότερο μέσο για να ανακαλύψουν τον κόσμο. Στα μικρά παιδιά μια καλή συμβουλή προτεινόμενη από πολλές μαμάδες σχετικά με το δωμάτιο τους είναι η “δανειστική παιχνιδοθήκη”. Δεδομένου ότι τα παιδιά σήμερα έχουν πάρα πολλά παιχνίδια τόσα που δεν προλαβαίνουν να τα παίξουν και τους είναι αχρείαστα στην καθημερινότητα. Έχουμε γύρω τους μια μέτρια ποσότητα παιχνιδιών και τα υπόλοιπα σε ένα παιχνιδόκουτο με το οποίο δεν έχουν οπτική επαφή κι ανά τακτά χρονικά διαστήματα τα ανταλλάζουμε κι έτσι μεγαλώνει το ενδιαφέρον τους για αυτά καθώς τα λαχταρούν πάλι απ' την αρχή ή τα θεωρούν καινούργια κι εκτιμούν καλύτερα αυτά που έχουν!

eftixismena paidia photo1


Σύμφωνα με τη χάρτα των δικαιωμάτων του παιδιού, ένα ευτυχισμένο παιδί πρέπει να έχει: τροφή, στέγη, αγάπη, παιχνίδι και δραστηριότητα. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να του κάνουμε όλα τα χατίρια (ακόμη κι αν μπορούμε) για να γίνουν ισορροπημένα παιδιά που αργότερα θα εξελιχθούν σε ενήλικες που θα εκτιμούν αυτά που έχουν, χωρίς παράλογες απαιτήσεις και χωρίς να' ναι αχάριστοι κι αχόρταγοι! Ένα χαρούμενο παιδί παίζει, γελάει, είναι περίεργο, δραστήριο και δείχνει τα συναισθήματα του. Αποτελεί επένδυση το να αφιερώνουμε ποιοτικό χρόνο στα παιδιά μας και μας δίνουν μια αμφίδρομη χαρά μέσα απ' την οποία τα παιδιά μαθαίνουν, εξελίσσονται, λύνουν προβλήματα, αναλαμβάνουν ευθύνες, ανεξαρτητοποιούνται και νιώθουν αυτοπεποίθηση! Αυτό που τους στεναχώρησε θα τους κάνει πιο δυνατούς και θα καταλάβουν καλύτερα την έννοια της χαράς στη ζωή τους.

Είναι σημαντικό όχι μόνο να λέμε το σωστό αλλά να τους δίνουμε το καλό παράδειγμα με πράξεις προς μίμηση! Μπορούμε να τα βοηθήσουμε να βλέπουν την αισιόδοξη πλευρά της ζωής. Αυτό θα τους δημιουργήσει σιγουριά, ηρεμία και χαρά! Τα παιδιά μιμούνται όλες μας τις συμπεριφορές, είναι ο καθρέφτης μας, κι είναι στο χέρι μας να τα μεγαλώσουμε σωστά! Τα παιδιά ζητούν πάντα επιβεβαίωση από εμάς.....την έχουν ανάγκη για να πορεύονται με ασφάλεια στη ζωή τους. Καλό είναι λοιπόν να τα καθησυχάζουμε δείχνοντας τους πως θα είμαστε πάντα εκεί ό,τι κι αν χρειαστούν! Δεν πρέπει να φοβάται το παιδί να κάνει λάθη από τα οποία μαθαίνει τα άσχημα αλλά και τα όμορφά της ζωής. Σε αυτή του την προσπάθεια εσείς θα είστε πάντα εκεί και με τον τρόπο σας θα του δείχνετε τον δρόμο κρατώντας του το χέρι!

 

Από την Φαίη Σπυριδάκη

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

 


Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, οι γυναίκες ήταν υπεύθυνες για τις δουλειές του σπιτιού, ενώ οι άνδρες υποστήριζαν την οικογένεια με το να δουλεύουν και να «φέρνουν τα λεφτά στο σπίτι». Και ακόμη πιο παλιά, άμα πιστεύεις στην εξέλιξη, θα ξέρεις πως οι γυναίκες ήταν στις σπηλιές και οι άντρες έβγαιναν να κυνηγήσουν κάποιο ζώο ώστε να τραφεί η οικογένεια. Ωστόσο, ο ρόλος της γυναίκας έχει αλλάξει σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Το επίπεδο της εκπαίδευσης των γυναικών είναι πλέον όσο και των ανδρών, αν όχι μεγαλύτερο. Επίσης, σύμφωνα με πηγές, οι περισσότερες γυναίκες εργάζονται 8 ώρες την ημέρα, όπως και οι άνδρες. Παρ’ όλ’ αυτά, ενώ τα πράγματα αλλάζουν στην οικογενειακή σφαίρα, με τους άνδρες, σήμερα, να συμμετέχουν ενεργά στις δουλειές του σπιτιού και τη φροντίδα των παιδιών, οι έρευνες εξακολουθούν να δείχνουν ότι οι γυναίκες συνεχίζουν να κάνουν τη μερίδα του λέοντος.

Οι περισσότερες οικογένειες σήμερα στη χώρα μας δεν έχουν κάποια γυναίκα να εργάζεται στο σπίτι, ώστε να βοηθάει με τις δουλειές ή με τη φροντίδα των παιδιών και των υπολοίπων. Ίσως αν κοιτάξουμε πίσω, στα χρόνια πριν ξεσπάσει η οικονομική κρίση, να δούμε πως υπήρχαν αρκετές οικογένειες που επέλεξαν μια τέτοια βοήθεια-λύση. Βέβαια, μετά το ξέσπασμα, μισθοί μειώθηκαν, δουλειές χάθηκαν και συνεχίζουν ακόμη και σήμερα. Έτσι, δεν είναι κάτι εύκολο να πεις: «Θα πάρω γυναίκα για το σπίτι». Δυστυχώς, όμως, οι δουλειές του σπιτιού δεν τελειώνουν! Καθαρά ρούχα και μεσημεριανό στο τραπέζι σε μια λογική ώρα είναι τα είδη των πραγμάτων που κάνουν ένα σπίτι σπίτι, τουλάχιστον στη φαντασία μας.

 

douleies tou spitiou poios tha tis kanei photo1


Μμμμ... και ήρθε η ώρα για τη μεγάλη ερώτηση!!

 

Ποιος θα κάνει, λοιπόν, τις δουλειές του σπιτιού;;;

Από ό, τι φαίνεται, οι δουλειές μιας μητέρας δεν τελειώνουν ποτέ. Εκτός από το μαγείρεμα και την προετοιμασία των παιδιών για το σχολείο, για να μην αναφέρω και το ότι μπορεί να εργάζεται κιόλας, η μητέρα πρέπει επίσης να φροντίζει για την καθαριότητα του σπιτιού και του γύρω χώρου. Έχετε προσέξει ότι πολλές φορές η μητέρα είναι εκείνη που μαζεύει τα βρώμικα ρούχα ή τα προσωπικά αντικείμενα που αφήνουν τα παιδιά της σκόρπια στο δωμάτιό τους; Ένα καθορισμένο πρόγραμμα καθαριότητας το οποίο περιλαμβάνει ολόκληρη την οικογένεια μπορεί να ελαφρύνει το φορτίο της μητέρας.

Μερικοί γονείς θέτουν κανόνες για τα παιδιά τους και τα έχουν εκπαιδεύσει έτσι ώστε προτού φύγουν από το δωμάτιό τους το πρωί για να πάνε στο σχολείο να στρώνουν το κρεβάτι τους, να βάζουν στα άπλυτα τα βρώμικα ρούχα τους και να τακτοποιούν τα προσωπικά τους αντικείμενα. Ένας χρήσιμος κανόνας για όλους είναι ο εξής: «Μια θέση για το καθετί και το καθετί στη θέση του».

Επίσης, μερικά μέλη της οικογένειας μπορούν να αναλάβουν μια συγκεκριμένη εργασία ή να καθαρίζουν κάποιον χώρο του σπιτιού. Λόγου χάρη, μήπως ο πατέρας ασχολείται με το συγύρισμα του γκαράζ και τη γενική του καθαριότητα τουλάχιστον μία φορά το χρόνο; Θα μπορούσε να τον βοηθήσει σε αυτό κάποιο από τα παιδιά; Μπορούν όμως να αλλάξουν τα δεδομένα ή μάλλον -καλύτερα- πώς μπορούν ν' αλλάξουν τα δεδομένα; Πως μπορεί δηλαδή να δημιουργηθεί εντός της οικογένειας μία κουλτούρα συμμετοχής όλων στα του νοικοκυριού; Ευτυχώς για εμάς -τις γυναίκες-, υπάρχουν τρόποι για να κάνεις τα μέλη της οικογένειας σου, είτε το σύντροφο σου είτε τα παιδιά, να βοηθήσουν με τις δουλειές που εν τέλει θα ελαφρύνει το φορτίο που έχεις επιλέξει να μεταφέρεις. Αλλά να θυμάσαι(!), δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση από τους άλλους να τα κάνουν όλα «όπως τα κάνεις εσύ»! Άλλωστε, όταν έχεις ορίσει πρότυπα για πόσο καθαρό θέλεις να είναι το σπίτι σου, ουσιαστικά επιλέγεις αυτό το βάρος. Ας δούμε μερικούς από αυτούς τους τρόπους.


ΠΑΙΔΙΑ


Ναι, είναι σημαντικό για τα παιδιά να διασκεδάσουν και να απολαύσουν την παιδική τους ηλικία. Είναι σημαντικό για αυτούς να παίξουν και να εξερευνήσουν, να κοινωνικοποιηθούν με παιδιά της ηλικίας τους. Αλλά είναι εξίσου σημαντικό να μάθουν δεξιότητες που θα τους είναι απαραίτητες για τη διαβίωση. Και πώς θα τους τις μάθετε;; Με τις δουλειές!!

 

douleies tou spitiou poios tha tis kanei photo2

 

Ειδικά εσείς που μεγαλώνετε αγόρια!! Δε θέλετε να κάνετε μια χάρη στην επόμενη γενιά των γυναικών που θα παντρευτούν τους γιους σας; Πάρτε τους, λοιπόν, να σας βοηθήσουν με τις δουλειές του σπιτιού! Όχι μόνο θα μάθουν διάφορες δεξιότητες που θα τους χρειαστούν όταν μείνουν μόνοι τους, αλλά θα βοηθήσετε ακόμη και στο να έχουν λιγότερες προστριβές με τη σύζυγο τους όταν παντρευτούν!!

Τα παιδιά, από την ηλικία των 2 ακόμη, θα πρέπει να είναι υπεύθυνα για μερικές «δουλειές», ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να μαζεύουν τα παιχνίδια τους σε ένα μέρος που θα τους ορίσετε εσείς. Φυσικά, είστε το μόνο άτομο, ως μητέρα, που γνωρίζετε πραγματικά πόσο ανεξάρτητα είναι τα παιδιά σας και πόσες ευθύνες μπορούν να διαχειριστούν. Πάντως είναι καλό για τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία να μάθουν πως το να είναι μέλος μιας οικογένειας σημαίνει κάτι παραπάνω από παιχνίδι.

 

douleies tou spitiou poios tha tis kanei photo3

 

1. Μαθαίνουμε τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία να συμμετέχουν στις δουλειές του σπιτιού

Εάν αυτό δε γίνει έγκαιρα, όταν το παιδί είναι μικρό, τότε πολύ δύσκολα θα γίνει στη συνέχεια όταν αυτό θα μεγαλώσει. Και κυρίως πολύ δύσκολα θα γίνει χωρίς αντιδράσεις.
Μία έξυπνη ιδέα είναι λοιπόν, όταν τα παιδιά είναι μικρά να συνδυάσουμε τις δουλειές του νοικοκυριού με το παιχνίδι.
Απλό παράδειγμα: είναι γνωστό ότι ένα από τα πιο αγαπημένα παιχνίδια των μικρών παιδιών είναι η ενασχόληση με το νερό. Τ' αφήνουμε λοιπόν ν' ασχοληθούν με το πλύσιμο των μη ...εύθραυστων αντικειμένων της κουζίνας (πλαστικά πιάτα, ποτήρια κ.ο.κ) από πολύ μικρή ηλικία. Και ναι, ας ανεχτούμε να μας κάνουν το χώρο χάλια στην αρχή. Είναι βέβαιο ότι σιγά σιγά θα τα καταφέρνουν όλο και καλύτερα με αποτέλεσμα στη συνέχεια να θεωρούν περίπου δεδομένη τη συμμετοχή στην όλη διαδικασία.

 

douleies tou spitiou poios tha tis kanei photo4

2. Μαγειρεύοντας με το παιδί

Το να μαγειρεύουμε μαζί με τα παιδιά είναι μια υπέροχη εμπειρία για όλους (εκτός ίσως από την κουζίνα). Πολλές μητέρες επιλέγουν αυτή τη δουλειά ως ασχολία για να περάσουν χρόνο με τα παιδιά τους αλλά και για να κάνουν κάτι δημιουργικό μαζί. Η μαγειρική είναι για τα παιδιά πρόκληση.

Τα παιδιά μαθαίνουν τα πάντα βλέποντας και σε ελάχιστο χρόνο. Το να προσπαθήσουμε να τα διδάξουμε μια «τέχνη», όπως αυτή της μαγειρικής, είναι όχι μόνο μια... υπέροχη πρόκληση, αλλά και κάτι το μοναδικό.

Η μαγειρική βοηθάει τα παιδιά να συγκεντρώνονται. Το πόσο προσεκτικά πρέπει να είναι με τις ποσότητες, αλλά και το πόση ώρα χρειάζονται ψήσιμο τα κουλουράκια στο φούρνο, διδάσκει στα παιδιά την τέχνη της συγκέντρωσης.

 

douleies tou spitiou poios tha tis kanei photo5

 

Επίσης, τα μαθαίνει την επικοινωνία. Η κουζίνα είναι το μέρος όπου οι γονείς με τα παιδιά μπορούν να κάνουν ουσιαστικές συζητήσεις, να επικοινωνήσουν, να μοιραστούν μυστικά και να γνωρίσουν καλύτερα ο ένας τον άλλον.

Τέλος η μαγειρική παρέα με τα παιδιά, ενισχύει το αίσθημα της συμμετοχής, της αυτοπεποίθησης, της επιτυχίας, της κατάκτησης και της συνεισφοράς. Τα παιδιά στην κουζίνα μαθαίνουν να οργανώνουν, να ετοιμάζουν πράγματα, να τα βάζουν σε σειρά και να έχουν καλύτερη αντίληψη του χρόνου.

Τι καλύτερο, λοιπόν, από λίγο χρόνο με το παιδί στην κουζίνα..;;


3. Δώστε κίνητρα στα παιδιά σας ώστε να συνεργάζονται μαζί σας

Μια καλή λύση για να κάνετε τα παιδιά σας να δέχονται τις δουλειές του σπιτιού ως υποχρεώσεις τους είναι να τους δίνετε κίνητρα. Πώς; Θα μπορούσατε να θέσετε σε εφαρμογή ένα σύστημα επιβράβευσης πόντων! Είναι ένας διασκεδαστικός τρόπος για να ενσταλάξετε την ευθύνη και την ιδιοκτησία, χωρίς να καταφεύγετε σε γκρίνια ή αντιδράσεις. Δείτε παρακάτω πώς θα μπορούσε να λειτουργεί:

  • Κάθε φορά που το παιδί σας ολοκληρώνει μια εργασία, επιβραβεύστε τον με πόντους. Όσο πιο σημαντική ή δύσκολη είναι η εργασία, τόσο περισσότερους πόντους δώστε του. Εφαρμόστε και την περίπτωση των «bonus» πόντων. Όταν ενεργούν ευγενικά ή γενναιόδωρα, θα παίρνουν bonus. Από την άλλη, αφαιρέστε πόντους όταν αντιδρούν άσχημα ή αδυνατούν να εκτελέσουν την αναμενόμενη δουλειά. Το κλειδί είναι να υπάρχει συνέπεια!
  • Στο τέλος της προκαθορισμένης χρονικής περιόδου, για παράδειγμα μετά από ένα μήνα, το παιδί με τους περισσότερους πόντους κερδίζει. Αν έχετε ένα παιδί, μπορείτε να θέσετε ως στόχο π.χ. τους 50 πόντους.
  • Βεβαιωθείτε ότι κάθε παιδί ωφελείται, ανεξάρτητα από το ποιος θα κερδίσει. Ο νικητής θα μπορούσε να αποφασίσει πού θα ήθελε να διασκεδάσουν ως οικογένεια ή που να πάνε εκδρομή ή πιο απλά, τι φαγητό θα ήθελε να φάνε. Έτσι, ο νικητής κερδίζει τη δύναμη της επιλογής, αλλά τα αδέλφια, φυσικά, θα συμμετάσχουν στη διασκέδαση.

 

ΣΥΖΥΓΟΣ


Τι θα πούμε, όμως, για τον σύζυγο; Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που τα παιδιά «ακούν» περισσότερο απ’ ότι ο σύζυγος! Σε πολλές περιπτώσεις το κλίμα της καθολικής συμμετοχής στις δουλειές του σπιτιού χαλάει όχι από τα ...νεότερα μέλη της οικογένειας αλλά από τα μεγαλύτερα! Έτσι, η όποια διάσταση απόψεων για την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των γονέων επιλύεται κατ' ιδίαν κι όχι μπροστά στα παιδιά. Μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά εμπνέονται κι ακολουθούν το παράδειγμα των μεγάλων. Εάν ο μπαμπάς ή η μαμά λοιπόν αντιδρούν, είναι βέβαιο ότι τα παιδιά θ' αντιδράσουν περισσότερο!

Μερικές γυναίκες, όταν ο άνδρας τους προθυμοποιηθεί να βάλει την ηλεκτρική σκούπα φαντάζει στα μάτια τους... πολύ γοητευτικός. Και, φαντάζομαι, δεν είναι το θέμα της κούρασης. Είναι το ότι νιώθουν πως τις καταλαβαίνει. Είναι το ότι θέλει να έχουν χρόνο για να κάνουν και άλλα πράματα, αυτά που τις κάνουν χαρούμενες. Είναι το ότι βλέπουν την αγωνία του να τις βοηθήσει για να περάσουν περισσότερο χρόνο μαζί κάνοντας μια βόλτα που θα τις ευχαριστήσει.

Στην πλειοψηφία οι άνδρες δεν τα πάνε καλά με τις δουλειές του σπιτιού. Όπως είπαμε και παραπάνω, αυτό ξεκινάει από το σπίτι. Στην Ελλάδα, φυσικά, οι Ελληνίδα μάνα έχει το γιο της πολύ καλομαθημένο και αυτός με τη σειρά του θεωρεί πως δεν έχει κάποια ευθύνη στο σπίτι και πως όλα πρέπει να είναι στα «πόδια» του. Λάθος φίλες μου!! Κάποια στιγμή πρέπει να ξυπνήσει ο Γιωργάκης, Δημητράκης, Κωστάκης ή όπως αλλιώς τον λένε, και να βοηθήσει στις δουλειές του σπιτιού! Πώς;;
Ξέρουμε πως οι άντρες τρελαίνονται για τα αυτοκίνητα και πως είναι από τα μόνα πράγματα για τα οποία αφιερώνουν χρόνο. Έτσι, το πλύσιμο του αυτοκινήτου είναι θεωρητικά μια αντρική δουλειά. Τι θα γίνει όμως με το σπίτι;;

Οι πιο διαδεδομένες δουλειές που κάνει ένας σύζυγος στο σπίτι είναι το «ανέβασμα-κατέβασμα» των χαλιών και το πλύσιμο των πιάτων. Σε κάτι άλλο που θα μπορούσε να βοηθήσει είναι το σκούπισμα και το σφουγγάρισμα, καθώς, όντας πιο μυώδεις και δυνατοί, μπορούν να σηκώνουν πιο εύκολα έπιπλα, όπως τους καναπέδες.

 

douleies tou spitiou poios tha tis kanei photo6

 

Έτσι, καταλήγουμε στο ότι είναι πολύ σημαντικό να γίνεται σαφής κατανομή αρμοδιοτήτων για όλα τα μέλη της οικογένειας. Με αυτό τον τρόπο, ωφελείται και η μητέρα, αλλά και οι υπόλοιποι.

Και το σημαντικότερο... με το να είναι όλες οι δουλειές κατανεμημένες, απαιτείται πολύ λιγότερος χρόνος για να ολοκληρωθούν και στο τέλος μένει πολύ περισσότερος χρόνος για την οικογένεια να συζητήσει, να παίξει, να διασκεδάσει και οτιδήποτε άλλο!

 

Από την Νιόβη Τσοχαταρίδου

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

 

Οι πρώτοι παιδαγωγοί-εκπαιδευτές και πρότυπα μίμησης για τα παιδιά μας είμαστε εμείς οι γονείς και το πρώτο μαθησιακό περιβάλλον τους είναι το σπίτι μας και το περιβάλλον γύρω μας! Τα παιδιά δεν αποτελούν παθητικούς δέκτες μηνυμάτων μιας από παλιές εποχές μετωπικής διδασκαλίας όπως πολλοί από τους μεγάλους νομίζουν!


Τα παιδιά μαθαίνουν με ενεργητικό τρόπο, δηλαδή συμμετέχουν ενεργά στη μάθηση όταν εξερευνούν το περιβάλλον, ανακαλύπτουν κι επεξεργάζονται σχέσεις, οικοδομώντας τη γνώση! Καλό είναι καθώς πηγαίνουμε μία βόλτα στον τόπο κατοικίας μας ή στη γειτονιά μας να παρατηρούμε και να σχολιάζουμε μαζί με το παιδί όλα αυτά που βλέπουμε ώστε να κατανοήσει το παιδί όσο γίνεται σφαιρικά τον κόσμο γύρω του! Είναι ανούσιο για τα παιδιά να τους δίνουμε αφηρημένες γνώσεις! Τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα αυτά που τα ενδιαφέρουν κι αυτά που έχουν νόημα σε πλαίσιο πραγματικότητας π.χ ένα παιδί ενδιαφέρεται να μάθει να γράφει το όνομά του ή προσπαθεί να ζωγραφίσει την οικογένειά του! Ενδιαφέρεται να μάθει τι είδους κατάστημα είναι το καθένα από αυτά που βλέπει γύρω απ' την πλατεία ή τι σημαίνουν οι πινακίδες στους διαδρόμους των super market ή του κώδικα οδικής κυκλοφορίας! Ανακαλύπτουν δηλαδή τη γνώση γύρω τους!

 

enisxyste tin mathisi ton paidion sas photo2

 

Τα παιδιά μαθαίνουν σε κοινωνικό περιβάλλον. H διαμεσολάβηση των ενηλίκων κι η αλληλεπίδραση με άλλα παιδιά ίδιας ηλικίας αποκτούν τεράστια σημασία! Έτσι, είναι βοηθητικό να ανταλλάζουμε επισκέψεις με άλλα παιδιά ή να πηγαίνουμε παρέα σε χώρους αναψυχής ώστε να υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ τους π.χ luna park,παιδικές χαρές, παιδότοποι κ.τ.λ. Επίσης πρέπει να μάθουμε να ελέγχουμε τη δική μας συμπεριφορά σε όλες τις μορφές της, γιατί εμείς είμαστε τα πρώτα πρότυπα για το παιδί μας. Το παιδί παρατηρεί, κατανοεί και μαθαίνει από εμάς ακόμα κι όταν δεν μιλάμε. Το παιχνίδι είναι ο σημαντικότερος παιδαγωγικά τρόπος μάθησης. Παίζοντας τα παιδιά μαθαίνουν πολλά για τον κόσμο (π.χ παιχνίδια μίμησης). Μαθαίνουν τον κόσμο, ανακαλύπτουν έννοιες άγνωστες, μαθαίνουν κανόνες και τι σημαίνει η τήρηση αυτών ή μη. Πρέπει να παίζουμε κι οι δύο γονείς με τα παιδιά κάθε είδος παιχνίδι: Π.χ κινητικά όπως κρυφτό, μιμητικά, επιτραπέζια παιχνίδια κανόνων όπως σκάκι, παιχνίδια με μπάλες και τα παιδιά μπορούν να μαθαίνουν με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους! Αυτό που διαφέρει από άτομο σε άτομο είναι ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα. Το πώς τα επεξεργαζόμαστε εσωτερικά και το πώς τα αποθηκεύουμε στη μνήμη των πληροφοριών! Τρόποι για να ενισχύσουμε τη μνήμη τους είναι χάρτες, σύμβολα, ημερολόγια, εικονογραφημένα λεξικά, ποιήματα με ομοιοκαταληξίες και σίγουρα το να αξιοποιούμε την τεχνολογία (με μέτρο πάντα) και τα εικονικά της ερεθίσματα!


Η μαθησιακή πορεία επηρεάζεται από τα κίνητρα που δίνουμε στο παιδί και από την προσωπική μας στάση για τη μάθηση! Τα κίνητρα δε δημιουργούνται με διαταγή του τύπου «διάβασε»! Οι γονείς που δίνουν αξία στη μάθηση πρώτα οι ίδιοι με το παράδειγμα τους, εμπνέουν στα παιδιά θετικές στάσεις, δηλαδή κίνητρα για μάθηση. Προσοχή: Μας ενδιαφέρει η διαδρομή κι όχι το αποτέλεσμα. Για αυτό πρέπει να ενθαρρύνουμε την προσπάθεια τους ώστε να διατηρούντα τα κίνητρα!


Η συναισθηματική κατάσταση αποτελεί για τη μάθηση το ήμισυ του παντός! Παιδιά με αυτοπεποίθηση (καλή κι ενισχυμένη συναισθηματική ανάπτυξη) δοκιμάζουν συνεχώς κι ας κάνουν λάθη μέχρι να πετύχουν! Ενώ τα παιδιά με έλλειψη αυτοπεποίθησης (είτε επειδή υπερπροστατεύονται, είτε επειδή απορρίπτονται απ' τους γονείς) παραιτούνται χωρίς να παίρνουν πρωτοβουλίες στην προσωπική τους μάθηση ή προχωρούν υπερβολικά αργά! Τέλος τρόπο μάθησης αποτελεί κι η αυτορρύθμιση! Είναι ανάγκη να μάθουμε στα παιδιά μας να αυτοελέγχονται και να αυτοδιορθώνουν κάτι που θα τα κάνει να προοδεύουν και να έχουν μια καλή και δημιουργική πορεία στη ζωή τους!

 

 

Από την Φαίη Σπυριδάκη

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

Ο ερχομός ενός νέου μωρού στην οικογένειά σας είναι ένα χαρούμενο γεγονός αλλά μπορεί να διαταράξει την ευαίσθητη ισορροπία και να υπάρξουν προβλήματα. Πώς θα αντιδράσει το παιδί μου όταν αποκτήσει αδερφάκι;Tι μπορώ να κάνω εγώ για να βοηθήσω;

 

Παραμείνετε ψύχραιμες

 

Ανεξάρτητα το πως αντιδράει το μεγαλύτερο παιδί σας, εσείς πρέπει να είστε ψύχραιμες και να το συμβουλεύετε κατάλληλα. Καλό θα ήταν πριν τη γέννηση του νέου μέλους της οικογένειες να έχετε κάνει μια κουβέντα με το παιδί σας και να του τονίσετε ότι θα είναι πλέον μόνο αλλά θα έχει και παρέα. Δείξτε του παλιές σας φωτογραφίες για το πως ήσασταν εσείς με τα αδέρφια σας. Καθώς επίσης και φωτογραφίες του ίδιου του παιδιού και πως ήταν στις διάφορες φάσεις της ανάπτυξης του.

 

 

Δώστε του προσοχή

 

Δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για το παιδί να γνωρίζει ξαφνικά το καινούργιο του αδελφάκι όταν επιστρέφει η μητέρα από το μαιευτήριο. Ενημερώστε για το πού πάτε και για ποιο λόγο, για να μη νοιώθει ανασφάλεια. Όταν είστε στο μαιευτήριο μιλήστε μαζί του στο τηλέφωνο. Δώστε του προσοχή. Αποδεχτείτε ότι έχει δίκαιο που ζηλεύει και συζητήστε μαζί του. Μην το μειώνετε. Αφιερώστε ποιοτικό χρόνο μαζί του. Γενικά δεν πρέπει να δίνετε την εντύπωση στο μεγάλο σας παιδί ότι δεν του δίνετε σημασία όταν ζητήσει κάτι το μωρό.

 

Σταθερό πρόγραμμα

 

Το πρόγραμμα του πρώτου σας παιδιού θα πρέπει να παραμένει αναλλοίωτο στο μέτρο του δυνατού ώστε να μη νιώθει παραμελημένο! Σε περίπτωση που υπάρχει η δυνατότητα, είναι καλό να έχει χωριστό δωμάτιο-έτσι θα νιώθει ότι βγαίνει λιγότερο απ 'τα νερά του! Οι σταθερές αυτές αυξάνουν το αίσθημα ασφαλείας που σε αυτές τις ηλικίες είναι σημαντικό να τα διακατέχει.

 

 

 

Όχι συγκρίσεις

Μην ξεχνάτε ποτέ ότι το κάθε παιδί είναι ξεχωριστή και μοναδική προσωπικότητα! Έχει τη δική του αξία, γι' αυτό αποτελεί λανθάνουσα τακτική το να κάνετε συγκρίσεις που το κάνουν να νιώθει μειονεκτικά και να ζει με λιγότερη αυτοεκτίμηση κι αυτοπεποίθηση.

 

sos exo aderfaki photo1

 

Δώστε αγάπη

 

Μια θεωρία λέει πως με διάλογο και συζήτηση λύνονται τα μεγαλύτερα προβλήματα στον κόσμο. Δώστε του άπλετη αγάπη, εξηγήστε πως τώρα δεν το αγαπάτε λιγότερο αλλά μην κάνετε και το λάθος να του πείτε ότι το αγαπάτε περισσότερο. Τονίστε πως οι μανούλες αγαπάνε το ίδιο όλα τους τα παιδάκια και πως τα αδελφάκια πρέπει να είναι αγαπημένα, ενωμένα και να μοιράζονται. Πολλές φορές συμβαίνει και το αντίθετο δηλαδή τα μικρά παιδιά να ζηλεύουν και τα μεγάλα επειδή λόγω ηλικίας είναι ένα βήμα πιο μπροστά. Εμείς πρέπει να τονίζουμε πως ενωμένα και αγαπημένα βγαίνουν νικητές στη ζωή και είναι σίγουρα σπουδαία αυτή μας η προσπάθεια!!!!

 

 

Από την Φαίη Σπυριδάκη

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

Η ανατροφή ενός παιδιού με δυσλεξία μπορεί να προκαλέσει πολλές συγκινήσεις. Αναγνωρίζοντας το πρόβλημα και συνειδητοποιώντας το, αναρωτιόμαστε αν αυτή η δυσκολία μάθησης θα επηρεάσει το μέλλον του παιδιού μας. Αλλά δυσλεξία δεν συνεπάγεται και αποτυχία!!

 

Η δυσλεξία είναι αρκετά κοινό και σύνηθες φαινόμενο. Και αυτό που πρέπει να ξέρουμε είναι πως πολλά επιτυχημένα άτομα συμβαδίζουν αρμονικά μ’ αυτή τους την ιδιαιτερότητα. Οι έρευνες έχουν αποδείξει ότι υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι διδασκαλίας που μπορούν να βοηθήσουν τα άτομα με δυσλεξία να ξεπεράσουν τις όποιες δυσκολίες και να πετύχουν ισάξια. Αλλά κι εμείς σαν γονείς υπάρχουν πολλά που μπορούμε να κάνουμε. Ξεκινώντας όμως το ταξίδι ενάντια της δυσλεξίας δεν χρειάζεται να προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε τα πάντα με τη μία. Μπορούμε αρχικά να βοηθήσουμε το παιδί μας απλά μελετώντας και μαθαίνοντας περισσότερα για τα συμπτώματα, τα αίτια και τις στρατηγικές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο σπίτι και στο σχολείο.

 

Τι είναι η δυσλεξία;

Ένας καλός τρόπος για να καταλάβουμε τι ακριβώς είναι η δυσλεξία, είναι το να κατανοήσουμε τι δεν είναι!!

Σίγουρα δεν είναι σημάδι χαμηλής νοημοσύνης. Δεν είναι αδιαφορία, παραίτηση ή τεμπελιά. Επίσης δεν είναι κάτι που οφείλεται σε κακή όραση ή κακή άρθρωση. Δυσλεξία είναι μια ισόβια κατάσταση που καθιστά δύσκολο στους ανθρώπους το να διαβάσουν. Είναι μια συχνή πάθηση που επηρεάζει τον τρόπο που ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τον γραπτό και προφορικό μας λόγο. Η δυσλεξία είναι κυρίως ένα πρόβλημα ανάγνωσης με ακρίβεια και με ευφράδεια.


Μερικοί ειδικοί γιατροί, και έμπειροι εκπαιδευτικοί, συχνά αναφέρονται σε αυτήν ως «διαταραχή της ανάγνωσης" ή "αναπηρία στην ανάγνωση". Πέρα απ’ αυτό όμως μπορεί επίσης να επηρεάσει και άλλες δεξιότητες του παιδιού όπως: τη γραφή, την ορθογραφία, την κατανόηση κειμένου, τα μαθηματικά, ακόμα και τον ελεύθερο προφορικό λόγο.


Τα άτομα με δυσλεξία μπορούν και καταφέρνουν να κατανοήσουν σύνθετες σκέψεις και ιδέες. Μερικές φορές, το μόνο που χρειάζονται, είναι λίγο περισσότερο χρόνο για να επεξεργαστούν τις λαμβάνουσες πληροφορίες. Ίσως ακόμα και να χρειαστούν ένα διαφορετικό τρόπο μετάδοσης των πληροφοριών, όπως για παράδειγμα ένα ηχητικό βιβλίο μπορεί να είναι αποτελεσματικότερο από ένα κανονικό που απαιτεί ανάγνωση.


Εάν το παιδί μας έχει δυσλεξία, πρέπει να θεωρήσουμε δεδομένο πως δεν θα το ξεπεράσει ποτέ ολοκληρωτικά!! Είναι μια δια βίου κατάσταση. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το παιδί μας δεν μπορεί να είναι ευτυχής και επιτυχής. Υπάρχουν πολλές αποτελεσματικές στρατηγικές διδασκαλίας και τα αντίστοιχα εργαλεία, που μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά στην βελτίωση της κατάστασης. Στην πραγματικότητα, πολλοί άνθρωποι με δυσλεξία έχουν μια επιτυχημένη σταδιοδρομία στις επιχειρήσεις, τις επιστήμες και τις τέχνες. Άλλωστε τα άτομα με δυσλεξία είναι συχνά πολύ δημιουργικά.

 

dyslexia photo2

 

Τι προκαλεί δυσλεξία;

Οι ερευνητές δεν έχουν ακόμα εντοπίσει τι ακριβώς προκαλεί δυσλεξία. Αλλά γνωρίζουν ότι τα γονίδια και οι διαφορές στον εγκέφαλο θα μπορούσαν να επηρεάσουν και να αυξήσουν τις πιθανότητες ενός παιδιού να γεννηθεί με δυσλεξία.

 

Εδώ είναι μερικές από τις πιθανές αιτίες της δυσλεξίας:

  • Γονίδια και κληρονομικότητα

Η δυσλεξία είναι, ας πούμε, οικογενειακό θέμα! Έτσι, αν το παιδί σας έχει δυσλεξία, υπάρχει μια πιθανότητα εσείς ή κάποιος άλλο στενό συγγενικό σας πρόσωπο να έχει επίσης.

 

  • Ανατομίας του εγκεφάλου

Έχοντας δυσλεξία δεν σημαίνει ότι το παιδί σας δεν είναι έξυπνο. Στην πραγματικότητα, πολλοί άνθρωποι με δυσλεξία έχουν άνω του μέσου όρου νοημοσύνη. Αλλά ο εγκέφαλός τους μπορεί να φαίνεται διαφορετικά από τον εγκέφαλο των ανθρώπων που δεν έχουν δυσλεξία.

 

  • Εγκεφαλική δραστηριότητα

Για να καταφέρει να διαβάσει, το μυαλό μας, πρέπει να μεταφράσει τα σύμβολα που βλέπουμε στη σελίδα, σε ήχους. Τότε αυτοί οι ήχοι μπορούν να συνδυαστούν με λέξεις. Συνήθως οι περιοχές του εγκεφάλου μας που είναι αρμόδιες για τις γλωσσικές δεξιότητες λειτουργούν με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Για το παιδί που έχει δυσλεξία, αυτές οι περιοχές δεν λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Τα παιδιά με προβλήματα ανάγνωσης καταλήγουν να χρησιμοποιούν διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου για αυτή τη λειτουργία.

 

Οι μέχρι τώρα μελέτες μας έχουν αποδείξει πως η δραστηριότητα του εγκεφάλου σε άτομα με δυσλεξία μπορεί να αλλάξει αφού λάβουν τη σωστή διδασκαλία. Τι σημαίνει αυτό για το παιδί σας; Με την κατάλληλη βοήθεια, το παιδί σας μπορεί να κάνει πραγματικές και μόνιμες βελτιώσεις στις μαθησιακές του ικανότητες.

 

Βασικές Δεξιότητες για Κατανόηση γραπτού κειμένου

Για τα παιδιά με δυσλεξία, το να διαβάσουν μία και μόνο λέξη μπορεί να είναι ένας αγώνας. Η δυσλεξία επίσης καθιστά δύσκολο το να κατανοήσουν και να θυμούνται αυτό που μόλις έχουν διαβάσει.

 

dyslexia photo3

 

Τα πρώτα χρόνια στο δημοτικό καλούνται να διαβάσουν ένα απόσπασμα κειμένου και να απαντήσουν σε ερωτήσεις σχετικά μ’ αυτό. Η διαδικασία αυτή λέγεται «κατανόηση γραπτού λόγου» και είναι απαραίτητη για την οικοδόμηση και θεμελίωση μιας ισχυρής βάσης για επιτυχία στο σχολείο. Οι δυσλεκτικοί μαθητές έχουν συχνά προβλήματα κατανόησης της ανάγνωσης, και για να τα καταφέρουν πρέπει να αναπτύξουν αρκετές βασικές δεξιότητες όπως:

 

  • Σύνδεση γραμμάτων σε ήχους

Οι ειδικοί αποκαλούν αυτή τη μέθοδο «φωνήματα». Τα παιδιά πρέπει να μάθουν ότι κάθε γράμμα της αλφαβήτου συνδέεται με ένα συγκεκριμένο ήχο ή ήχους. Μόλις το παιδί μπορέσει να κάνει αυτές τις συνδέσεις, θα είναι σε θέση να διερευνήσει σε βάθος λέξεις.

 

  • Αποκωδικοποίηση κείμενου

Η διαδικασία διερεύνησης λέξεων βοηθάει ιδιαίτερα στην κατανόηση ενός κειμένου. Εφόσον το παιδί είναι σε θέση να αποκωδικοποιήσει μεμονωμένες λέξεις, μπορεί να αρχίσει να κατανοεί και ολόκληρες φράσεις. Αυτή η διαδικασία καλείται ως «αποκωδικοποίηση».

 

  • Αναγνωρίζοντας "θέαμα" λέξεις

Η ικανότητα που έχει ένα άτομο να διαβάσει μια γνωστή λέξη με μια ματιά, χωρίς να χρειάζεται να τη διερευνήσει σε βάθος ονομάζεται "αναγνώριση λέξεων". Τις περισσότερες λέξεις οι άνθρωποι μπορούν να τις αναγνωρίζουν με την όραση, τόσο γρήγορα που δεν χρειάζεται καν να τις διαβάσουν. Οι περισσότεροι αναγνώστες μπορούν να αναγνωρίσουν μια λέξη με την όραση μετά από διερεύνηση μόλις 10 φορών. Τα άτομα με δυσλεξία μπορεί να χρειαστεί να δουν μια λέξη περισσότερο από 40 φορές για να καταφέρουν να την αφομοιώσουν.

 

  • Κατανόηση κειμένου

Οι μη δυσλεκτικοί αναγνώστες μπορούν εύκολα να θυμηθούν αυτά που μόλις διάβασαν. Μπορούν να συνοψίσουν και να επαναλάβουν τα όποια στοιχεία έχουν λάβει. Οι αναγνώστες με δυσλεξία μπορούν να κολλήσουμε διερευνώντας σε βάθος μεμονωμένες λέξεις. Αυτό διακόπτει τη ροή των πληροφοριών και καθιστά πιο δύσκολο να κατανοήσουν και να εντάξουν το νέο υλικό σε αυτό που ήδη γνωρίζουμε.

 


Ευτυχώς, οι ερευνητές έχουν μελετήσει τη δυσλεξία για δεκαετίες. Ξέρουν τις μεθόδους διδασκαλίας και τα εργαλεία που μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά με δυσλεξία να ενταχθούν ομαλά και να πετύχουν ισάξια. Όσο νωρίτερα διαγνωστεί τόσο πιο εύκολο είναι να αντιμετωπιστεί.

Αλλά ποτέ δεν είναι αργά!!

 

 

Από την Κερασία Αθανασιάδου

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

Πάντα αναρωτιόμουν για πολλά. Αλλά η κεντρική μου απορία, από 15 χρονών, ήταν πότε μπορείς να θεωρήσεις τον εαυτό σου έτοιμο να γίνεις πατέρας. Νοιώθεις ποτέ; Γνώριζα οτι το νεαρό της ηλικίας μου, δεν μπορούσε να μου παρέχει την απάντηση και  αποφάσισα να την εκμαιεύσω παρατηρώντας άλλους πατεράδες και προπάντων το δικό μου. Ήταν ποτέ κάνεις έτοιμος να γίνει μπαμπάς; Έγινε μπαμπάς γιατί πραγματικά το ήθελε ή ...παραδοσιακό έθιμο; Αναγνώρισε την ευλογία ή ένα βάσανο; Η απορία μου συνέχισε να βγάζει πλοκάμια μέχρι τη στιγμή που έγινα εγώ πατέρας. Και απαντήθηκε. Κόντρα σε ότι θεωρούσα σωστό στο πότε να γίνω. Στο πως θα ένοιωθα και την ετοιμότητα που θα είχα σε ότι και αν γινόταν. Πόσο γρήγορα θα μάθαινα την απαιτούμενη ψυχραιμία του αγνώστου και καινούργιου που σου προσφέρει ένα παιδί. Ανεξαρτήτως τα 37 μου χρόνια ακόμα με θεωρούσα μισό για αυτό. Ευθυνοφοβία ή γνώθι σ`ευατόν; Είχα αρκετά καλή δουλειά; Είχα αρκετά καλή συνοχή σαν άνθρωπος; Ήμουν ώριμος να σεβαστώ τον χαρακτήρα του; Και αν ήμουν...πως θα το αναγνώριζα αυτό; Και ήρθε η στιγμή! Το νέο που δεν πίστευα ουσιαστικά ποτέ πως θα ακούσω. 
 
Παρότι είχα 9 μήνες ακόμα να προετοιμαστώ, απείχα από την συνειδητοποίηση του γεγονότος. Θεώρησα όμως πως έχω την εμπειρία άρα και ψυχραιμία να ανταπεξέλθω στο καινούργιο. Μέρα γέννας και πιάνω τον εαυτό μου να έχω το αυτί μου στον αρμό της πόρτας του διαδρόμου που μας χώριζε με την γυναίκα μου, να περιμένω, άπνοος σχεδόν, να σπάσει η σιωπή ακούγοντας το γυιό μου να φωνάζει απο το βάθος του διαδρόμου “Ήρθα είμαστε καλά” παρά την αυτουπόσχεσή μου να είμαι χαλαρός. Αλλά δεν ήξερα πως εκτός της γέννας του ….ήταν και η δική μου. Όσο λογικά και αν είχα κατακτήσει αυτή τη στιγμή, πριν έρθει...απείχα έτη φωτός από την συναισθηματική πραγματικότητα. Ότι εμπειρία και αν είχα αποκομίσει από την ζωή μου μέχρι τώρα, που θεωρούσα μετά από χιλιάδες, λόγω δουλειάς, ανθρώπους και καταστάσεις τους που γνώρισα, όπως και προσωπικές μου, πως ήξερα να ελίσσομαι, να αντιδρώ...έσφαλα. Φοβάσαι...και πιάνεις μέσα σου μια σπίθα χαράς  με συμπλήρωμα ερωτηματικού...χαίρεσαι που φοβάσαι; Ναι, γιατί ζεις...και αυτό το πλασματάκι στο χάρισε αυτό...νοιώθεις! Η πρώτη του ματιά απλά με άδειασε και μηδένισα. Δεν ήμουν τίποτα και ναι...δεν ήμουν έτοιμος. Πότε δεν ήμουν ...θα γινόμουν;
 
Κοινωνικά πρότυπα και αντρικοί/γυναικείοι ρόλοι, ταμπέλες, καταρρίπτονται και αυτά. Οι άντρες δεν κλαίνε. Ώπα της μανίτσα. Ε...πλάνταξα με τους κολικούς του. Μαζί του έκλαιγα και μέσα μου ήμουν λάστιχο να πάψω μπροστά στη γυναίκα μου και εμένα και να σταθώ. Αμέσως πάλι αυτό το μικρούλι, με έμαθε να βάζω προτεραιότητες...τον κοινωνικά τοποθετημένο άντρα ή τον άνθρωπο-πατέρα; Λογική ή απόλαυση της χωρίς ενοχής στιγμής; Θα του έδινα όπλο να παίξει;  Θρησκεία; Πατρίδα; Αξίες; Νωρίς. Μεγάλη σκέψη για μια μικρή στιγμή που πολλά παιδάκια περνάνε. Αλλά έπιασε. Τώρα το ζώ. Καλό ή κακό και η λογική όταν χρειαστεί. Περνάει η μπόρα και αναθεωρείς ό,τι παραπάνω προσπάθεια έκανες ή λόγο είπες αφού ένας κυριούλης 50 πόντους, σου κάνει μια κίνηση ή ένα βλέμμα και σου λέει ευχαριστώ...στα λέει όλα, χωρίς να πει κουβέντα. Και σκέφτεσαι πιο γενικά...τι κάνουμε λάθος οι ομιλώντες και δεν συνεννοούμαστε; Απλά χαμογέλασε και σου είπε ευχαριστώ. Μήπως πρέπει να μάθουμε από αυτά τα πλάσματα που θεωρούμε μωρά, (χαζά στην αρχαία;) Περνάνε οι μήνες και παρακολουθώ από το νυχάκι του μέχρι το πόσα μαλλάκια βγαίνουν. Τα πάω καλά...ή καλύτερα και αρχίζω να αποκτώ την αυτοπεποίθηση μου και λες και σε ακούει….πυρετός!!! Έχεις ντυθεί και έχεις ετοιμάσει τα πάντα φωνάζοντας στη γυναίκα σου που σε κοιτάει καλά καλά μέσα στη νύχτα να τα μαζεύεις… “τι με κοιτάς πάμε”. Και απλά σου θυμίζει πως είναι δέκατα! Και πάλι το κάστρο του ψύχραιμου σκόνη. 
Κοιμήθηκε. Ησυχία, όσο και αν τον αγαπάς, την ζητάς. Αναπολείς στιγμές...παλιές και σου λείπει να γελάσεις δυνατά, πραγματικά, όχι ευγενικά...να σε κοιτάνε καλά καλά σαν τρελό αλλά μόνο με κανα δύο φιλαράκια σου έχεις την χημεία να το κάνεις και αυτά… φύγαν εξωτερικό ο ένας...σε νησί ο άλλος...πφφφ.  Και η Μαρία… δεν είναι απλά ή γυναίκα μου αλλα φιλαράκι μου, πολύ τυχερός, πόσο με στηρίζει αλλά... σου λείπουν και μερικές φορές λίγο να σου χτυπήσουν τον ώμο οτι όλα θα πάνε καλά και οι φίλοι… και νοιώθεις χτύπημα στον ώμο… και είναι ο μικρούλης σου και σε πιάνει απο το χέρι να παίξεις...το ίδιο δεν είναι; Πάλι δεν σε κάλυψε και ξεχάστηκες; Πάλι δεν σου έδωσε κουράγιο; Γελάς με την ψυχή σου και όχι εσκεμμένα αλλά μέσα βαθειά απο την καρδιά και ψυχή σου, γιατί είναι ο εαυτός του.  Αλλά και την ίδια στιγμή δηλώνει πόσο σε χρειάζεται εσένα όχι επειδή πονάει ή πεινάει ή φοβάται...αλλά σε διάλεξε μεταξύ πόσων δεκάδων παιχνιδιών και ανθρώπων να παίξει...το καλύτερό του παιχνίδι! Και παραδόξως την έννοια της ιδέας, νοιώθεις τιμή και ικανοποίηση πως τα καταφέρνεις. Και δεν σε αφήνει να απαντήσεις, κάτι χρειάζεται, πεινάει… κλάματα, φωνές, τρέξιμο  να καθαρίσεις, λοχίας μέσα στο σπίτι… πέφτει χτυπάει, φωνάζει να τρέξεις κοντά του, γελάει και φεύγει. Πουθενά ο λογικός. Λίγο πίσω ίσως. Και εκεί κάτσε για τώρα, σαν να του λες. Σε ό,τι και αν έρθει η ομορφιά είναι σε ό,τι δεν περιμένεις πως θα είσαι και να βλέπεις να γίνεσαι, με άλλο τρόπο, διαφορετικό, βαθύ τρόπο, αυτόν που νοιώθεις. Έχεις να επιλέξεις μεταξύ του να κρατήσεις αποστάσεις, κρατώντας ένα κενό που πάντα είχες μέσα σου, παραδεχόσουν ή όχι, ή να αποφύγεις λεπτομέρειες που σε πελεκούν με τον άνθρωπο αυτό, όπως το άλλαγμα της πάνας, να τον βάλεις για ύπνο, να τον αλλάξεις, ταΐσεις, ηρεμήσεις....σεβαστείς και αγαπήσεις και να δείς πως έτσι δένεσαι μαζί του, με το να δοθείς ολοκληρωτικά στην ανιδιοτελή αγάπη του..όχι τόσο την δική σου σε αυτόν, την δική του... και να μάθεις. 
 
Ο καλύτερός μου φίλος, είναι κοντός, κυκλοθυμικός, απαιτητικός, βρωμιάρης, κλαίει όταν δεν του δίνεις κάτι...άσε που τρώει όλη την ώρα, δε μιλάει καλά Ελληνικά, σχεδόν καθόλου και απ` όλους όσους μιλάω όμως είναι πάντα εκεί γελώντας όταν γελάω και αγκαλιάζοντας με, φιλώντας με όταν είμαι σκεφτικός, τραβώντας με να παίξουμε μπόινγκ μπόινγκ στο καναπέ. Έστω και αν δεν μιλάει ακόμα, απο όλους τους ομιλώντες γύρω μου...με έμαθε να ακούω, μέσα μου προπάντων. Να νοιώθω και όχι να σκέφτομαι πάντα. Μα πιο πολύ, μου απάντησε στην απορία μου. Ποτέ δεν νοιώθεις έτοιμος να γίνεις πατέρας ...γίνεσαι!
 
 
Από τον Πάνο Καδδά
 
 
Προσθέστε το σχόλιό σας

1000 Characters left


 

Online περιοδικό ποικίλης ύλης. Ευχαριστούμε που επισκεφτήκατε την ιστοσελίδα μας.

 

Photo Gallery