Τι σκεφτόμαστε όταν ακούμε τη λέξη «Χριστούγεννα»? Σίγουρα θαλπωρή, ζεστασιά, στολίδια, φωτάκια και άλλα όμορφα πράγματα που συνθέτουν την πιο όμορφη εποχή του χρόνου. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με έρευνες, τα Χριστούγεννα είναι η εποχή του χρόνου με τον υψηλότερο δείκτη εμφάνισης κατάθλιψης. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό? 
 
giortini melagxolia1 
 
 Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες, οι οποίοι επηρεάζουν την ψυχολογία μας κατά την περίοδο των γιορτών και δεν μας αφήνουν να απολαύσουμε αυτές τις ημέρες  χαράς και αγάπης με τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Ένα σημαντικό τμήμα των ανθρώπων που βιώνει κατάθλιψη κατά την εορταστική περίοδο νιώθει πιεσμένο λόγω της εμπορευματοποίησης των εορτών, καθώς θεωρεί πως δεν μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά στην ολοένα και αυξανόμενη τάση για ακριβά δώρα και εξόδους με φιλικά πρόσωπα, ενώ άλλοι, κάνοντας τον απολογισμό της χρονιάς που πέρασε, θεωρούν πως δεν πραγματοποίησαν όσα ήθελαν, επομένως δεν μπορούν να θέσουν στόχους για την χρονιά που έρχεται. Ωστόσο, η διαδικασία απολογισμού ελλοχεύει κινδύνους: Το άτομο μπορεί να αρχίσει να συγκρίνει τον εαυτό του με άλλους, νιώθοντας ανεπαρκής ως προς τους στόχους που ενδεχομένως είχε θέσει, θεωρώντας πως οι υπόλοιποι γύρω του βρίσκονται σε καλύτερη θέση. 
 
    Άλλοι άνθρωποι φαίνεται πως φοβούνται τα Χριστούγεννα, λόγω του ενδεχομένου να βρεθούν με μέλη της οικογένειας, γνωστούς και συναδέλφους σε κοινωνικές εκδηλώσεις, χωρίς όμως να έχουν πραγματικά την διάθεση να συναναστραφούν μαζί τους. Υπάρχει βέβαια και μερίδα του πληθυσμού, η οποία αισθάνεται μοναχικά την περίοδο των Χριστουγέννων, καθώς έχουν χάσει κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο ή ακόμη και την εργασία τους.
 
     Πώς όμως θα «επιβιώσεις» κατά την περίοδο των εορτών?
 
1. Θέσε όρια. Επίλεξε τόσο το ποσό των χρημάτων που μπορείς να διαθέσεις για δώρα, όσο και τις κοινωνικές εκδηλώσεις στις οποίες θέλεις πραγματικά να παραστείς. 
2. Μην απατάσαι από την «τέλεια Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα» που προβάλλεται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Θέσε πιο ρεαλιστικές προσδοκίες για το πώς θα περάσεις τις γιορτές και απόλαυσε τις στιγμές!
3. Μην σκέφτεσαι ξανά και ξανά όσα θεωρείς εσύ ως αποτυχίες. Εάν θεωρείς πως κάτι δεν πήγε όπως θα ήθελες, εστίασε στο πώς θα μπορείς να κάνεις εφικτούς τους στόχους σου την καινούργια χρονιά
4. Μην μένεις κλεισμένος στο σπίτι. Μία συνάντηση με φίλους, συγγενείς ή μία απλή βόλτα μπορούν να σε κάνουν να αλλάξεις διάθεση! 
5. Μην κάνεις πράγματα μόνο και μόνο επειδή νιώθεις υποχρέωση. Επίλεξε δραστηριότητες που πραγματικά σε ευχαριστούν, με ανθρώπους που πραγματικά εκτιμάς.
6. Think positive! Κλισέ, το ξέρω, ωστόσο ο τρόπος που σκέφτεσαι επηρεάζει και την ψυχολογία σου.
7. Εάν είσαι μόνος τα Χριστούγεννα και νιώθεις πως η διάθεση σου έχει φτάσει στο ναδίρ, τηλεφώνησε σε ένα πρόσωπο που το εμπιστεύεσαι και το αγαπάς. Πάντα υπάρχουν άτομα πρόθυμα να σε στηρίξουν και να σε ακούσουν.
8. Μην κρατάς τα αρνητικά σου συναισθήματα για τον εαυτό σου.   Μπορεί εσύ να νιώθεις κούραση ή απογοήτευση, ωστόσο είναι πιθανό οι γύρω σου να μην έχουν αντιληφθεί την έκταση του προβλήματος και να αδυνατούν να σε στηρίξουν κατάλληλα.
 
giortini melagxolia2
 
 
 Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό να εντοπίζουμε τους παράγοντες που μας προκαλούν δυσφορία κατά τη διάρκεια των εορτών. Έτσι θα μπορέσουμε να τους αντιμετωπίσουμε καλύτερα! 
 
Προσθέστε το σχόλιό σας

Από την Κερασία Αθανασιάδου 

Μη γελιόμαστε…. δεν υπάρχει κάποιο φαγητό που να αντιμετωπίζει την κατάθλιψη!

Όμως η υγιεινή και σωστή διατροφή μπορεί να βοηθήσει εν μέρει και μόνο σαν αναπόσπαστο κομμάτι μιας πιο εξειδικευμένης θεραπείας. Με λίγα λόγια, η ιδανικότερη διατροφή για την κατάθλιψη είναι εκείνη που παρέχει στον οργανισμό τα κατάλληλα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται για να διατηρείται υγιής, χτίζοντας μια δυνατή βάση πάνω στην οποία θα στηριχθεί η όποια θεραπεία.



Τι εννοούμε όμως με τον όρο «κατάθλιψη»;

Στη σημερινή εποχή δυστυχώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι τείνουν να επικαλούνται τον όρο «κατάθλιψη» θέλοντας να περιγράψουν την άσχημη ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Το άγχος, η ανασφάλεια, η συνεχής πίεση, η απογοήτευση, η μοναξιά και τα κάθε είδους προβλήματα που κατά καιρούς εμφανίζονται στο δρόμο μας πολλές φορές μας προκαλούν θλίψη και μελαγχολία, αλλά και ανάγκη για απομόνωση και εσωτερική αναζήτηση.

Η κατάθλιψη αυτή διαφέρει από την κλινική κατάθλιψη, η οποία χαρακτηρίζεται από συμπτώματα συνεχόμενης διάρκειας μεγαλύτερης των δύο εβδομάδων και τόσο σοβαρά ώστε να εισχωρούν και να επηρεάζουν την καθημερινότητα του πάσχοντος ατόμου.

Εκτός από τους παραπάνω λόγους, όμως, και η διατροφή μπορεί να παίξει ρόλο στην εμφάνισή της.


Για παράδειγμα η έλλειψη βιταμινών της ομάδας Β έχει συσχετισθεί με την εμφάνιση κατάθλιψης, ενώ σύμφωνα με μελέτες, η κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων, junk food, αλκοολούχων ποτών και μεγάλης ποσότητας ζάχαρης, αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο εκδήλωσης ψυχικών διαταραχών.


Έτσι λοιπόν καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως αν και η διατροφή δεν μπορεί να θεραπεύσει την κατάθλιψη, ωστόσο μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ψυχική διάθεση, την ενεργητικότητα και την ορθή κρίση των ανθρώπων.

 

Τι πρέπει να κάνετε:

Εάν πάσχετε από κατάθλιψη ή κάποιου είδους ψυχικής διαταραχής, παροδικής ή μακροβιότερης, υπάρχουν ορισμένες διατροφικές αλλαγές που μπορούν να σας βοηθήσουν και να ενισχύσουν ένα πιο εξατομικευμένο πρόγραμμα θεραπείας από ειδικό.

  1. Καταναλώστε τρόφιμα ωφέλιμα για το μυαλό και το σώμα. Εντάξτε στην καθημερινή σας διατροφή λαχανικά, φρούτα, άπαχο κρέας, κοτόπουλο, ψάρια, αυγά και ελαιόλαδο. Αποφύγετε άσπρο ρύζι, άσπρο αλεύρι και άσπρο ψωμί και προτιμάτε προϊόντα ολικής αλέσεως: μαύρο ρύζι, ψωμί, αλεύρι και δημητριακά ολικής αλέσεως, ζυμαρικά ολικής αλέσεως. Τέλος καταναλώστε τρόφιμα πλούσια σε ασβέστιο και πρωτεΐνες.
  2. Να τρώτε «καλούς» υδατάνθρακες και να αποφεύγετε τους επεξεργασμένους υδατάνθρακες. Σύμφωνα με τελευταίες έρευνες με θέμα την επίδραση των τροφών στη διάθεση, η λήψη υδατανθράκων συνδέεται άμεσα με τη διάθεση και τη συμπεριφορά των ατόμων. Στους υδατάνθρακες βρίσκουμε την σεροτονίνη, μια βασική χημική ουσία του νευρικού συστήματος που καθορίζει βασικές λειτουργίες του, όπως η συναισθηματική και ψυχική μας κατάσταση, η διάθεση και ο ύπνος. Έτσι με την κατανάλωση υδατανθράκων καταφέρνουμε να μειώσουμε το αίσθημα της υπνηλίας, της κόπωσης και της αδιαθεσίας, χαρακτηριστικές καταστάσεις της κατάθλιψης.
  3. Μην παραλείπετε γεύματα. Φροντίστε να κάνετε τρία ισορροπημένα γεύματα ημερησίως. Επιλέξτε ελαφριά σνακ μεταξύ των γευμάτων και φροντίστε να τρώτε περίπου τις ίδιες ώρες κάθε μέρα.
  4. Καταναλώστε ω-3 λιπαρά. Πρόκειται για πολύτιμα λιπαρά οξέα, τα οποία έχουν σημαντική επίδραση στην παραγωγή της ιντερφερόνης-γ, μιας ουσίας που σχετίζεται άμεσα με τη δημιουργία της κατάθλιψης καθώς καταφέρνει να μειώσει τα επίπεδα της σεροτονίνης. Ω-3 λιπαρά βρίσκουμε άφθονα στις σαρδέλες, στο σολομό, στο σκουμπρί, στα καρύδια, στη σόγια και στον λιναρόσπορο.
  5. Ελαττώστε ή αποφύγετε το αλκοόλ. Η κατάθλιψη και το αλκοόλ είναι συχνά συνδεδεμένα. Η χρήση και η κατάχρηση αλκοολούχων ποτών όμως μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική στα άτομα με κατάθλιψη. Τα αλκοολούχα ποτά επηρεάζουν τη χημεία του εγκεφάλου και μπορούν να αλληλεπιδράσουν με τα φάρμακα και τα συμπληρώματα διατροφής που δίδονται για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης φέρνοντας αντίστροφα αποτελέσματα απ’ τα επιθυμητά.

 

Τροφές που η κατανάλωση τους βοηθά στην πρόληψη και αντιμετώπιση της κατάθλιψης:

Σκόρδο, κουάκερ βρώμης, ρόδι, εσπεριδοειδή, μήλα, μπανάνα, ανανάς, βατόμουρα, φασόλια, ντομάτες, μπιζέλια, καρότα, αρακάς, σολομός, σκουμπρί, σαρδέλες, τόνος, κοτόπουλο, γαλοπούλα, ηλιόσποροι, ξηροί καρποί, κολοκυθόσποροι, φυστικοβούτυρο, δεντρολίβανο, κάρδαμο, κόκκινο πιπέρι, τζίντζερ, βασιλικός, μέντα, μελισσόχορτο, μαύρο τσάι.


Μερικές από τις παραπάνω τροφές μπορεί να μην συμπίπτουν με τις προτιμήσεις σας και να μην σας ταιριάζουν γευστικά. Όποιες και να επιλέξετε απ’ την ομάδα όμως να θυμάστε ότι κανένα τρόφιμο από μόνο του δεν μπορεί να σας προσφέρει όλα όσα χρειάζεται σε καθημερινή βάση ο οργανισμός μας για να είναι υγιείς και θωρακισμένος. Το κλειδί συνεπώς είναι να τρώτε ποικιλία τροφίμων, από όλες τις ομάδες.

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

 

Πάντα αναρωτιόμουν για πολλά. Αλλά η κεντρική μου απορία, από 15 χρονών, ήταν πότε μπορείς να θεωρήσεις τον εαυτό σου έτοιμο να γίνεις πατέρας. Νοιώθεις ποτέ; Γνώριζα οτι το νεαρό της ηλικίας μου, δεν μπορούσε να μου παρέχει την απάντηση και  αποφάσισα να την εκμαιεύσω παρατηρώντας άλλους πατεράδες και προπάντων το δικό μου. Ήταν ποτέ κάνεις έτοιμος να γίνει μπαμπάς; Έγινε μπαμπάς γιατί πραγματικά το ήθελε ή ...παραδοσιακό έθιμο; Αναγνώρισε την ευλογία ή ένα βάσανο; Η απορία μου συνέχισε να βγάζει πλοκάμια μέχρι τη στιγμή που έγινα εγώ πατέρας. Και απαντήθηκε. Κόντρα σε ότι θεωρούσα σωστό στο πότε να γίνω. Στο πως θα ένοιωθα και την ετοιμότητα που θα είχα σε ότι και αν γινόταν. Πόσο γρήγορα θα μάθαινα την απαιτούμενη ψυχραιμία του αγνώστου και καινούργιου που σου προσφέρει ένα παιδί. Ανεξαρτήτως τα 37 μου χρόνια ακόμα με θεωρούσα μισό για αυτό. Ευθυνοφοβία ή γνώθι σ`ευατόν; Είχα αρκετά καλή δουλειά; Είχα αρκετά καλή συνοχή σαν άνθρωπος; Ήμουν ώριμος να σεβαστώ τον χαρακτήρα του; Και αν ήμουν...πως θα το αναγνώριζα αυτό; Και ήρθε η στιγμή! Το νέο που δεν πίστευα ουσιαστικά ποτέ πως θα ακούσω. 
 
Παρότι είχα 9 μήνες ακόμα να προετοιμαστώ, απείχα από την συνειδητοποίηση του γεγονότος. Θεώρησα όμως πως έχω την εμπειρία άρα και ψυχραιμία να ανταπεξέλθω στο καινούργιο. Μέρα γέννας και πιάνω τον εαυτό μου να έχω το αυτί μου στον αρμό της πόρτας του διαδρόμου που μας χώριζε με την γυναίκα μου, να περιμένω, άπνοος σχεδόν, να σπάσει η σιωπή ακούγοντας το γυιό μου να φωνάζει απο το βάθος του διαδρόμου “Ήρθα είμαστε καλά” παρά την αυτουπόσχεσή μου να είμαι χαλαρός. Αλλά δεν ήξερα πως εκτός της γέννας του ….ήταν και η δική μου. Όσο λογικά και αν είχα κατακτήσει αυτή τη στιγμή, πριν έρθει...απείχα έτη φωτός από την συναισθηματική πραγματικότητα. Ότι εμπειρία και αν είχα αποκομίσει από την ζωή μου μέχρι τώρα, που θεωρούσα μετά από χιλιάδες, λόγω δουλειάς, ανθρώπους και καταστάσεις τους που γνώρισα, όπως και προσωπικές μου, πως ήξερα να ελίσσομαι, να αντιδρώ...έσφαλα. Φοβάσαι...και πιάνεις μέσα σου μια σπίθα χαράς  με συμπλήρωμα ερωτηματικού...χαίρεσαι που φοβάσαι; Ναι, γιατί ζεις...και αυτό το πλασματάκι στο χάρισε αυτό...νοιώθεις! Η πρώτη του ματιά απλά με άδειασε και μηδένισα. Δεν ήμουν τίποτα και ναι...δεν ήμουν έτοιμος. Πότε δεν ήμουν ...θα γινόμουν;
 
Κοινωνικά πρότυπα και αντρικοί/γυναικείοι ρόλοι, ταμπέλες, καταρρίπτονται και αυτά. Οι άντρες δεν κλαίνε. Ώπα της μανίτσα. Ε...πλάνταξα με τους κολικούς του. Μαζί του έκλαιγα και μέσα μου ήμουν λάστιχο να πάψω μπροστά στη γυναίκα μου και εμένα και να σταθώ. Αμέσως πάλι αυτό το μικρούλι, με έμαθε να βάζω προτεραιότητες...τον κοινωνικά τοποθετημένο άντρα ή τον άνθρωπο-πατέρα; Λογική ή απόλαυση της χωρίς ενοχής στιγμής; Θα του έδινα όπλο να παίξει;  Θρησκεία; Πατρίδα; Αξίες; Νωρίς. Μεγάλη σκέψη για μια μικρή στιγμή που πολλά παιδάκια περνάνε. Αλλά έπιασε. Τώρα το ζώ. Καλό ή κακό και η λογική όταν χρειαστεί. Περνάει η μπόρα και αναθεωρείς ό,τι παραπάνω προσπάθεια έκανες ή λόγο είπες αφού ένας κυριούλης 50 πόντους, σου κάνει μια κίνηση ή ένα βλέμμα και σου λέει ευχαριστώ...στα λέει όλα, χωρίς να πει κουβέντα. Και σκέφτεσαι πιο γενικά...τι κάνουμε λάθος οι ομιλώντες και δεν συνεννοούμαστε; Απλά χαμογέλασε και σου είπε ευχαριστώ. Μήπως πρέπει να μάθουμε από αυτά τα πλάσματα που θεωρούμε μωρά, (χαζά στην αρχαία;) Περνάνε οι μήνες και παρακολουθώ από το νυχάκι του μέχρι το πόσα μαλλάκια βγαίνουν. Τα πάω καλά...ή καλύτερα και αρχίζω να αποκτώ την αυτοπεποίθηση μου και λες και σε ακούει….πυρετός!!! Έχεις ντυθεί και έχεις ετοιμάσει τα πάντα φωνάζοντας στη γυναίκα σου που σε κοιτάει καλά καλά μέσα στη νύχτα να τα μαζεύεις… “τι με κοιτάς πάμε”. Και απλά σου θυμίζει πως είναι δέκατα! Και πάλι το κάστρο του ψύχραιμου σκόνη. 
Κοιμήθηκε. Ησυχία, όσο και αν τον αγαπάς, την ζητάς. Αναπολείς στιγμές...παλιές και σου λείπει να γελάσεις δυνατά, πραγματικά, όχι ευγενικά...να σε κοιτάνε καλά καλά σαν τρελό αλλά μόνο με κανα δύο φιλαράκια σου έχεις την χημεία να το κάνεις και αυτά… φύγαν εξωτερικό ο ένας...σε νησί ο άλλος...πφφφ.  Και η Μαρία… δεν είναι απλά ή γυναίκα μου αλλα φιλαράκι μου, πολύ τυχερός, πόσο με στηρίζει αλλά... σου λείπουν και μερικές φορές λίγο να σου χτυπήσουν τον ώμο οτι όλα θα πάνε καλά και οι φίλοι… και νοιώθεις χτύπημα στον ώμο… και είναι ο μικρούλης σου και σε πιάνει απο το χέρι να παίξεις...το ίδιο δεν είναι; Πάλι δεν σε κάλυψε και ξεχάστηκες; Πάλι δεν σου έδωσε κουράγιο; Γελάς με την ψυχή σου και όχι εσκεμμένα αλλά μέσα βαθειά απο την καρδιά και ψυχή σου, γιατί είναι ο εαυτός του.  Αλλά και την ίδια στιγμή δηλώνει πόσο σε χρειάζεται εσένα όχι επειδή πονάει ή πεινάει ή φοβάται...αλλά σε διάλεξε μεταξύ πόσων δεκάδων παιχνιδιών και ανθρώπων να παίξει...το καλύτερό του παιχνίδι! Και παραδόξως την έννοια της ιδέας, νοιώθεις τιμή και ικανοποίηση πως τα καταφέρνεις. Και δεν σε αφήνει να απαντήσεις, κάτι χρειάζεται, πεινάει… κλάματα, φωνές, τρέξιμο  να καθαρίσεις, λοχίας μέσα στο σπίτι… πέφτει χτυπάει, φωνάζει να τρέξεις κοντά του, γελάει και φεύγει. Πουθενά ο λογικός. Λίγο πίσω ίσως. Και εκεί κάτσε για τώρα, σαν να του λες. Σε ό,τι και αν έρθει η ομορφιά είναι σε ό,τι δεν περιμένεις πως θα είσαι και να βλέπεις να γίνεσαι, με άλλο τρόπο, διαφορετικό, βαθύ τρόπο, αυτόν που νοιώθεις. Έχεις να επιλέξεις μεταξύ του να κρατήσεις αποστάσεις, κρατώντας ένα κενό που πάντα είχες μέσα σου, παραδεχόσουν ή όχι, ή να αποφύγεις λεπτομέρειες που σε πελεκούν με τον άνθρωπο αυτό, όπως το άλλαγμα της πάνας, να τον βάλεις για ύπνο, να τον αλλάξεις, ταΐσεις, ηρεμήσεις....σεβαστείς και αγαπήσεις και να δείς πως έτσι δένεσαι μαζί του, με το να δοθείς ολοκληρωτικά στην ανιδιοτελή αγάπη του..όχι τόσο την δική σου σε αυτόν, την δική του... και να μάθεις. 
 
Ο καλύτερός μου φίλος, είναι κοντός, κυκλοθυμικός, απαιτητικός, βρωμιάρης, κλαίει όταν δεν του δίνεις κάτι...άσε που τρώει όλη την ώρα, δε μιλάει καλά Ελληνικά, σχεδόν καθόλου και απ` όλους όσους μιλάω όμως είναι πάντα εκεί γελώντας όταν γελάω και αγκαλιάζοντας με, φιλώντας με όταν είμαι σκεφτικός, τραβώντας με να παίξουμε μπόινγκ μπόινγκ στο καναπέ. Έστω και αν δεν μιλάει ακόμα, απο όλους τους ομιλώντες γύρω μου...με έμαθε να ακούω, μέσα μου προπάντων. Να νοιώθω και όχι να σκέφτομαι πάντα. Μα πιο πολύ, μου απάντησε στην απορία μου. Ποτέ δεν νοιώθεις έτοιμος να γίνεις πατέρας ...γίνεσαι!
 
 
Από τον Πάνο Καδδά
 
 
Προσθέστε το σχόλιό σας

1000 Characters left


 
Σελίδα 2 από 2

Online περιοδικό ποικίλης ύλης. Ευχαριστούμε που επισκεφτήκατε την ιστοσελίδα μας.

 

Photo Gallery