SLOW TRAIN COMING - BOB DYLAN

25 Ιαν 2017
60 φορές

Το άλμπουμ Slow Train Coming είναι ένα από τα αγαπημένα μου του Bob Dylan, ίσως γιατί ήταν το πρώτο που άκουσα από αυτόν τον μεγάλο καλλιτέχνη. Έχουν γραφτεί τόνοι από κριτικές ή ακόμη και βιβλία για την ζωή και το έργο του Dylan και θα γραφτούν περισσότερα τώρα που του απονεμήθηκε το Νόμπελ. Πολλοί τον κατηγόρησαν για την αμφιλεγόμενη στροφή που έκανε στην καριέρα αλλά κυρίως στην προσωπική του ζωή. Αυτή η αλλαγή ή ίσως καλύτερα η μετάλλαξη, οφείλεται κατά κύριο λόγο σε αυτό το άλμπουμ.

Το Slow Train Coming είναι αναμφίβολα ο πιο ‘’χριστιανικός’’ δίσκος που κυκλοφόρησε, όλοι οι στίχοι και οι τίτλοι των τραγουδιών το καταδεικνύουν αυτό πασιφανώς. Όπως δήλωσε και ο ίδιος σε συνεντεύξεις της εποχής, μετά την ολοκλήρωση του ένιωσε αναγεννημένος χριστιανός. Υπάρχει ένα ενδιαφέρον ανεκδοτολογικό περιστατικό που φανερώνει την επιρροή που άσκησε πάνω του εκείνη την περίοδο η προσωπικότητα και η ζωή του χριστού. Σε μια συναυλία του το 1978 στην Καλιφόρνια κάποιος θεατής του πέταξε έναν ασημένιο σταυρό πάνω στη σκηνή. Ο Dylan δεν συνήθιζε να μαζεύει τα αντικείμενα που κατέληγαν στη σκηνή, μια απροσδιόριστη παρόρμηση όμως τον έσπρωξε να σκύψει και να πάρει το σταυρό, βάζοντας τον στη τσέπη του. Το ίδιο βράδυ στο ξενοδοχείο, πήρε το σταυρό στα χέρια του και σύμφωνα με τα δικά του λεγόμενα, βίωσε ένα έντονο όραμα, ένιωσε την παρουσία του Χριστού στο δωμάτιο. Όπως δήλωσε, αισθάνθηκε το χέρι του Κυρίου πάνω του τόσο δυνατά, που άρχισε να τρέμει ολόκληρος. Από εκείνη τη μέρα η ζωή του και φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο για έναν καλλιτέχνη, η προσωπική μουσική του πορεία, άλλαξε θεαματικά. Μπορεί το χαρακτηριστικό αυτό συμβάν να ακούγεται σήμερα φαιδρό, μπορεί όμως να μας βοηθήσει να καταλάβουμε το μέγεθος της εμμονής, των ιδιοτροπιών και της μεγαλομανίας που διακατείχε τον καλλιτέχνη, γνωρίσματα του χαρακτήρα του που υπάρχουν ακόμα και σήμερα νομίζω.

Σαν μουσικός ο Dylan επηρέασε την συντριπτική πλειονότητα των καλλιτεχνών του είδους του, θεωρείται δεκαετίες τώρα, ως ο πατριάρχης του folk rock μαζί με την Joan Baez. Ένας πρωτοκλασάτος μουσικός με αστείρευτη δημιουργική έμπνευση και προοδευτική διάθεση. Ένας τέτοιος καλλιτέχνης είναι αδύνατο να μην προκαλέσει αρνητικά σχόλια και κριτικές. Σε αυτό συνέβαλε και ο περίεργος, τραχύς και συχνά αλαζονικός χαρακτήρας του. Ο Dylan είναι μεγάλος μουσικός και ως έξυπνος άνθρωπος το ήξερε αυτό από τότε, από τις πρώτες μέρες της δισκογραφικής του πορείας. Αυτό τον έκανε να συμπεριφέρεται ενίοτε εριστικά και υπεροπτικά. Εν ολίγοις είναι από τους καλλιτέχνες που είτε λατρεύεις τρελά, όπως πολλοί οπαδοί του, είτα μισείς αδιάλλακτα.

Όπως είπε μερικά χρόνια αργότερα ο Dylan, τα τραγούδια αυτού του άλμπουμ τον φόβισαν λίγο, άλλαξαν δραματικά τον εσωτερικό του κόσμο και δεν σκοπεύει να ξαναγράψει τέτοιου είδους κομμάτια. Εμείς ως ακροατές νιώθουμε ευγνώμονες που μια τέτοια προσωπική αλλαγή λειτούργησε τόσο δημιουργικά στην καριέρα του. Τραγούδια σαν το Gotta Serve Somebody, Slow Train ή ακόμα και το When You Gonna Wake Up αποτελούν μικρά διαμάντια της παγκόσμιας ροκ σκηνής, ακούγονται ακόμα και σήμερα στο ραδιόφωνο ή σε ροκ κλαμπ ανά τον κόσμο, χρόνια μετά την ολοκλήρωση τους.

Το άλμπουμ όπως μπορεί να υποθέσει κάποιος μετά τη θρησκευτική μεταμόρφωση του Dylan, είναι γεμάτο από αργές, μελαγχολικές μελωδίες. Βρίθει από αυτό το χριστιανικό συναίσθημα προσμονής και ελπίδας, λειτουργεί καταπραϋντικά στη ψυχοσύνθεση του ακροατή. Θα έλεγα πως αποτελεί μια ελεγεία, όχι όμως θρήνου και απόγνωσης, αλλά αισιοδοξίας και μειλιχιότητας. Η ροή του άλμπουμ είναι σταθερή, αμετάβλητη, απλά σε παίρνει μαζί της και σε κουβαλάει με ευκολία και χωρίς τα τραντάγματα αλλοπρόσαλλων, μελωδικών κυμάτων, σαν σε πλησίστια βάρκα μέσα σε ένα γαλήνιο ωκεανό αναμονής και αδερφικής αγάπης. Ηχογραφήθηκε στο Music Shoals Sound Studio με παραγωγούς τους Jerry Wexler και Barry Beckett. Τέλος, θέλω με προσωπική μου ευχαρίστηση, να αναφέρω πως τις κιθάρες μαζί με τον Dylan, ηχογράφησε και ο αξιαγάπητος Mark Knopfler, ο γνωστός κιθαρίστας των Dire straits, προσθέτοντας τις αρμόζουσες στη φύση του άλμπουμ, μπλουζ πινελιές.

 

Από τον Θωμά Χατζηθωμά

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

1000 Characters left


Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΗΣ ΤΖΟΚΟΝΤΑΣ »

Online περιοδικό ποικίλης ύλης. Ευχαριστούμε που επισκεφτήκατε την ιστοσελίδα μας.

 

Photo Gallery