Ο Steven Spielberg, ο Tom Hanks, και η Meryl Streep είναι έτοιμοι να συνεργαστούν για την ταινία «The Post», μία ταινία η οποία – σύμφωνα με τις πηγές του Variety - επικεντρώνεται στην αποκάλυψη της Washington Post σχετικά με τα Pentagon Papers το 1971.

 

Ο Spielberg θα αναλάβει τη σκηνοθεσία, ενώ πρωταγωνιστές θα είναι ο Hanks και η Streep. Η Amy Pascal, ιδιοκτήτρια της εταιρείας παραγωγής ταινιών Pascal Pictures, αγόρασε τα δικαιώματα από τη Liz Hannah το περασμένο φθινόπωρο, ενώ επικεφαλείς για τη παραγωγή θα είναι – εκτός από την Pascal – οι Spielberg και Kristie Macosko Krieger. Αποκλειστικοί παραγωγοί θα είναι ο Rachel O’Connor, μαζί με τους παραγωγούς Tim και Trevor White, της εταιρείας Star Thrower Entertainment, καθώς και ο Adam Somner.

 


Η ταινία θα συγχρηματοδοτηθεί από τις εταιρείες Fox και Amblin Entertainment. Η εταιρεία Fox θα αναλάβει την εγχώρια διανομή, ενώ η εταιρεία Amblin τη διεθνή διανομή, μέσω των συνεργασιών που έχει εξασφαλίσει με τις εταιρείες Universal, eOne, Reliance, και άλλες.

 


Τα Pentagon Papers προκάλεσαν το ενδιαφέρον των ΜΜΕ πριν τη δημοσίευση του σχετικού άρθρου, όταν ο αρχισυντάκτης και η εκδότρια της Post, Ben Bradlee και Kay Graham αντίστοιχα, αμφισβήτησαν τη θέση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης όσον αφορά το δικαίωμα δημοσίευσης αυτών των εγγράφων.

 


Ο Hanks θα υποδυθεί τον Bradlee και η Streep θα υποδυθεί τη Graham. Και οι δύο ηθοποιοί, οι οποίοι αντιπροσωπεύονται από την εταιρεία CAA, συνεχίζουν την πορεία τους μετά από εξαιρετικά αναγνωρισμένους ρόλους, με την Streep να επιτυγχάνει την 20η της υποψηφιότητα για Oscar για την ερμηνεία της στην ταινία «Florence Foster Jenkins» και τον Hanks να συγκεντρώνει πολλές ιδιαίτερα επαινετικές κριτικές για την ταινία «Sully».

 


Ο Spielberg ασχολείται προς το παρόν με την μετα-παραγωγή της ταινίας «Ready Player One» της εταιρείας παραγωγής Warner Bros., ενώ ταυτόχρονα προωθεί την προ-παραγωγή της ταινίας «The Kidnapping of Edgardo Mortara», με πρωταγωνιστές τους Mark Rylance και Oscar Isaac.

 


Οι παραπάνω ειδήσεις δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στην ιστοσελίδα Deadline Hollywood.

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

Τα μαθήματα πιάνου είναι ίσως το πιο "γυναικείο" έργο που έχω δει, μια ταινία ύμνος στη γυναικεία χειραφέτηση, σαν αυτές άλλωστε που μας έχει συνηθίσει η Τζέιν Κάμπιον. Αφηγείται με απίστευτα αισθαντικό τρόπο τον αγώνα μιας γυναίκας για να ελευθερωθεί ηθικά και σωματικά από την εξουσία και την επιρροή των αντρών του περιβάλλοντος της, είτε αυτοί επηρεάζουν τη ζωή της θετικά είτε αρνητικά, και να ακολουθήσει το προσωπικό της μονοπάτι που θα την οδηγήσει, μέσα από εμπόδια και επικίνδυνες στροφές, στον πύργο της εκπλήρωσης των επιθυμιών και προσδοκιών της.

 

Στη δημιουργία αυτής της άφατης, λυρικής πανδαισίας συντελεί ιδιαίτερα και η μουσική από το σάουντρακ του Μάικλ Νάιμαν, προσφέροντας την κατάλληλη ατμόσφαιρα ως υπόστρωμα πάνω στο οποίο θα πατήσουν οι ηθοποιοί για να δώσουν με τον αρτιότερο τρόπο τις στιβαρές, μεστές ερμηνείες που απαιτούν οι ομολογουμένως δύσκολοι ρόλοι τους. Είμαι απόλυτα σίγουρος πως αυτή τη μουσική θα τη λατρέψουν όλοι οι θεατές της ταινίας άσχετα από το πόσο αγαπούν το πιάνο, γεγονός που μάλλον συμβαίνει ήδη μιας και η ταινία δεν είναι καινούργια. Έχω ακούσει μόνο θετικά σχόλια για την μουσική επένδυση αυτής της ταινίας ενώ και εγώ προσωπικά την εκτιμώ αφάνταστα. Είναι από αυτές τις περιπτώσεις που δεν μπόρεσα να αποφασίσω αν μου αρέσει περισσότερο η ταινία ή το σάουντρακ.

 

Υπόθεση

 

Η Άντα Μαγκράθ είναι μια μουγκή γυναίκα. Αυτό αποτέλεσε την αφορμή για να ακούσω ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και αγαπημένα αποφθέγματα προερχόμενα από ταινίες: Ο Θεός αγαπάει όλα τα σιωπηλά πλάσματα. Η Άντα λοιπόν, που δεν έχει μιλήσει από την ηλικία των έξι ετών, εκφράζει τα έντονα συναισθήματα που φωλιάζουν μέσα στην καρδιά της μέσω της μουσικής που παίζει με το αγαπημένο της πιάνο, κάθε νότα που χτυπάει στα πλήκτρα του είναι ένα κωδικοποιημένο μήνυμα προς τον ακροατή της.

Με αυτό το πιάνο στις αποσκευές της και με την εννιάχρονη κόρη της Φλόρα ταξιδεύει μέχρι τη Νέα Ζηλανδία, όπου έχει αποφασιστεί να παντρευτεί έναν τοπικό μεγαλογαιοκτήμονα ονόματι Άλιστερ. Η μουντή, ομιχλώδης, ονειρική σχεδόν, ατμόσφαιρα της παραλίας και του δάσους αποτυπώνεται γλαφυρότατα στο φιλμ με τη βοήθεια της υποβλητικής φωτογραφίας του Στιούαρτ Ντράιμπουργκ. Εκεί, στην καινούργια τους πατρίδα δεν τους περιμένει κανείς με αποτέλεσμα να κοιμηθούν στην παραλία, δίπλα στο πιάνο. Την άλλη μέρα καταφθάνει ο Άλιστερ με τους υπηρέτες του, ένας εκ των οποίων είναι και ο Μπέινς. Ο άντρας της όμως της απαγορεύει να πάρει το πιάνο με τη δικαιολογία πως δεν υπάρχει χώρος γι’ αυτό, οπότε αναγκάζεται να το εγκαταλείψει εκεί. Αυτή είναι η πρώτη επώδυνη γνωριμία με τον άντρα της, γεγονός που θα την κάνει να τον μισήσει για όλη της τη ζωή.

Φτάνοντας στο καινούργιο της σπίτι δεν κάνει καμία προσπάθεια να προσεγγίσει τον άντρα της, αντίθετα το μυαλό της βρίσκεται συνεχώς στο πιάνο. Αργότερα θα πείσει τον Μπέινς να το πάρει σπίτι του κι εκείνος, βρίσκοντας πολύ ενδιαφέρουσα την Άντα, της υπόσχεται πως θα της το επιστρέψει αν του παραδώσει μερικά μαθήματα, συμφωνία που αυτή αποδέχεται. Οι συχνές επισκέψεις της φέρνουν μια οικειότητα πλέον στο ζευγάρι και έτσι τελείως απροσδόκητα αποφασίζουν να γίνουν εραστές. Το ταλέντο της Κάμπιον φαίνεται άλλη μια φορά καθαρά, από τον τρόπο που διαχειρίζεται τη σχέση των δύο παράνομων εραστών, οι ερωτικές σκηνές είναι αισθαντικότατες χωρίς όμως να εμπεριέχουν ίχνος χυδαιότητας. Ακόμα και όταν γίνονται ενίοτε σκληρές από τη μεριά του άξεστου χωριάτη Μπέινς κουβαλάνε ένα απερίγραπτο φορτίο συναισθημάτων τρυφερότητας και αγάπης, σαν ένα κράμα ρεαλισμού και ρομαντισμού, πραγματικότητας και ονείρου.

Τελικά ο απατημένος σύζυγος μαθαίνει για την απιστία της γυναίκας του από ένα λάθος της κόρης της και αποφασίζει να τιμωρήσει παραδειγματικά τη μοιχαλίδα. Παίρνει το τσεκούρι και της κόβει το δάχτυλο για να μην μπορεί πια να παίζει πιάνο. Έπειτα την διώχνει από το σπίτι όπως επίσης και τον Μπέινς. Στην πορεία με τη βάρκα προς το πλοίο της επιστροφής τους η Άντα πετάει το πιάνο κάτω από τη βάρκα και σε μια στιγμή απόγνωσης αποφασίζει να δέσει το πόδι της στο σκοινί του πιάνου και να το ακολουθήσει στο βυθό της θάλασσας. Τελικά, μέσα σε ένα δευτερόλεπτο φώτισης και απροσδιόριστης ελπίδας βγαίνει στην επιφάνεια, θέλοντας να συνεχίσει τη ζωή της.

Στο τέλος της ταινίας τη συναντάμε να παραδίδει πάλι μαθήματα πιάνου έχοντας αντικαταστήσει το κομμένο της δάχτυλο με ένα μεταλλικό με τη συνδρομή του Μπέινς, με τον οποίο ζει το υπόλοιπο της ζωής της.


Το καστ των πρωταγωνιστών είναι προσεκτικά επιλεγμένο, όλοι τους μας χαρίζουν υποδειγματικές, αξέχαστες ερμηνείες. Η Χόλι Χάντερ, στον καλύτερο ρόλο της καριέρας της για μένα ως Άντα, ο Χάρβεϊ Καϊτέλ ως Μπέινς, ο Σαμ Νιλ ως Άλιστερ και η μικρή Άννα Πάκουιν ως Φλόρα. Η Χάντερ κέρδισε επάξια το όσκαρ καλύτερου γυναικείου ρόλου και η Τζέιν Κάμπιον το όσκαρ καλύτερου σεναρίου, όχι όμως και το όσκαρ σκηνοθεσίας δυστυχώς.

Ένα ερωτικό, λυρικότατο έργο, πλημμυρισμένο από την έξοχη μουσική του Νάιμαν, με την Κάμπιον να αποφαίνεται πως ακόμα και σήμερα, σε πάρα πολλά μέρη αυτού του πλανήτη, μια γυναίκα πρέπει να αγωνιστεί για να ζήσει ελεύθερα όπως ένας άντρας και να βιώσει το αυτονόητο, την εκπλήρωση των βαθύτερων επιθυμιών της.

 

Από τον Θωμά Χατζηθωμά

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

1000 Characters left


Online περιοδικό ποικίλης ύλης. Ευχαριστούμε που επισκεφτήκατε την ιστοσελίδα μας.

 

Photo Gallery