Με την ολοένα μείωση  των τιμών στους υπολογιστές (Desktop και Laptop), μας δίνεται η δυνατότητα να αντικαταστήσουμε τους παλιούς, αργούς και βάρβαρα βαριούς υπολογιστές μας με νέους, γρηγορότερους και ισχυρότερους. Τι συμβαίνει όμως όταν ξαφνικά ο καινούργιος  μας υπολογιστής αρχίζει και σέρνεται, ή υπερθερμαίνεται; 
 
Το μυστικό για έναν γρήγορο, ευέλικτο και σωστά θερμομετρημένο υπολογιστή κρύβεται ασφαλώς, όπως σε όλα τα πράγματα, στη συντήρηση αυτού. Για κάποιο μυστήριο λόγο όμως, η πλειοψηφία των χρηστών αμελεί σε μεγάλο βαθμό τόσο την συντήρηση του software όσο και την συντήρηση του Hardware με αποτέλεσμα να ωθούν τους υπολογιστές τους να λειτουργούν σε αντίξοες γι’ αυτούς συνθήκες (π.χ. στους 95ο C). Σε αυτό το άρθρο θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να διασφαλίσουμε ότι ο υπολογιστής μας θα συνεχίσει να λειτουργεί φυσιολογικά  ακόμα και μετά τον δεύτερο χρόνο λειτουργίας του.
 
 
Προβλήματα Hardware και Eπίλυση
 
 
1. Υπερθέρμανση
 
«Εγώ δεν χρησιμοποιώ καλοριφέρ πλέον, κλείνω την πόρτα του δωματίου μου και ανοίγω το λάπτοπ….Δυο σε ένα, νοικοκυρεμένα!»
Ένα συχνό λάθος των χρηστών που οδηγεί συχνά, αν όχι πάντα στο φαινόμενο της υπερθέρμανσης είναι η τοποθέτηση του Laptop πάνω στο πάπλωμα του κρεβατιού, στα πόδια  ή γενικά σε επιφάνειες που φράζουν τους αεραγωγούς του συστήματος ψύξης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο θερμός αέρας να εγκλωβίζεται εσωτερικά του Laptop αυξάνοντας την εσωτερική θερμοκρασία. Φανταστείτε ότι βρίσκεστε σε ένα αμάξι το καλοκαίρι με κλειστά τα τζάμια και έχετε βάλει να βγάζει όσο πιο ζεστό αέρα μπορεί το κλιματιστικό. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τελικά θα πεθάνετε από θερμοπληξία. Όμοια λοιπόν, με την συσσώρευση του θερμού αέρα εσωτερικά του υπολογιστή, αρκετά καλώδια και ευαίσθητα ενσωματωμένα συστήματα (π.χ. μνήμες) καταστρέφονται μόνιμα.
 
 Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι ο υπολογιστής σας πλέον προσπαθεί να αποθηκεύσει την πληροφορία (π.χ. ένα αρχείο word) σε μνήμες του συστήματος που πλέον είναι καμένες. Εκείνη την ώρα φριζάρει όλο το σύστημα και συνήθως αρχίζετε και βρίζετε πάνω από το λάπτοπ. Αφού λοιπόν το ευφυές αυτό σύστημα καταλάβει ότι οι μνήμες που έπρεπε να υπάρχουν εκεί για να σας αποθηκεύσουν ( π.χ. το αρχείο ) σε περίπου 2ns (nano second), τώρα πλέον  χρειάζεται να ψάξει ολόκληρο το σύστημα για να βρει μνήμες που δεν χρησιμοποιούνται από άλλους πόρους του συστήματος, και αφού τους βρει να είναι αρκετά σίγουρος ότι δεν πάει να παραβιάσει μνήμη του μητρώου. Αφού λοιπόν τα κάνει όλα αυτά, τελικά αποθηκεύει το αρχείο που θέλετε σε περίπου 2s (second). Μιλάμε για αλλαγή δύο τάξεων μεγέθους σε χρόνο! Αυτή η απίστευτα τεράστια χρονική περίοδος για έναν υπολογιστή είναι απίστευτο βάρος. Οπότε την επόμενη φορά που τοποθετήσετε το Laptop στα πόδια ή στο κρεβάτι σκεφτείτε τι κακό πάτε να προκαλέσετε στο σύστημα.
 
Ένας ακόμη παράγοντας που προκαλεί υπερθέρμανση (και ίσως σημαντικότερος από τον προηγούμενο) είναι η σκόνη που συσσωρεύεται εσωτερικά του συστήματος. Ειδικότερα στα Laptop  που ο χώρος είναι ισχυρά πιο περιορισμένος, η σκόνη δημιουργεί ένα “πάπλωμα”, σαν μια κουβέρτα. Χοντρή κουβέρτα, πολύ χοντρή κουβέρτα, η οποία εμποδίζει την θερμότητα από το να μεταφερθεί μέσω του αέρα εξωτερικά και εγκλωβίζεται  μέσα οδηγώντας στα ίδια αποτελέσματα με παραπάνω. Τι μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό;
 
ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΦΥΣΑΜΕ ΜΕ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΑΚΙ ΜΑΛΛΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΥΠΑ ΕΞΑΕΡΙΣΜΟΥ, εκτός και αν θέλετε να κάψετε ό,τι καλώδιο έμεινε! ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ λοιπόν μια φορά στα δύο χρόνια επισκεπτόμαστε έναν τεχνικό Η/Υ ο οποίος θα μας ανοίξει το Laptop και θα μας το καθαρίσει από όλες τις σκόνες ενώ παράλληλα θα μας “εφοπλίσει” με ειδικές πάστες (που κάνουν optimize την θερμότητα που παράγεται) στον επεξεργαστή και στην κάρτα γραφικών. Τέλος, δεν ξεχνάμε να αλλάζουμε ανεμιστηράκι τουλάχιστον κάθε τέσσερα χρόνια. 
 
 
macbook 577758 1920
 
 
 
2. Καθάρισμα
 
Μια συχνή κακιά συνήθεια μας είναι να τρώμε ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΟ ΠΑΝΩ από τον υπολογιστή. Μπορεί να μην το βλέπετε αλλά αρκετά μικρά κομματάκια βρίσκουν την δίοδο τους μέσα από το πληκτρολόγιο στο εσωτερικό του υπολογιστή και καταλήγουν πάνω σε ευαίσθητους αισθητήρες και εξαρτήματα. Πέρα από το γεγονός ότι θα εμφανιστούν σκουλήκια εσωτερικά του υπολογιστή, πολλές φορές αυτά τα κομματάκια δημιουργούν βραχυκυκλώματα των οποίων τα αποτελέσματα είναι όμοια με αυτών που προαναφέρθηκαν στον τομέα της “Υπερθέρμανσης”.
 
Λύση: Όμοια με αυτή της υπερθέρμανσης (επίσκεψη τεχνικού Η/Υ για καθαρισμό).
 
Συμπερασματικά, τα προβλήματα Hardware που μπορεί να συναντήσει κάποιος είναι αρκετά και ποικίλουν ανάλογα με την εκάστοτε περίπτωση. Τα παραπάνω δύο είναι από τα πιο συνηθισμένα και γι ‘αυτό αναφέρονται. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να επισκεπτόμαστε τεχνικούς Η/Υ οι οποίοι συνήθως θα μας λύσουν το όποιο πρόβλημα ή απορία έχουμε γύρω από την κακή επίδοση του υπολογιστή μας. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να επιχειρήσουμε μόνοι μας να ανοίξουμε έναν υπολογιστή (Desktop & Laptop) καθώς είναι αρκετά  πιθανό να προκληθούν μόνιμες βλάβες.      
 
 
 
Από τον Αναστάσιο Μέξια
 
 
 
Προσθέστε το σχόλιό σας
 


Βιβλίο... Μία λέξη, χίλιες σκέψεις!!! Τι πιο σημαντικό από τον εορτασμό της πηγής της γνώσης, της κουλτούρας και της έκφρασης-επικοινωνίας! Η ημερομηνία της 23ης Απριλίου επελέγη για πρώτη φορά το μακρινό 1925 από βιβλιοπώλες της Καταλονίας επειδή συνέπιπτε με την ημερομηνία θανάτου του Θερβάντες. Το 1995, η Unesco καθιέρωσε την 23η Απριλίου ως ημερομηνία εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου, επειδή συμπίπτει με τον θάνατο και ενός άλλου κλασικού των διεθνών γραμμάτων, του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Ο Σαίξπηρ και ο Θερβάντες πέθαναν στις 23 Απριλίου του 1616 και το γεγονός αυτό προσδίδει ιδιαίτερη συμβολική βαρύτητα στην Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου, που καλεί τους νέους να ανακαλύψουν την απόλαυση της ανάγνωσης, συνειδητοποιώντας το μέγεθος της συμβολής της στην κοινωνική και την πολιτιστική ανάπτυξη της ανθρωπότητας.

Με κεντρικό μήνυμα «διαβάζω & αλλάζω», ξεκινώντας από την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου (2 Απριλίου) και με κορύφωση την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου, οργανώνονται εκδηλώσεις όλο τον Απρίλιο για το βιβλίο και την προώθηση της ανάγνωσης, με σκοπό όχι μόνο να δημιουργηθούν νέοι, αλλά και να κινητοποιηθούν οι παλιοί αναγνώστες, και όλοι μαζί να οδηγηθούν στα βιβλιοπωλεία και στις βιβλιοθήκες όπου ζει και αναπνέει το βιβλίο.

Η Ημέρα Βιβλίου 2017 βρίσκεται υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού, το οποίο οργανώνει σειρά δράσεων σε όλη την επικράτεια, του υπουργείου Παιδείας, του Δήμου Αθηναίων, του Δήμου Θεσσαλονίκης, της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO και της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος.

Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού στήνει μια γιορτή αφιερωμένη στην λογοτεχνία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κρήτη, Βόλο Βέροια, Κοζάνη, Αγρίνιο, Ιωάννινα και Ρόδο.

Δίνεται έτσι η δυνατότητα σε μικρούς και μεγάλους να έχουν πρόσβαση στον κόσμο του βιβλίου με εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα από το πρωί μέχρι το βράδυ.

Την Κυριακή 23 Απριλίου, τη σκυτάλη παίρνει ο δήμος Αθηναίων, που γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου, έναν χρόνο πριν γίνει η Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου για το 2018. Στίχοι από τη «Γυναίκα της Ζάκυθος» του Διονυσίου Σολωμού και από την «Έρημη Χώρα» του Τ.Σ. Έλιοτ, με τη φωνή της Αλεξάνδρας Σακελλαροπούλου και του Χρήστου Λούλη αντιστοίχως, θα ακούγονται από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αθήνας, ενώ στίχοι από την «Κίχλη» του Γιώργου Σεφέρη θα εμφανίζονται στις 22 και 23 Απριλίου σε πίνακες και οθόνες της Αττικό Μετρό, του Διεθνούς Αερολιμένα Ελευθέριος Βενιζέλος και του λιμανιού του Πειραιά.

 

pagkosmia imera vivliou 2017 drwmena kai ekdilwseis photo2


ΑΘΗΝΑ

Την Κυριακή 23 Απριλίου, στις 6 το απόγευμα, στην εκπομπή «Δημόσια και Ιδιωτικά» του ραδιοφωνικού σταθμού «Αθήνα 9.84», ο Γιάννης Τροχόπουλος, ο επικεφαλής της διοργάνωσης Αθήνα - Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου 2018, θα μιλήσει για τον σχεδιασμό, τις προκλήσεις και τις προσδοκίες που δημιουργεί η μεγάλη διεθνής διοργάνωση.

Στο Επιγραφικό Μουσείο της Αθήνας θα πραγματοποιηθούν ξεναγήσεις και συζητήσεις με αναγνωρισμένους συγγραφείς της νέας γενιάς, ενώ το απόγευμα της Κυριακής στη Βιβλιοθήκη του Αδριανού, τη Ρωμαϊκή Αγορά, το Εθνικό Θέατρο και το Θέατρο Τέχνης θα παρουσιάσουν μελοποιημένα ποιήματα Ελλήνων ποιητών, που θα διαβαστούν από ηθοποιούς και από συγγραφείς.

Η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών ανοίγει τις πύλες της με εικαστικά εργαστήρια για παιδιά και αναγνώσεις παιδικών βιβλίων Ελλήνων συγγραφέων. Οι γονείς μπορούν να επισκεφθούν την έκθεση της Documenta 14. Παράλληλα, ο Φάρος των Τυφλών της Ελλάδος θα ξεναγήσει τους επισκέπτες του στη Βιβλιοθήκη Braille και στο Μουσείο Αφής που στεγάζονται στις εγκαταστάσεις του, ενώ θα ακουστούν αποσπάσματα βιβλίων από τυφλούς και βλέποντες αναγνώστες.

Το βράδυ της ημέρας αυτής, που είναι αφιερωμένη στο Βιβλίο, η Ταινιοθήκη κάνει ένα αφιέρωμα με ταινίες άμεσα συσχετισμένες με αυτό όπως η αποκατεστημένη ταινία «Δάφνις και Χλόη» με μουσική των Πλατύραχου, Λογιάδη, «Το Χάππυ Νταίη» του Παντελή Βούλγαρη, «Το μόνο της ζωής μου ταξίδιον» του Λάκη Παπαστάθη, «Ζ» του Κώστα Γαβρά.

Όσο για τον Μη Κυβερνητικό Οργανισμό «Διαβάζω για τους άλλους», με την ενεργή συμμετοχή πολλών εθελοντών, η ανάγνωση βιβλίων φτάνει σε ανθρώπους ηλικιωμένους, παιδιών σε ορφανοτροφεία και σε ομάδες ανθρώπων που αδυνατούν να έχουν πρόσβαση στην ανάγνωση κειμένων.


ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΕΛΛΑΔΑ

Μεγάλες δράσεις όμως οργανώνονται και στην υπόλοιπη Ελλάδα μέσα από τα ΔΗΠΕΘΕ και τις βιβλιοθήκες.

Το ΚΘΒΕ θα παρουσιάσει, στον αίθριο χώρο έξω από το Βασιλικό Θέατρο τους «'Αθλιους» και το κουκλοθέατρο «Το δώρο».

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου διοργανώνει μια περιπατητική δράση με σημεία- σταθμούς όπου οι ηθοποιοί θα διαβάζουν βιβλία με αφετηρία τη Δημοτική Βιβλιοθήκη και τερματισμό το Δημοτικό Θέατρο.

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας σε συνεργασία με τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας θα πραγματοποιήσει ανοιχτά προς το κοινό θεατρικά δρώμενα στο κέντρο της πόλης την Κυριακή 23 Απριλίου, με αποκορύφωμα τη συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία Ελιάς. Στις δράσεις θα συμμετέχουν ενήλικες και παιδιά με το σύνθημα ΑΥΤΟΣΧΕδιαβάΖΩ.

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου με μια επιλεγμένη ομάδα καλλιτεχνών θα επισκεφθεί το ορφανοτροφείο και το κέντρο φροντίδας ατόμων με ειδικές ανάγκες της πόλης την Κυριακή 23 Απριλίου και την Τετάρτη 26 Απριλίου θα πραγματοποιήσει μια πειραματική performance ανοιχτού χώρου.

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων θα πραγματοποιήσει στο Αρχοντικό Πυρσινέλλα την Κυριακή 23 Απριλίου έκθεση θεατρικού βιβλίου και παράλληλα στον ίδιο χώρο θα γίνεται ανάγνωση από ηθοποιούς βιβλίων Γιαννιωτών συγγραφέων.

Τέλος, στο Ηράκλειο Κρήτης η Δημοτική Βιβλιοθήκη Μαλεβιζίου Κρήτης, τη Δευτέρα 24 Απριλίου 2017, θα οργανώσει αναγνώσεις σε ΚΑΠΗ του Δήμου ενώ το Διεθνές Κέντρο Συγγραφέων και Μεταφραστών Ρόδου διοργανώνει Λογοτεχνικό Αναλόγιο στις εγκαταστάσεις της. Σε συνεργασία με τοπικούς φορείς (μουσικούς, θεατρικές ομάδες, λέσχες ανάγνωσης και γραφής, λογοτέχνες) θα αναγνωστούν επιλεγμένα αποσπάσματα από τη δωδεκανησιακή, την ελληνική και την παγκόσμια πεζογραφία.

 

pagkosmia imera vivliou 2017 drwmena kai ekdilwseis photo3

 

Και τέλος μην ξεχνάμε πως μια πόλη της Ελλάδας μας, η Αθήνα, θα είναι η Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου για το 2018!

«Αθήνα – Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου 2018»

Την Κυριακή, έναν χρόνο πριν η Αθήνα φιλοξενήσει για ένα ολόκληρο έτος – με τη συμβολή των πολιτιστικών φορέων της πρωτεύουσας – την παγκόσμια παραγωγή του βιβλίου, με την παρουσία συγγραφέων, εκδοτών, βιβλιοθηκονόμων, αλλά και καλλιτεχνών, αρχιτεκτόνων, κομιξάδων και μουσικών, ο δήμος Αθηναίων τιμά την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου με μία σειρά δράσεων.

Στίχοι από τη «Γυναίκα της Ζάκυθος», του Διονυσίου Σολωμού και από την «Έρημη Χώρα» του Τ.Σ. Έλιοτ, με τη φωνή της Αλεξάνδρας Σακελλαροπούλου και του Χρήστου Λούλη αντιστοίχως, θα ακούγονται από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αθήνας, ενώ στίχοι από την «Κίχλη» του Γιώργου Σεφέρη θα εμφανίζονται στις 22 και 23 Απριλίου σε πίνακες και οθόνες της «Αττικό Μετρό», του Διεθνούς Αερολιμένα Ελευθέριος Βενιζέλος και του λιμανιού του Πειραιά.

Οι διοργανωτές των εκδηλώσεων φιλοδοξούν αυτός ο εορτασμός να καθιερωθεί και να αποτελέσει εφαλτήριο για νέες ενέργειες και ευκαιρίες ανάδειξης της ανάγνωσης, να λειτουργήσει ως ένα μοναδικό όχημα μάθησης, ψυχαγωγίας και προσωπικής προόδου, μέσα από το οποίο θα προωθηθεί η τόσο αναγκαία υπόθεση της παιδείας και του πολιτισμού, που, στις μέρες μας, παραμελούνται όσο ποτέ άλλοτε.

 

Από την Νιόβη Τσοχαταρίδου

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

 

Έχω διαβάσει πως "O μικρός πρίγκιπας" είναι το βιβλίο με τις περισσότερες μεταφράσεις στον δυτικό κόσμο μετά τη Bίβλο. Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι αλήθεια, ξέρω όμως πως το έχουν διαβάσει εκατομμύρια νέοι και μη αναγνώστες και πως πραγματικά το αξίζει, για τη λογοτεχνική και ηθοπλαστική του δύναμη. Είναι ένα μυθιστόρημα για μικρά και μεγάλα παιδιά, για ανθρώπους που έχουν φυλάξει σαν επτασφράγιστο μυστικό μέσα στην καρδιά τους την παιδική αθωότητα, όσο δύσκολο ή ακατόρθωτο κι αν είναι αυτό στη σημερινή εποχή και όχι μόνο. Ο ήρωας του κάθε άλλο παρά μικρός είναι όπως επίσης και οι ανησυχίες, οι προβληματισμοί, οι πεποιθήσεις και οι απαντήσεις σε σοβαρά ζητήματα που δίνει στο συγγραφέα. Μέσα από αυτό το βιβλίο ο Σεντ- Εξιπερί προσπαθεί να μας πει πόσο ακατανόητος και πολλές φορές ανόητος φαίνεται στα παιδιά ο κόσμος των μεγάλων και μας διαβεβαιώνει για το πόσα πολλά πράγματα μπορούμε εμείς οι ενήλικες να μάθουμε από τα παιδιά ή ίσως καλύτερα να ξαναθυμηθούμε, αφού όλοι υπήρξαμε παιδιά και όλοι ήμασταν κάτοχοι αυτών των μεγάλων μυστικών αλλά στην πορεία, οι συνθήκες και οι δυσκολίες της ζωής μας ανάγκασαν να τα ξεχάσουμε.


Ο μικρός πρίγκιπας, σύμφωνα με την ιστορία του βιβλίου, ήταν ένα μικρό παιδί που ζούσε μόνο του σε ένα δικό του μακρινό πλανήτη, τον οποίο τακτοποιούσε με πολλή επιμέλεια κάθε μέρα. Σε αυτόν τον μικρό προσωπικό του πλανήτη λοιπόν, που δεν ήταν πολύ μεγαλύτερος από ένα σπίτι, έπρεπε να ξεριζώνει συνέχεια τα δέντρα μπαομπάμπ γιατί αν μεγάλωναν πολύ, υπήρχε περίπτωση να τον καταστρέψουν. Του άρεσε πολύ να κάθεται ήσυχα και να παρακολουθεί το μοναδικό λουλούδι του πλανήτη του όπως επίσης και τα ηλιοβασιλέματα. Μια μέρα όμως αποφάσισε πως ο πλανήτης του παραήταν μικρός και πως ήθελε να μάθει τι υπήρχε και στους άλλους πλανήτες και σε όλα αυτά τα υπέροχα άστρα που έβλεπε από τον δικό του. Με όχημα λοιπόν ένα κοπάδι αποδημητικά πουλιά και αφού προηγουμένως είχε περιποιηθεί καλά τον αγαπημένο του πλανήτη και το μικρό του λουλούδι για τελευταία φορά, ταξιδεύει σε άλλους πλανήτες και γνωρίζεται με πολύ παράξενους ανθρώπους. Κάποτε κάνει στάση και στο δικό μας πλανήτη και συναντάει το συγγραφέα ο οποίος έχει κάνει αναγκαστική προσγείωση με το αεροπλάνο του στην έρημο Σαχάρα. Εκεί θα μάθει από το μικρό πρίγκιπα ένα σωρό σοφά διδάγματα και θα θυμηθεί πως είναι να ξαναβρίσκεις την χαμένη σου παιδική αθωότητα και πόσο πιο απλός και μαγευτικός φαίνεται ο κόσμος μέσα από τα μάτια ενός παιδιού.

o mikros prigkipas photo2


Τα βαθυστόχαστα μαθήματα που μας προσφέρει αυτό το βιβλίο είναι πολλά αλλά μπορούν να συνοψισθούν στο ρητό: αυτό που πραγματικά έχει αξία στον κόσμο, δηλαδή η ουσία, δεν γίνεται αντιληπτό με τις αισθήσεις αλλά με το μυαλό και την καρδιά. Πολλοί άνθρωποι υποστηρίζουν, κάτι με το οποίο συμφωνώ απόλυτα, πως το σύγγραμμα από το οποίο μπορείς να μάθεις τις μεγαλύτερες αλήθειες δεν είναι ούτε η φιλοσοφία ούτε η ποίηση ή οτιδήποτε άλλο αλλά το παραμύθι. Αυτό το πανέμορφο και γεμάτο τρυφερά συναισθήματα παραμύθι λοιπόν είναι γεμάτο από τέτοια απλά μαθήματα που ένας έξυπνος αναγνώστης θα τα αναγνωρίσει και θα τα αγαπήσει κατευθείαν, διδάγματα που προέρχονται από τον αγνό, άσπιλο κόσμο ενός παιδιού και τα οποία ο μικρός πρίγκιπας αντιπαραβάλλει με αυτά του ‘λογικού’ κόσμου των μεγάλων. Π.χ. ένα παιδί σαν το μικρό πρίγκιπα, τόσο απογοητευμένο από τους μεγάλους, πάντα έχει ένα αίσθημα απορίας όταν στις γνωριμίες τους, τους ακούει να ρωτάνε ο ένας στον άλλο πόσων χρονών είναι ή πόσα λεφτά βγάζουν και όχι κάτι πιο ουσιαστικό και ενδιαφέρον όπως τι παιχνίδια αγαπάει ή αν συλλέγει πεταλούδες.


Ένα άλλο απόφθεγμα που μεταδίδεται με όμορφο τρόπο από το βιβλίο είναι αυτό που σχετίζεται με την αγάπη. Ο μικρός πρίγκιπας είχε ένα τριαντάφυλλο στον πλανήτη του και νόμιζε πως αυτό ήταν το μοναδικό λουλούδι του κόσμου, μα όταν ήρθε στη γη είδε πως ήταν γεμάτη τριαντάφυλλα. Η αλεπού όμως που συνάντησε στο δρόμο του, του έδωσε να καταλάβει πως αυτό το λουλούδι που είναι τόσο κοινό στα μάτια των άλλων, γίνεται μοναδικό όταν αυτός ρίξει με αγάπη το βλέμμα του πάνω του. Πως αυτό το λουλούδι, που θα μπορούσε να ήταν οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο ή κάποιος άνθρωπος, γίνεται ξεχωριστό μόνο για ένα άτομο όταν το περιβάλλει με την αγάπη και τη στοργή του, έστω κι αν παραμένει κάτι συνηθισμένο στα μάτια όλων των άλλων, μεταμορφώνεται σε κάτι ανεπανάληπτο μόνο μέσα από τη ματιά του ερωτευμένου. Υπάρχουν πολλά ακόμη θεσπέσια διδάγματα σε αυτό τα εξαιρετικό βιβλίο όμως δεν θα τα αναφέρω γιατί έτσι θα μειώσω τη μαγεία που αποπνέει όταν το διαβάζεις απνευστί για πρώτη φορά. Καλό είναι λοιπόν όποιος έχει κρατήσει μέσα του λίγη από την παιδική αγνότητα να το αγοράσει, να το διαβάσει και να το κρατήσει σαν πολύτιμο θησαυρό στην βιβλιοθήκη του.

 

o mikros prigkipas photo3

 

Όσον αφορά το βιβλίο, θα τελειώσω με μια βαθυστόχαστη διαπίστωση που προέρχεται από το στόμα του μικρού πρίγκιπα: "είναι τόσο ανεξιχνίαστος ο κόσμος των δακρύων!" .

Όσον αφορά το συγγραφέα, με μια δική μου διατύπωση: είναι γνωστό πως κάποιες φορές η ειρωνεία της τύχης παίζει περίεργα παιχνίδια. Ο μικρός πρίγκιπας, που προφανώς είναι το alter ego του συγγραφέα, έβλεπε κάθε μέρα 44 ηλιοβασιλέματα από τον πλανήτη του. Ο Σεντ- Εξιπερί χάθηκε για πάντα σε μια αναγνωριστική πτήση με το αεροπλάνο του στις 31 Ιουλίου 1944, όταν ήταν 44 ετών!

 

Από τον Θωμά Χατζηθωμά

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

Μια ιστορία αγάπης σαν αυτές στις οποίες μας έχει συνηθίσει ο Πάουλο Κοέλιο, με πόνο, αγωνία, δοκιμασία κι ευτυχισμένο τέλος, γιατί όπως πολύ σωστά μας λέει ο συγγραφέας "η πνευματική δοκιμασία είναι πρώτα απ’ όλα μια πρακτική δοκιμασία αγάπης". Η αγάπη αποδεικνύεται έμπρακτα και όχι θεωρητικά κάθε μέρα, είναι εξαντλητική, απαιτεί ενίοτε υπεράνθρωπη προσπάθεια και χάσιμο του εαυτού, μα σε ανταμείβει με το δυνατό συναίσθημα και τη γνώση της, γιατί κάθε ερωτική ιστορία κρύβει μέσα της όλα τα μυστικά του κόσμου. Ο Κοέλιο κατάφερε να μετατρέψει μια συγκεκριμένη, συνηθισμένη ιστορία αγάπης σε κάτι καθολικό, αρχετυπικό, που θα μπορούσε να αφορά τον καθένα μας, εμφυσώντας παράλληλα στους αναγνώστες του τις καθιερωμένες πλέον αξίες και πεποιθήσεις του. Μας παραδίδει απλά μαθήματα σκέψης και δράσης, για τα οποία έχει κατηγορηθεί λυσσαλέα χωρίς εγώ να μπορώ να αντιληφθώ την αιτία, τα οποία όμως μέσα στον φρενήρη ρυθμό της καθημερινότητας μας ξεχνάμε ή αμελούμε συνειδητά.


Η Πιλάρ είναι μια τριαντάχρονη γυναίκα απογοητευμένη από τη ζωή της, αποτυχημένη σχεδόν σε κάθε προσπάθεια της σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, που συναντάει μετά από μια δεκαετία τον παιδικό της έρωτα. Αυτός έχει ωριμάσει πολύ από την τελευταία φορά που τον είδε και ετοιμάζεται να αφήσει τα εγκόσμια και να μπει σε ιερατική σχολή. Αυτή διστάζει να του εξομολογηθεί τον έρωτα της γιατί φοβάται πως θα πληγωθεί ενώ αυτός αρνείται να το κάνει γιατί θέλει να αφοσιωθεί στη θρησκεία. Μετά από ένα επώδυνο ταξίδι που θα κάνουν μαζί στα βουνά της Ισπανίας, πολύ περισσότερο όμως ένα εσωτερικό οδοιπορικό στις πεδιάδες του μυαλού και της καρδιάς τους, θα αναγνωρίσουν το απτό γεγονός πως δεν μπορούν να καταπολεμήσουν τα έντονα συναισθήματα μέσα τους και πως ο έρωτας, όπως έγραψε και ο αρχαίος Έλληνας τραγωδός, είναι ανίκητος στη μάχη.

 

stis oxthes tou potamou piedra photo2

 


Ο Κοέλιο όπως συνήθως, μας προσφέρει απλόχερα τις γνωστές του όμορφες και απλές συμβουλές και όχι συνταγές, για την επίτευξη της ευτυχίας, την επινόηση ενός αξιοθαύμαστου σκοπού και τρόπου ζωής και την ενδελέχεια, την πληρότητα μέσω της υλοποίησης του. Μας λέει ότι θαύματα γίνονται κάθε μέρα αρκεί να έχουμε όλες τις αισθήσεις μας σε εγρήγορση, ειδικά γι’ αυτό το λόγο και όντως θα τα αντιληφθούμε. Υπάρχουν στιγμές, κυριολεκτικά στιγμές, του ενός δευτερολέπτου, που μας δίνουν τη δυνατότητα να ανοίξουμε μια μυστηριώδη πόρτα που θα μας οδηγήσει σε ένα παράλληλο σύμπαν, πολύ διαφορετικό από τον κόσμο που συναντάμε στην καθημερινότητα μας. Χρέος μας είναι να συνειδητοποιήσουμε αυτές τις ακαριαίες στιγμές ακριβώς την ώρα που συμβαίνουν και να δράσουμε με τον κατάλληλο τρόπο ώστε να επιτύχουμε την εκπλήρωση οποιασδήποτε επιθυμίας, την οριστική τελεσφόρηση των προσπαθειών μας και εν τέλει να αλλάξουμε τη ζωή μας ριζικά. Μας τονίζει επίσης πως τώρα ξέρουμε την αλήθεια και πως δεν υπάρχει καμία δικαιολογία πλέον για να συνεχίσουμε να επαναλαμβάνουμε, προσπαθώντας να βαυκαλίσουμε τη συνείδηση μας, πως όλα είναι μάταια και πως τίποτα δεν αλλάζει στη ζωή.


Το κύριο δίδαγμα αυτού του βιβλίου που αφορά τη σχέση ενός ανθρώπου με το Θεό και κατ’ επέκταση με τους ανθρώπους και που παρεμπιπτόντως βρίσκεται διάχυτο και στο καζαντζακικό έργο είναι : δώσε ότι μπορείς στους άλλους και μην ζητάς τίποτα για ανταμοιβή. Ο Κοέλιο μας διαβεβαιώνει πως αυτό που έχει αξία τελικά στη ζωή, όταν στο τέλος της πορείας κοιτάξουμε πίσω κάνοντας τον απολογισμό, είναι τι και πόσο δώσαμε με αγάπη στους συνανθρώπους μας, αυτό είναι που πραγματικά γεμίζει με ενθουσιασμό και ευγνωμοσύνη έναν καλοσυνάτο άνθρωπο, το τι πήρε από τη ζωή οφείλει να του είναι αδιάφορο γιατί δεν έχει αξία. Πόση στοργή και τρυφερότητα έδωσε στους οικείους του και με πόση αγάπη σκέφτηκε και έπραξε το κάθε τι στη ζωή του είναι το σημαντικό και αυτό που θα πάρει τελικά μαζί του φεύγοντας.


Μέσα σ’ αυτήν την αγάπη μας λέει ο συγγραφέας, δεν υπάρχουν κανόνες και εγχειρίδια χρήσης, η καρδιά του καθενός δημιουργεί τους δικούς της εξωλογικούς κανόνες που το μυαλό εφαρμόζει, αναγκαστικά εκ των πραγμάτων, αν θέλει να βρει την ισορροπία και τη γαλήνη. Αυτή η φιλοστοργία και κυρίως η ελπίδα είναι νομίζω τα στοιχεία που γοήτευσαν εκατομμύρια αναγνώστες των βιβλίων αυτού χαρισματικού Βραζιλιάνου συγγραφέα, καθιστώντας τον ως έναν από τους πιο πολυδιαβασμένους λογοτέχνες της εποχής μας και όχι άδικα. Η ελπίδα πως αν προσδιορίσεις με σαφήνεια αυτό που αναζητάς και το πιστέψεις με μεγάλη ένταση, τότε η πράξη σου θα γίνει με ένθεο ζήλο, θα βρίσκεται στο σωστό μονοπάτι και τελικά θα σε οδηγήσει σε αυτό που τόσο πολύ λαχταράς, μεταβάλλοντας τη ζωή σου, όσο απλοϊκό κι αν ακούγεται, σε ένα ευχάριστο, ηλιόλουστο ταξίδι.

 

 

Από τον Θωμά Χατζηθωμά

 

Προσθέστε το σχόλιό σας


Η μονόχρωμη φωτογραφία είναι, όπως φαίνεται, ένα κοινό σημείο αναφοράς ανά τον κόσμο. Είναι κάτι που προκαλεί το ενδιαφέρον και των φωτογράφων των ίδιων αλλά και των θεατών. Η δημιουργία μίας νέας εικόνας από κάτι οικείο, καθημερινό, σίγουρα είναι μεγάλη πρόκληση για το φωτογράφο, αλλά και ερέθισμα για τους θεατές. Η κυριαρχία ενός μόνο χρώματος μπορεί να δημιουργήσει εντελώς νέες εικόνες και να προκαλέσει την προσοχή αλλά και το συναίσθημα του θεατή ο οποίος επικοινωνεί με το φωτογράφο μέσα από αυτές. Αυτή την επικοινωνία θα έχουν τη δυνατότητα να γευθούν όσοι θα επισκευθούν τη Blank Wall Gallery για την έκθεση “Monochrome”.

Η Blank Wall Gallery στην έκθεση “Monochrome” που θα φιλοξενήσει από την Παρασκευή 31 Μαρτίου στο χώρο της, παρουσιάζει μονόχρωμες φωτογραφίες από 80 καλλιτέχνες που προέρχονται από 40 διαφορετικές χώρες (Αιθιοπία, Αϊτή, Αυστραλία, Βέλγιο, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανία, Γεωργία, Ελλάδα, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, Ιαπωνία, Ινδία, Ινδονησία, Ιράν, Ιρλανδία, Ιταλία, Καναδά, Κούβα, Κροατία, Κύπρο, Λευκορωσία, Μαδαγασκάρη, Μαλαισία, Μεξικό, Νορβηγία, Νότια Αφρική, Νότια Κορέα, Ολανδία, Ουκρανία, Πολωνία, Ρουμανία, Ρωσία, Σερβία, Σλοβενία, Σουηδία, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Φιλιππίνες, Χονγκ Κονγκ).

Διάρκεια έκθεσης: 31 Μαρτίου – 13 Απριλίου 2017

 

Blank Wall Gallery

Φωκίονος Νέγρη 55, Αθήνα

Τρίτη έως Παρασκευή: 15:30 έως 21:30, Σάββατο: 11:30 έως 14:00, Κυριακή & Δευτέρα: κλειστά

www.blankwallgallery.comwww.blankwallgallery.com

 

 

Από την Μαίρη Δημητροπούλου

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

Δεν χρειάζεται να έχεις επαγγελματική κάμερα ή ακριβό εξοπλισμό για να τραβάς καλές φωτογραφίες. Μπορείς πολύ εύκολα εφαρμόζοντας τα παρακάτω tips να βελτιώσεις το πώς δείχνουν οι φωτογραφίες σου.

 

1. Ακολούθησε τον «κανόνα των τρίτων»

Ένας από του βασικότερους κανόνες της φωτογραφία είναι ο κανόνας των τρίτων. Έχει ουσιαστικά να κάνει με τη σύνθεση της φωτογραφίας σου. Ανάλογα με το αποτέλεσμα που θέλεις τοποθετείς το θέμα σου στο κέντρο (δεν συστήνεται) ή στις άκρες το κάδρου σου. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και με τον ορίζοντα, για παράδειγμα αν τραβάς μια φωτογραφία που θέλεις να εστιάσεις στο έδαφος, θα καταλάβει τα 2/3 της εικόνας ενώ το 1/3 θα είναι ο ουρανός. Μπορείς να προεπιλέξεις να εμφανίζονται οι βοηθητικές γραμμές στην οθόνη σου ώστε να μπορείς να υπολογίσεις καλύτερα πως θα στήσεις την εικόνα σου.

 

tips for better photos 2

 

2. Δώσε βάση στο φως

Ένα από τα συχνότερα λάθη όταν τραβάμε φωτογραφίες είναι ο λάθος φωτισμός με αποτέλεσμα το θέμα μας να βγαίνει πολύ σκοτεινό ή πολύ φωτεινό. Αν τραβάς φωτογραφίες σε εσωτερικό χώρο απέφυγε τη χρήση του φλας, τοποθέτησε το θέμα σου κοντά σε πόρτα ή παράθυρο ώστε να μπαίνει φυσικό φως και εκμεταλλεύσου τις πιο φωτεινές ώρες της ημέρας. Σε εξωτερικό χώρο μην στοχεύεις ποτέ στην κατεύθυνση που είναι ο ήλιος. Αν διαθέτεις DSLR κάμερα φρόντιζε να αλλάζεις το ISO ανάλογα με το φωτισμό που διαθέτεις. Extra tip: Η λεγόμενη Golden Hour (η πρώτη ώρα μετά την ανατολή του ηλίου και η τελευταία ώρα πριν τη δύση του) είναι η ώρα που οι επαγγελματίες φωτογράφοι προτιμούν να τραβούν φωτογραφίες. Δοκίμασε κάποιες εξωτερικές λήψεις εκείνες τις ώρες.

 

 

3. Χρησιμοποίησε Leading Lines

Leading lines είναι οι γραμμές που δημιουργούνται από αντικείμενα ή φυσικά όρια και οδηγούν το μάτι σου προς μια κατεύθυνση. Το πιο σύνηθες είναι οι γραμμές που αρχίζουν από τις κάτω γωνιές μιας φωτογραφίας χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορείς να δοκιμάσεις και διαφορετικά στυλ. Με αυτή την τεχνική θα πετύχεις να δώσεις βάθος στις φωτογραφίες σου και καλύτερη αντίληψη του χώρου και των διαστάσεων. Ακόμα μπορείς να κατευθύνεις το μάτι του θεατή προς το κύριο θέμα σου.

 

tips for better photos 3

 

4. Επεξεργάσου τις φωτογραφίες σου

Είτε χρησιμοποιείς κάποιο πρόγραμμα στον υπολογιστή σου είτε κάποια εφαρμογή στο κινητό σου μην διστάσεις να επεξεργαστείς τη φωτογραφία που τράβηξες. Ξέχνα τα φίλτρα του Instagram, δοκίμασε να κόψεις την εικόνα σου κρατώντας μόνο το κομμάτι που σε ενδιαφέρει και πετώντας οτιδήποτε τραβήχτηκε στο background και αποσπά την προσοχή. Μπορείς να διορθώσεις την ισορροπία λευκού (white balance), την αντίθεση (contrast) καθώς και το φωτισμό της φωτογραφίας (exposure) βλέποντας θεαματικά αποτελέσματα σε σχέση με την αρχική εικόνα. Καμία φωτογραφία από αυτές που βλέπεις δεν τραβήχτηκε τέλεια, με λίγη επεξεργασία όμως μπορεί να γίνει.

 

tips for better photos 4

 

5. Δώσε βάση στο Background

Αυτό που συνήθως χαλάει μια φωτογραφία ακόμα και αν όλα τα υπόλοιπα είναι τέλεια είναι το «θορυβώδες» background. Αν για παράδειγμα έχεις τραβήξει μια φωτογραφία και πίσω φαίνεται πλήθος κόσμου, αυτοκίνητα κ.α. άμεσα το θέμα σου δεν θα ξεχωρίζει. Για φωτογραφίες σε εξωτερικούς χώρους προτίμησε να κάνεις λήψη μια ώρα που δεν θα υπάρχει πολύς κόσμος ή σε ένα μέρος που δεν είναι πολυσύχναστο και δεν έχει αντικείμενα που σου αποσπούν την προσοχή ή απλά δοκίμασε να αλλάξεις τη γωνία λήψης σου. Αν παρόλα αυτά δεν μπορείς να το αποφύγεις μπορείς πάντα αυξάνοντας το άνοιγμα του διαφράγματος και την ταχύτητα του κλείστρου να θολώσεις το background ή να το πετύχεις μετά στην επεξεργασία της φωτογραφίας σου.

 

tips for better photos 5

 

6. Μελέτησε τη δουλειά έμπειρων φωτογράφων

Διέθεσε λίγο χρόνο παρατηρώντας φωτογραφίες καλλιτεχνών που θαυμάζεις. Μπορείς να μάθεις πολλά μελετώντας την δουλειά των άλλων καθώς θα σε κάνει να σκεφτείς τι είναι αυτό σου τράβηξε το ενδιαφέρον. Αυτό μπορεί να σε ωθήσει να ψάξεις πληροφορίες για τις τεχνικές που έχουν χρησιμοποιήσει στο στήσιμο της φωτογραφίας, στη θεματολογία της, ακόμα και στην επεξεργασία της. Μπορεί να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για τις δικές σου λήψεις και μέσα από τη δουλεία των άλλων να ανακαλύψεις το προσωπικό σου στυλ. Μην διστάσεις να αντιγράψεις αγαπημένες σου φωτογραφίες.

 

7. Επένδυσε σε ένα τρίποδο

Ειδικά αν χρησιμοποιείς DSLR κάμερα το τρίποδο πρέπει να είναι κομμάτι του βασικού σου εξοπλισμού. Δεν χρειάζονται διευκρινήσεις γιατί η κάμερα σου πρέπει να είναι σταθερή. Μπορείς να εκμεταλλευτείς καλύτερα τις λειτουργίες της και ακόμα να πειραματιστείς με τη φωτογραφία μακράς έκθεσης (long exposure) και να πετύχεις καλύτερες βραδινές λήψεις.

 

tips for better photos 6

 

8. Εστίασε σωστά

Κάθε φορά που τραβάς μια φωτογραφία φρόντισε να έχεις εστιάσει στο σημείο που σε ενδιαφέρει. Οι κάμερες συνήθως εστιάζουν αυτόματα στο αντικείμενο που συνήθως ξεχωρίζει μέσα στο κάδρο, το θέμα είναι ότι αυτό δεν είναι απαραίτητα αυτό που ενδιαφέρει εσένα να αναδείξεις. Το focus εμφανίζεται συνήθως με ένα τετράγωνο ή μια κουκίδα στην οθόνη σου, φρόντισε να το μετακινήσεις στο σημείο που θέλεις πριν τραβήξεις τη φωτογραφία.

 

tips for better photos 7

 

9. Μάθε τη σωστή χρήση του flash

Γνώριζες ότι το flash κανονικά δεν πρέπει να χρησιμοποιείται το βράδυ? Έχεις παρατηρήσει ότι οι φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί με flash έχουν πολύ φωτεινό ότι βρίσκεται μπροστά στο κάδρο και ότι είναι πίσω είναι σκοτεινό και γενικά δεν είναι καθόλου κολακευτικές. Για βραδινές λήψεις ή λήψη σε εσωτερικό χώρο προτίμησε να αυξήσεις το ISO και το άνοιγμα του διαφράγματος και να χαμηλώσεις την ταχύτητα του κλείστρου. Έτσι θα επιτρέψεις στο φως να περάσει και να βγει η φωτογραφία σου πιο φωτεινή. Αν χρησιμοποιήσεις γενικά το βράδυ το flash επένδυσε σε ένα διαχυτή, ένα εξάρτημα που τοποθετείς πάνω στο flash και διαχέει καλύτερα το φως.

 

10. Εξασκήσου

Όσο περισσότερες φωτογραφίες τραβάς τόσο περισσότερο βελτιώνεις την τεχνική σου. Δοκίμασε αρκετές λήψεις με διαφορετικές ρυθμίσεις και γωνίες και μελέτησε τις. Δες τι σου αρέσει περισσότερο και φρόντισε την επόμενη φορά να εφαρμόσεις τις τεχνικές που σου έδωσαν καλύτερο αποτέλεσμα. Στη φωτογραφία δεν υπάρχει η μαγική συνταγή. Πάντα πρέπει να πειραματίζεσαι και να δοκιμάζεις πράγματα ξανά και ξανά μέχρι να βρεις αυτό που σου ταιριάζει.


Extra tips: Ότι εξοπλισμό και αν διαθέτεις μάθε να τον χρησιμοποιείς σωστά και να εκμεταλλεύεσαι τις δυνατότητες του. Πάντα διάβασε τις οδηγίες χρήσεις της κάμερας σου. Να αντιμετωπίζεις το κάθε τι που φωτογραφίζεις με σεβασμό και κυρίως να αγαπάς αυτό που κάνεις!

 

 

Από την Γεωργία Δόξα

 

Προσθέστε το σχόλιό σας


Το kind of blue θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι ο δίσκος που άλλαξε την ιστορία της τζαζ μουσικής, την έβγαλε από τα κακόφημα μπαρ της Νέας Υόρκης, βάζοντας την πλέον στο σπίτι κάθε ψαγμένου μουσικόφιλου. Σήμερα αν κάποιος θεωρεί τον εαυτό του σοβαρό ερευνητή της μαύρης μουσικής οφείλει να τον έχει στη δισκοθήκη του, όντως περήφανος γι’ αυτόν. Είναι ο δίσκος στον οποίο συμμετέχουν οι δύο μεγαλύτεροι μουσικοί στην ιστορία της τζαζ για μένα, ο Miles Davis και ο John Coltrane. Ο Davis είναι ο Beethoven του εικοστού αιώνα, μια ανεπανάληπτη μουσική μεγαλοφυΐα που χάρη στην τόλμη και στην πρωτοποριακή του διάθεση, πήρε την μουσική από το χέρι και την οδήγησε σε άγνωστα μέχρι τότε, μυστικιστικά τοπία.

 

Το kind of blue αποτελείται μόνο από 5 κομμάτια κι όμως κατάφερε με τις ανεπανάληπτες νότες και μελωδίες του να πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα και να γίνει ένας από τους δίσκους με την μεγαλύτερη επιρροή στην ιστορία της μουσικής εν γένει.

Τα κομμάτια είναι τα εξής :

  1. So what
  2. Freddie Freeloader
  3. Blue in green
  4. All blues
  5. Flamenco sketches

 

Υπάρχει κάτι μαγικό, κάτι ανεξήγητο σε αυτό το δίσκο και το καταλαβαίνει κανείς από τις πρώτες νότες του πρώτου κομματιού. Ο Davis παίζει την τρομπέτα σαν σαμάνος μάγος, αφήνοντας τις νότες να πλημμυρίσουν τον τόπο με την πραότητα, την απλότητα και την ομορφιά τους, σαγηνεύοντας κάθε απαιτητικό ακροατή. Δεν θα άλλαζα ούτε μία νότα από αυτό το άλμπουμ αν μπορούσα, είναι από τους δίσκους που πρέπει να τους ακούσεις προσεκτικά χωρίς να κάνεις τίποτα άλλο παράλληλα, απλά να κάτσεις κάπου άνετα και να παραδοθείς στην τελειότητα της μουσικής του, για να αντιληφθείς τον ανεκτίμητο θησαυρό που κρύβει καλά μέσα στο σεντούκι του. Το Blue in green είναι απλά θεϊκό, το συναισθηματικότερο τζαζ κομμάτι που άκουσα στη ζωή μου, ένας μουσικός παράδεισος 5 λεπτών. Μετά την ακρόαση του νιώθεις διαφορετικός για κάποιον ανεξακρίβωτο λόγο, σαν να έχεις χάσει ένα μεγάλο βάρος από πάνω σου, πιο ήρεμος και ανάλαφρος ευχαριστείς το Θεό που σε έκανε άνθρωπο και αξιώθηκες να ακούσεις κάτι τόσο μεγαλειώδες και υπερανθρώπινο. Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε οποιονδήποτε, δεν χρειάζεται να είναι τόσο ευαίσθητος ή ρομαντικός, αρκεί να έχει το ελάχιστο ποσοστό συναισθήματος μέσα του.

 

kind of blue photo2

 

Λίγο μετά τις ηχογραφήσεις αυτού του άλμπουμ το γκρουπ ( Davis, Coltrane, Evans, Adderly, Chambers, Cobb ) διαλύθηκε και ο καθένας τράβηξε το δρόμο του, αυτό όμως δίνει μεγαλύτερη αξία στο δίσκο, τον καθιστά μοναδικό. Όλοι τους έπαιξαν ελεύθερα, αχαλίνωτα θα μπορούσε κανείς να πει, χωρίς περιορισμούς, με μοναδική έγνοια να ανανεώσουν την τζαζ μουσική εκ βάθρων, κάτι που τελικά κατάφεραν αν κρίνουμε από το αποτέλεσμα. Όπως γράφει χαρακτηριστικά ο Davis, ήταν όλοι τους κάτι σαν επιστήμονες του ήχου, τόσο πολύ είχε ασχοληθεί ο καθένας με το όργανο του και την μουσική σημειογραφία που ακόμα και η πόρτα να έτριζε, ήξεραν τι νότα είναι. Νομίζω πως η λέξη κλειδί για την κατανόηση του άλμπουμ είναι ο αυτοσχεδιασμός, που από τότε έγινε το βασικό στοιχείο της φρι τζαζ μουσικής.

 

Ο Miles Davis όπως και πολλοί άλλοι ταλαντούχοι καλλιτέχνες δεν έζησε παραδεισένια, μέσα στην άνεση και την ευτυχία, αλλά πολέμησε καθημερινά με τους προσωπικούς του δαίμονες. Κατάφερε όμως να βγει νικητής και όχι μόνο να επιβιώσει αλλά και να μετατραπεί σε έναν από τους πιο ολοκληρωμένους μουσικούς του 20ου αιώνα. Ήταν εθισμένος στα ναρκωτικά τόσο πολύ που κάποιες φορές δεν μπορούσε να περπατήσει πάνω στη σκηνή, γι’ αυτό σταμάτησε να δίνει ζωντανές παραστάσεις για αρκετά χρόνια, παρ’ όλο που απ’ ότι φαίνεται του άρεσε αρκετά. Αν και εξαρτημένος από την ηρωίνη όμως δεν σταμάτησε να παίζει και να ηχογραφεί, ευτυχώς, χαρίζοντας μας κλασικούς δίσκους που γιγάντωσαν το όνομα της τζαζ στην παγκόσμια μουσική σκηνή και εξακολουθούν να συγκινούν τους ακροατές ακόμα και σήμερα. Ήταν πολύπλευρο ταλέντο, με μια πρόθεση ρήξης με το μουσικό κατεστημένο, προσπαθώντας να διοχετεύσει την αστείρευτη δημιουργικότητα του προς καθετί που έβρισκε ενδιαφέρον. Ασχολήθηκε με το μποξ και κατόπιν με το μπάσκετ ενώ στα τελευταία χρόνια της ζωής του άρχισε να ζωγραφίζει, με αρκετά θετικές κριτικές μάλιστα. Δεν του άρεσαν πολύ τα λόγια αλλά οι πράξεις και μάλιστα οι δημιουργικές και το απέδειξε με την ίδια τη ζωή του, η κληρονομιά που άφησε και ιδίως αυτό το άλμπουμ που υπεραγαπώ, θα βρίσκεται για πάντα στις καρδιές των ανθρώπων που λάτρεψαν τη μουσική του.

Σύνδεσμος: https://www.youtube.com/watch?v=kbxtYqA6ypM

 

 

Από τον Θωμά Χατζηθωμά

 

Προσθέστε το σχόλιό σας


"Θα πενθώ πάντα – μ’ ακούς – για ‘σένα, μόνος στον παράδεισο."

Έτσι αρχίζει η ερωτικότερη ποιητική συλλογή των νεοελληνικών γραμμάτων κατά γενική ομολογία, ένα μνημειώδες έργο – διθύραμβος στον δυνατό, αληθινό έρωτα και στις συνέπειες που μπορεί να έχει στη ζωή ενός ανθρώπου. Πολλά έχουν γραφτεί γι’ αυτό το έργο από φανατικούς λάτρεις της ποίησης και άλλα τόσα έχουν διατυπωθεί προφορικά και χάθηκαν στο χωνευτήρι του χρόνου. Είναι φυσιολογικό ένα τέτοιο βιβλίο να προκαλέσει τόσα πολλά σχόλια και συζητήσεις και να αγαπηθεί τόσο έντονα από νέους και ερωτευμένους αλλά και ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας. Έχει ειπωθεί πως ο Ελύτης δεν ήταν ερωτευμένος με κάποια γυναίκα την περίοδο που το έγραφε, εγείροντας και πάλι το επίμονο ερώτημα: είναι δυνατόν να γράψει κάποιος ποιοτική, ερωτική λογοτεχνία χωρίς να είναι ερωτευμένος; Και φυσικά μπορεί, ο μεγάλος μας ποιητής το απέδειξε περίτρανα, άλλωστε ο έρωτας είναι κάτι καθολικό, κάτι που επηρεάζει όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας, χωρίς να χρειάζεται απαραίτητα να κατευθύνεται προς ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Αυτός που ξέρει τι σημαίνει έρωτας, μπορεί να γράψει γι’ αυτόν έστω κι αν δεν είναι ερωτευμένος τη συγκεκριμένη στιγμή.

 

to monogramma photo3


Όποια κι αν είναι η πραγματικότητα, το μονόγραμμα δεν γράφει για τον έρωτα αλλά για την απώλεια του έρωτα και τον αβάσταχτο πόνο που αυτή επιφέρει στη ζωή του ερωτευμένου. Ένα έργο που βρίθει από συναισθήματα θλίψης και απόγνωσης για το ανέλπιστο χάσιμο ενός δυνατού, ξεχωριστού έρωτα, που όμως είναι τόσο ολοκληρωμένο στην περιγραφή του, ώστε να προκαλεί διαφορετικά αισθήματα και σκέψεις στον αναγνώστη κάθε φορά που το πιάνει στα χέρια του. Μια ποιητική συλλογή που αποτελείται από 7 τρυφερά, γεμάτα συγκίνηση ποιήματα, τόσο δυνατά και εμπνευσμένα που σου φέρνουν κατευθείαν στο μυαλό τη σκέψη πως έτσι θα ‘θελες να αγαπηθείς κάποτε από τη γυναίκα της ζωής σου και πως εκεί, κάτω από την προστασία αυτού του αληθινού έρωτα, θα ‘βρισκες επιτέλους την πολυπόθητη ηρεμία και αγαλλίαση. Το βιβλίο είναι μικρό σε έκταση, περίπου 30 σελίδες, όμως είναι τόσο καλογραμμένο και γεμάτο λυρισμό που σε απορροφάει ολοκληρωτικά για κάποιες ώρες, μέχρι να το τελειώσεις. Η αρχιτεκτονική του ποιήματος, δηλαδή η δομή του, είναι απόλυτα συμμετρική, για να υπάρχει αρμονία και τάξη από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο στίχο, ο Ελύτης έδωσε συνειδητά μεγάλη σημασία σ’ αυτό, δηλαδή όχι μόνο στο περιεχόμενο του αλλά και στο πως αυτό παρουσιάζεται στα μάτια του αναγνώστη. Όπως διαβάζουμε στο δοκίμιο του M. Vitti για το μεγάλο ποιητή, αυτή η αυστηρή αρχιτεκτονική υπάρχει για να πειθαρχήσει κάτι που από τη φύση του είναι ατίθασο, τον έρωτα. Ο Ελύτης προσπάθησε με αυτό το βιβλίο να σταματήσει το χρόνο, καθιστώντας αυτόν τον έρωτα μόνιμο, παντοτινό.


Αν και το βιβλίο γράφτηκε σε μεγάλη ηλικία από τον ποιητή, είναι γεμάτο εφηβική ζωντάνια και ερωτικό πάθος, αποδεικνύοντας έμπρακτα πως ο έρωτας αναζωογονεί τους ανθρώπους, σε οποιαδήποτε φάση της ζωής τους κι αν βρίσκονται. Ο Ελύτης αναζητάει έναν έρωτα αντισυμβατικό, ξεχωριστό και εκφράζει το παράπονο πως οι άνθρωποι δεν είναι ακόμα έτοιμοι να αποδεχτούν κάτι τόσο δυνατό, χαμένοι μέσα στη μετριότητα της ασήμαντης ζωής τους. Η υπόθεση αυτού του ερωτικού δράματος, εξαιτίας της μικρής έκτασης του έργου αλλά και με σαφή πρόθεση του δημιουργού του, είναι αρκετά ασαφής ώστε να μπορεί ο καθένας να δει σαν πρωταγωνιστή τον εαυτό του εκεί μέσα, συμμετέχοντας ενεργά από συναισθηματική άποψη. Ο ποιητής μας δίνει μόνο τα απαραίτητα στοιχεία και αυτά είναι τα κλασικά μοτίβα κάθε ερωτικού δράματος: ο κοινωνικός περίγυρος του ζευγαριού δεν δέχεται αυτήν την αγάπη, το νεαρό κορίτσι αυτοκτονεί και ο αγαπημένος της μένει για πάντα μόνος, θρηνώντας ασταμάτητα για την απώλεια ενός τόσο μοναδικού έρωτα.

 

to monogramma photo2


Το πιο συγκινητικό εύρημα του Ελύτη είναι πως μιλάει κατευθείαν στην χαμένη του αγάπη έστω κι αν ξέρει πως αυτή δεν μπορεί πλέον να τον ακούσει, χρησιμοποιώντας το δεύτερο ενικό και επαναλαμβάνοντας συνεχώς τη φράση "μ'  ακούς ;", προσδίδοντας έτσι μεγαλύτερη τραγικότητα στο ποίημα. Ακόμα και εκεί, στον παράδεισο, δεν θα είναι τόσο χαρούμενος όσο ήταν μαζί της και ο θρήνος του θα είναι αιώνιος. Δεν νομίζω πως χρειάζεται να γράψω περισσότερα, τι άλλο πρέπει να διαβάσει κάποιος που πιστεύει σθεναρά στον έρωτα για να αγοράσει αυτό το βιβλίο;

Θα ήθελα απλά, τελειώνοντας να προσθέσω μερικούς από τους αγαπημένους μου στίχους αυτού του ανεπανάληπτου ποιήματος:


Πενθώ τον ήλιο και πενθώ τα χρόνια που έρχονται

Χωρίς εμάς και τραγουδώ τ’ άλλα που πέρασαν

Εάν είναι αλήθεια........

Έτσι μιλώ για σένα και για μένα

Επειδή σ’ αγαπώ και στην αγάπη ξέρω

Να μπαίνω σαν πανσέληνος, από παντού...

 

 

Από τον Θωμά Χατζηθωμά

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

 

Στις άγριες θάλασσες της κατεχόμενης Ελλάδας υπάρχει ένα μυστικό ελευθερίας που το γνωρίζουν μόνο οι γενναίοι. Η "Ευαγγελίστρια", το καΐκι της διαφυγής, δε μεταφέρει ανθρώπους• μεταφέρει την ελπίδα της εθνικής ξαστεριάς στην πιο σκοτεινή στιγμή της σύγχρονης Ιστορίας. Κατακτητές και πατριώτες, διώκτες και κυνηγημένοι, όλοι τους στρατευμένοι σ' έναν πόλεμο που θα κρίνει το μέλλον του κόσμου. Από τον ασυμβίβαστο καπετάν Μιλτιάδη Χούμα μέχρι την καρτερική Ελένη του, μικροί και μεγάλοι ήρωες στροβιλίζονται σ' ένα έπος που εκτυλίσσεται στην πανάρχαια θάλασσα του Ομήρου. Τι απέμεινε από αυτή τη φοβερή αντάρα; Μνήμες και βοές μέσα στον χρόνο αλλά και η ζωή αυτών των ανθρώπων, πλούσια σε ιδανικά, σε όνειρα, σε έρωτες και πάθη. Ζωή μοιρασμένη σε επεισόδια που θα αδυνατούσε να συλλάβει και η πιο τολμηρή φαντασία.


".....Η αξιοπρέπεια είναι που σε κάνει να συνεχίσεις να ταξιδεύεις, ακόμα κι όταν σπάσουν τα κουπιά σου, η λαχτάρα να μη χαλαλίσεις τα όνειρά σου και η ελπίδα. Μια ελπίδα βαφτισμένη στο όνομα της εθνικής υπερηφάνειας, της ελευθερίας πέρα από κάθε προσωπικό κέρδος. Και όλα αυτά σε κάνουν να παλεύεις ασίγαστα, χωρίς κανένα άλλο αντίκρισμα. Δεν χρειάζεσαι κάτι άλλο".

 

Ενα έξοχο βιβλίο, που συνδυάζει ιστορία, τη σκληρή πραγματικότητα του πολέμου, και μας γνωρίζει με τον καλύτερο τρόπο, έναν ταπεινό, ακέραιο, έντιμο, με ήθος και εθνική συνείδηση Ελληνα, που τίμησε τις ελληνικές "άγριες θάλασσες" της κατεχόμενης Ελλάδας, με τον ηρωισμό του, το θάρρος, τη γεννναιότητά του, την πίστη του στην ελευθερία και στην ασίγαστη ελπίδα του, για την απελευθέρωση του τόπου μας ....οι σελίδες του, όλες μία και μία, μας ταξιδεύουν όχι μόνο στις "άγριες θάλασσες" κατά τον εύστοχο τίτλο του, αλλά σε εκείνη την εποχή, που όλα ήταν πιο αγνά, αθώα, μακριά από σκοπιμότητες, συμφέροντα, ιδιοτέλειες και υστεροβουλίες....αποτελεί έναν "φόρο τιμής" σε όλους εκείνους τους αφανείς και εμφανείς ήρωες, Ελληνες που στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, δεν δίστασαν ούτε στιγμή, με αίσθηση ευθύνης και πλήρη συνείδηση της κρισιμότητας των περιστάσεων, να επιλέξουν ανάμεσα στην υποταγή στον κατακτητή και στον αγώνα για την ελευθερία της πατρίδας, ακόμα και εάν, καθημερινά, έθεταν σε κίνδυνο τη ζωή τους (και όχι μόνο τη δική τους, αλλά και των δικών τους ανθρώπων), χωρίς να φοβηθούν ούτε στιγμή, να λιποψυχήσουν και να υπαναχωρήσουν από τα ιδανικά και τις αξίες τους. Και αν μέχρι σήμερα, δεν γνωρίζαμε την σπουδαία προσφορά του Μιλτιάδη Χούμα, τον οποίο γνωρίσαμε χάρη στην έμπνευση και στη συγγραφική πένα της Τέσυς Μπάιλα, αυτό, εν πολλοίς οφείλεται στην ταπεινότητά του και στη σεμνότητά του, που ουδέποτε του επέτρεψε να "εκμεταλλευθεί" τη συμμετοχή του στην Εθνική Αντίσταση, αρετές οι οποίες αναμφισβήτητα αποτελούσαν στοιχεία της έντονης και μαχητικής προσωπικότητάς του, σε συνδυασμό με την ασίγαστη φιλοπατρία του και την αστείρετη αγάπη για τον τόπο μας.

 

Σε μία εποχή, και σε καιρούς δύσκολους, που η τιμή και η εθνική υπερηφάνεια, η αξιοπρέπεια και το ψυχικό σθένος, δεν ήταν "κενό γράμμα", αλλά πραγματικά και ουσιαστικά αποτελούσαν μοναδικά στοιχεία της ελληνικής ιδιοσυγκρασίας, τα οποία εμφαντικά, διεκδικούσαν, στις περιόδους απώλειας ή κλονισμού της ελευθερίας, να είναι τα βασικότερα και τα πιο γνήσια στοιχεία, του έθνους μας, τα λόγια και οι σκέψεις του Μ. Χούμα, δια της συγγραφικής πένας, με τη διαύγειά τους, αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα και προκαλούν αβίαστα το θαυμασμό για το μεγαλείο της ψυχής όλων εκείνων που αγνόησαν τον φόβο, και με πάθος, πρόσφεραν ανεκτίμητες υπηρεσίες για την "ανάσταση" της Ελλάδας. Διότι, εκείνοι οι άνθρωποι, όσο σκληρά και αν δοκιμάσθηκαν, είχαν τη σκέψη τους και στις επόμενες γενιές, στα χρόνια που θα ακολουθούσαν και σε όσα ιερά και όσια όφειλαν να παραδώσουν, και οι περισσότεροι με αυταπάρνηση, σκέφτονταν όπως και ο Μ.Χούμας, την εικόνα και τις σκέψεις του οποίου, η Τ. Μπάιλα μας έκανε "κοινωνούς" :

 

"....επειδή ότι είχε κάνει δεν σήμαινε για εκείνον παρά μόνο ένα χρέος, και το χρέος αυτό δεν είχε σχέση ούτε με παράσημα, ούτε με τιμές, ούτε με μπάντες που παιάνιζαν διθυραμβικά, αλλά με την έμφυτη συστολή του ανθρώπου που επιλέγει να υπηρετήσει τη θητεία του στο παρελθόν και να παραδώσει στις επόμενες γενιές ατόφια την Ιστορία της πατρίδας του, αδιαπραγμάτευτη, αρνούμενος την υποδούλωσή της".
Μια μυθιστορηματική μαρτυρία για τότε που οι ψυχές ήταν φτιαγμένες από ακριβό μέταλλο• τότε που την Ιστορία την έγραφαν οι απλοί άνθρωποι.

 

Ταυτότητα βιβλίου

Τίτλος: Άγριες Θάλασσες

Συγγραφέας: Μπάιλα Τέσυ

Εκδότης: Ψυχογιός

Έτος Έκδοσης: 2016

Σελίδες: 472

 

 

Από την Ευδοξία Υψηλάντη

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

 

Μετά τη «Φιλουμένα Μαρτουράνο», ο Σταμάτης Φασουλής σκηνοθετεί και πάλι την Ελένη Ράντου κι έναν δυνατό θίασο σε ένα ψυχολογικό θρίλερ που έκανε μεγάλη αίσθηση πέρυσι στο Λονδίνο.

 

Από την πρώτη στιγμή ο σκηνοθέτης σε βάζει στο κλίμα του έργου με μια βίντεο προβολή. Ο εφιάλτης της Άνα (Ελένη Ράντου) ζωντανεύει μπροστά στα μάτια μας και η αίσθηση είναι ασφυξία μέχρι τη στιγμή που ξυπνά. Ένα απλό, αθώο εκ πρώτης one night stand με τον Φέλις (Αντώνης Καρυστινός), που δηλώνει δαίμονας, τους οδηγεί σε ένα διαπληκτισμό για τις ανθρώπινες σχέσεις και το κατά πόσο αυτές είναι συναλλαγή. Ο άγνωστος άντρας λοιπόν, αφού επιμένει να δώσει το χρηματικό πόσο των σαράντα πέντε ευρώ για τις «υπηρεσίες» της προηγούμενης νύχτας, αφήνει στο σὠμα της Άννας ένα σημάδι που φαγουρίζει κι ενοχλεί αφόρητα, μέχρι που γίνεται εσωτερική πληγή και μολύνει ολόκληρη τη βιοθεωρία και τα μέχρι τότε παγιωμένα ανθρωπιστικά πιστεύω της. Παράλληλα, η ακαδημαϊκή καριέρα της Άνα προβλέπεται σπουδαία, αφού καταφέρνει την πολυπόθητη συνεργασία με ένα πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Έτσι, η Άνα μαζί με την αδελφή της, Σόφι (Ελένη Ουζουνίδου) ξεκινά ένα ταξίδι από το Βερολίνο όπου ζει, ως την Αλεξάνδρεια. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού αυτού, η Ευρώπη και το οικονομικό σύστημα καταρρέουν με συγκλονιστικές συνέπειες.


Ένα κείμενο σύγχρονο, από την βραβευμένη Zinnie Harris σε εξαιρετική απόδοση της Ελένης Ράντου στα ελληνικά. Με φυσικούς διαλόγους και σαφείς αναφορές στην παγκόσμια λογοτεχνία (Οδύσσεια, Φάουστ) και με βαθιά κριτική αντιμετώπιση του σύγχρονου οικονομικού μοντέλου, η συγγραφέας χτίζει έναν κόσμο και τους ήρωες του, που θα μπορούσαν να είναι πραγματικοί.


Η Βρετανίδα συγγραφέας τοποθετεί δύο γυναίκες στο επίκεντρο αυτού του απρόβλεπτου ταξιδιού. Σίγουρα χωρίς το έξυπνο και συχνά πικρό χιούμορ, η δυσοίωνη διαπίστωση για το μέλλον της ανθρωπότητας θα ήταν πολύ βαριά. Όσο η πλοκή προχωρά, τα μηνύματα έρχονται πιο συμπυκνωμένα, πιο ωμά και πιο κοντά στο σήμερα. Σε μια Ευρώπη που διαλύει τους τραπεζικούς κανόνες, ερημώνει τους δρόμους, μπερδεύει και κρατά μάτια και σύνορα κλειστά, ο καθένας από εμάς θα μπορούσε να γίνει ο ανώνυμος μετανάστης μέσα στη βάρκα που πασχίζει να φτάσει στη στεριά.


«Η Άννα, ένας σύγχρονος Φάουστ ή ένας Οδυσσέας, παλεύει με θεούς και δαίμονες σε ένα υπαρξιακό ταξίδι επιβίωσης, ένα ταξίδι στους φόβους του σύγχρονου δυτικού, τους δαίμονες, τις αξίες, τους εφιάλτες και τα όνειρά του, μια βαθιά κριτική στα αδιέξοδα και ταυτόχρονα ένα γοητευτικό παραμύθι με αφόρητες αλήθειες»: έτσι περιγράφουν ο σκηνοθέτης Σταμάτης Φασουλής και η πρωταγωνίστρια Ελένη Ράντου αυτό το βρετανικό έργο
Η Ελένη Ράντου είναι απόλυτα αφοσιωμένη στον σωματικά και ψυχικά εξαντλητικό πρωταγωνιστικό ρόλο. Όταν ο αυτοαποκαλούμενος δαίμονας τρυπώνει στη σκέψη της, οι έννοιες εμπιστοσύνη - καλοσύνη - αγάπη αποδομούνται μία μία μέσα στο μυαλό της. Έτσι, περνά σταδιακά από τη φαινομενικά άφθαρτη αρχική σιγουριά της στην ψυχολογική κατάρρευση και τον ολοένα αυξανόμενο πανικό με αποκορύφωμα την οδυνηρή διαπίστωση: «δέκα ευρώ, τόσο κοστολογεί η αγορά την ύπαρξή μου».


Η Ελένη Ουζουνίδου είναι η ψύχραιμη, χαμηλών τόνων, ρεαλίστρια, αισιόδοξη και υποστηρικτική αδερφή της Άννας, όλα αυτά όμως μέχρι που χάνει το έμβρυο που κυοφορεί. Από την ήρεμη δύναμη και την κωμική νότα του πρώτου μέρους, ανεβάζει ερμηνευτικές στροφές στον συγκινητικό μονόλογο με τον πόνο και τη σύγχυση να την κυριεύουν από τη μη αποδοχή της απώλειας. Εν τέλει κι εκείνη αποδεικνύεται ένα από τα μεγαλύτερα θύματα του συστήματος στο οποίο πιστεύει ακράδαντα: στο πρόσωπό της διαψεύδονται βιαία η κατ’ επίφαση ασφάλεια, υποστήριξη και οι ανέσεις που προσφέρουν οι σύγχρονες, πολιτισμένες κι ευνομούμενες ευρωπαϊκές χώρες.
Επιβλητικός ο Αντώνης Καρυστινός, στην εσωτερική πάλη του Φέλις με τη σκληρή φύση του και την τρυφερότητα που του γεννά η Άννα.


Ο Μελέτης Ηλίας είναι απολαυστικός ως ο πανταχού παρών βιβλιοθηκονόμος που εμφανίζεται με ένα εγχειρίδιο οδηγιών σε όλες τις δύσκολες στιγμές της πρωταγωνίστριας. Εμμονικός με την ακρίβεια του χρόνου, τους τύπους και τους κανόνες που πρέπει ακολουθούνται μέχρι κεραίας αποτελεί από τις πιο πετυχημένες κωμικές στιγμές.


Η σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή διατηρεί γρήγορο κι έντονο ρυθμό ιδιαιτέρως στο δεύτερο μισό της παράστασης, ενώ αποδίδει την ουσία του κειμένου και καθοδηγεί σωστά τους ηθοποιούς του από τους οποίους απαιτεί συγκέντρωση και απίστευτη ενέργεια.


Ο σκηνικός χώρος από την Μάγιου Τρικεριώτη, λειτουργικός και ιδιαίτερα ευρηματικός, χωρίς να κουράζει οπτικά, με τη διακριτική πινελιά του εικαστικού από τους Νεκτάριο Θεοδώνη, Νικολέτα Παπακωνσταντίνου, Στρατή Σταματάκο. Στο ίδιο μοτίβο και τα κουστούμια από την Ιωάννα Τσάμη, λειτουργικά, σύγχρονα και καθημερινά. Οι φωτισμοί του Σάκη Μπιρμπίλη σε συνδυασμό με τη μουσική της Nalyssa Green, συνεισφέρουν στην αλλαγή της ατμόσφαιρας του έργου σε έναν αρμονικό συνδυασμό.


Το τέλος αυτής της παράστασης ενέχει έναν τόνο αισιοδοξίας: όσο έχουμε ανάσα, έχουμε και φωνή. Όσο αναπνέουμε, είμαστε εμείς η απειλή σε οτιδήποτε προσπαθεί να μας αλλοιώσει και να μας υποτάξει.
Μια παράσταση που σε κρατά ως την τελευταία στιγμή και σίγουρα είναι τροφή για σκέψη.


Συντελεστές


Απόδοση Κειμένου: Ελένη Ράντου

Σκηνοθεσία: Σταμάτης Φασουλής

Σκηνικά: Μαγιού Τρικεριώτη

Βοηθός Σκηνογράφου: Δήμητρα Χίου
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Κίνηση: Χρήστος Παπαδόπουλος
Μουσική: Ναλίσσα Γκρήν

Βοηθός Σκηνοθέτη: Γιώργος Ματζιάρης

Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Ελένη Ράντου, Ελένη Ουζουνίδου, Αντώνης Καρυστινός, Μελέτης Ηλίας, Κρίς Ραντάνοφ, Γιώργος Ματζιάρης

 

Θέατρο Διάνα
Ιπποκράτους 7, Αθήνα

Μέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη: 20:00, Πέμπτη: 20:00, Παρασκευή: 21:00, Σάββατο: 21:00, Κυριακή: 19:30.

Τιμές εισιτηρίων: Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή Πλατεία: 19 ευρώ. Εξώστης: 17 ευρώ. Φοιτητικό: 15 ευρώ. Ανέργων: 12 ευρώ. Πέμπτη Γενική είσοδος: 17 ευρώ. Φοιτητικό: 15 ευρώ. Ανέργων – συνταξιούχων: 12 ευρώ.

Διάρκεια παράστασης: 2 ώρες χωρίς διάλειμμα.

 

 

Από την Ευδοξία Υψηλάντη

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

1000 Characters left


Σελίδα 1 από 4

Online περιοδικό ποικίλης ύλης. Ευχαριστούμε που επισκεφτήκατε την ιστοσελίδα μας.

 

Photo Gallery