13 Κεριά στο σκοτάδι

25 Ιαν 2017
34 φορές

«Οι άνθρωποι είναι σαν τα παράθυρα βιτρώ. Γυαλίζουν και αστράφτουν όσο ο ήλιος φέγγει απ' έξω, αλλά όταν πέσει το σκοτάδι, η πραγματική τους ομορφιά αποκαλύπτεται μόνο από ένα εσωτερικό φως», γράφει η Ελβετο-αμερικανίδα ψυχολόγος Elisabeth Kubler-Ross. Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών; Και κυρίως, έχετε προσπαθήσει να μπείτε στη θέση τους και να βιώσετε έστω και στο ελάχιστο, τη δική τους πραγματικότητα, την επίπονη αλήθεια της δικής τους ζωής, αλλά και το θάρρος που απαιτείται για να ξεπεράσεις τις δυσκολίες και να συνεχίσεις να ζεις; Όλα αυτά θίγει το νέο μυθιστόρημα του αγαπημένου Μένιου Σακελλαρόπουλου, που για μια ακόμα φορά, με ευαισθησία και τρυφερότητα, καταπιάνεται με ένα θέμα κοινωνικό θα λέγαμε, που όμως έχει πάρα πολλές προεκτάσεις και που σε προκαλεί να σκεφτείς ακόμα περισσότερα πράγματα.

Ο Αλέξανδρος Παυλής, πολιτικός μηχανικός σε οικονομικές δυσχέρειες και με μια σχέση προβληματική, στα σαράντα δύο του χρόνια, εξαιτίας ενός τροχαίου ατυχήματος, θα χάσει κάτι που ο ίδιος -όπως και όλοι μας- θεωρούσε δεδομένο. Την όρασή του! Το σοκ που δέχεται είναι μεγάλο και η αρχική του αντίδραση δεν είναι άλλη από το να αρνείται να δεχτεί τη νέα του κατάσταση, αλλά και το να κατηγορεί την σύντροφο του Άννα για ό,τι του συνέβη. Σύντομα, όμως, συνειδητοποιεί πως ο μοναδικός τρόπος να βοηθήσει τον εαυτό του και να προχωρήσει μπροστά στη ζωή του, δεν είναι άλλος από το να ζητήσει βοήθεια από το Κέντρο Εκπαίδευσης κι Αποκατάστασης Τυφλών. Εκεί θα γνωρίσει τη Μαργαρίτα, δασκάλα συστήματος ανάγνωσης Μπράιλ, η οποία και θα του ανοίξει νέες πόρτες και θα του μάθει, για πρώτη φορά στη ζωή του, να "βλέπει" καθαρά και να εκτιμάει περισσότερο τις μικρές χαρές που η ζωή έχει να προσφέρει.

Μια ανθρώπινη ιστορία ζωής που διδάσκει και συγκινεί βαθιά. Με ήρωες απλούς, απτούς, σύγχρονους, οικείους. Γνώριμες φυσιογνωμίες οι οποίες διακατέχονται από τα άγχη και τις ανασφάλειες που μεσουρανούν στη σημερινή εποχή, και οδηγούνται μοιραία σε εγωπαθείς συμπεριφορές και στην κοινωνική τους αποξένωση. Χαρακτήρες που έχει σμιλεύσει με περίσσεια αγάπη ο συγγραφέας, εστιάζοντας στην ψυχοσύνθεσή τους και στις τρομακτικές αλλαγές που συντελούνται μέσα τους υπο το βάρος των γεγονότων. Αφήνει τα ηνία της υπόθεσης στα χέρια τους και εκείνοι άλλοτε ακολουθώντας τη φωνή της λογικής, άλλοτε την καρδιά τους, και άλλοτε τον απύθμενο θυμό και την οργή τους, λαμβάνουν αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον τους. Η πλοκή δεν αναλώνεται σε μακροσκελείς περιγραφές και ανούσιες λεπτομέρειες, αλλά στηρίζεται στους διαλόγους, προσφέροντας στο κείμενο ζωντάνια, αμεσότητα και ενέργεια. Η κραυγή αγωνίας των ηρώων μπροστά στις αμετάκλητες αλλαγές συγκλονίζει τον αναγνώστη και παραδίδεται στις συναισθηματικές τους μεταπτώσεις, προσδοκώντας τη λύτρωσή τους και την επούλωση των πληγών τους.

Ακολουθώντας το μονοπάτι της ζωής του Αλέξανδρου, ο κ. Σακελλαρόπουλος εξυμνεί την ομορφιά της ψυχής των τυφλών συνανθρώπων μας, οι οποίοι καταφέρνουν καθημερινά να παραδίδουν μαθήματα αισιοδοξίας και πίστης. Συνάμα μας φέρνει σε επαφή με τις αμέτρητες δυσκολίες και τα εμπόδια που καλούνται να ξεπεράσουν για να ζήσουν φυσιολογικά. Απλά πράγματα αποκτούν άλλη διάσταση : το πώς ξεχωρίζεις τα χρώματα των ρούχων σου, πως μπορείς να διακρίνεις τα χαρτονομίσματα, το πώς κυκλοφορείς εντός και εκτός σπιτιού χωρίς να τραυματιστείς. Συνειδητοποίησα μέσα από τις λέξεις της Μαργαρίτας πόσο αγνώμονες είμαστε απέναντι στις αμέτρητες χαρές που μας προσφέρει η ζωή μας, και πόσα λίγα τελικά απολαμβάνουμε από όσα έχουμε τη δυνατότητα να γευτούμε. Υποκλίθηκα στην επιμονή και την υπομονή που υποδεικνύουν αυτοί οι αληθινοί ήρωες της ζωής, αλλά και στο πάθος τους για δημιουργία, για μάθηση, για βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής τους. Διαπίστωσα πως κάθε γεγονός - όσο οδυνηρό κι αν φαντάζει - έρχεται για να μας οδηγήσει σε νέους δρόμους που δεν τολμούσαμε να φανταστούμε για τον εαυτό μας.

Ο συγγραφέας σε συνέντευξη του έχει αναφέρει: «Αυτό το ταξίδι στο πικρό σκοτάδι άλλαξε πολλά μέσα μου και με έκανε να σκέφτομαι διαφορετικά. [...] Στα βιβλία μου έχω προσεγγίσει πολλά δύσκολα θέματα –από ψυχιατρεία μέχρι φυλακές- αλλά αυτό το ταξίδι στον κόσμο των τυφλών δεν συγκρίνεται με κανένα. Πέρασαν μήνες ολόκληροι αφότου πέρασα τις φιλόξενες πύλες του Κέντρου Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών (ΚΕΑΤ) στην Καλλιθέα, κι όμως νιώθω κάθε μέρα συγκλονισμένος. Κι είμαι ευτυχής που έκανα αυτή τη διαδρομή, νιώθοντας ότι με κάνει καλύτερο άνθρωπο...».

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

 

Από την Ευδοξία Υψηλάντη

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

1000 Characters left


Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Λίγη ζωή - Χάνια Γιαναγκιχάρα ΑΜΥΝΑ ΖΩΝΗΣ »

Online περιοδικό ποικίλης ύλης. Ευχαριστούμε που επισκεφτήκατε την ιστοσελίδα μας.

 

Photo Gallery